شما اینجا هستید: خانهجامعهدختران سوری و دختران ایران؛ «آزادی» بیش‌تر حق کدام یک بود؟

دختران سوری و دختران ایران؛ «آزادی» بیش‌تر حق کدام یک بود؟

پنج شنبه, 16 شهریور 1396 ساعت 12:14 شناسه خبر: 2871 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

شکایت کرده‌اند که چرا باید هویت ملی‌شان را بفروشند و در سرزمین مادری‌شان برای ورود به ورزشگاهی که نامش «آزادی» است زیر لوای پرچم کشور دیگری بروند!

 حضور زنان هوادار سوریه در ورزشگاه آزادی و زنان ایرانی پشت درهای آزادی هم‌پای نتیجه تساوی 2-2 خانگی تیم ملی ایران با سوریه خبرساز شد.

چند سالی است که بخشی از زنان ایران تلاش می‌کنند به ورزشگاه صدهزار نفری آزادی که آن را کنایه‌آمیز «ورزشگاه صدهزار پسری» لقب داده‌اند راه پیدا کنند و به تشویق تیم ملی و تیم‌های باشگاهی مورد علاقه‌شان بپردازند. 

پیش از سوت آغاز بازی، عکس‌هایی از زنان هوادار سوریه در فضای مجازی منتشر شد که با روسری‌های رها و چنان که برخی می‌گویند «شُل حجاب»، پرچم این کشور را در دست داشتند و به ورزشگاه آمده بودند. عکس دختری که روسری به سر نداشت آنقدر جلب توجه کرد و در کانال‌های تلگرامی دست به دست چرخید که حتا ماموران داخل ورزشگاه هم انگار آن را دیدند و تذکر گرفت و با پرچم کشورش روسری ساخت!

در کنار این تصاویر، عکس‌هایی از تعدادی از زنان و دختران ایرانی منتشر شد که در روزهای پیش موفق شده بودند کاملاً قانونی بلیت بازی را بخرند اما آن‌ها را به داخل ورزشگاه راه نمی‌دادند و گفته می‌شد اختلال سیستمی بوده و اشتباه کرده‌اند بلیت را خریده‌اند! تلاش آن‌ها برای ورود به ورزشگاه و حتا بازپس گیری هزینه‌شان به جایی نرسید.

برخی از آن‌ها در شبکه‌های مجازی نوشتند که ماموری به آن‌ها گفته پرچم سوریه را دست‌شان بگیرند و همراه زنان سوری وارد ورزشگاه شوند که از قرار معلوم نپذیرفته‌اند و شکایت کرده‌اند که چرا باید هویت ملی‌شان را بفروشند و در سرزمین مادری‌شان برای ورود به ورزشگاهی که نامش «آزادی» است زیر لوای پرچم کشور دیگری بروند!

واکنش‌ها در فضای مجازی به این ماجرا دامنه‌های دیگری هم پیدا کرد. کسی گزنده نوشته بود: «اگر طبق قوانین ایران حجاب اجباری است و حضور زنان در ورزشگاه قانونی نیست، حضور زنان سوری در ورزشگاه آزادی بدون حجاب یعنی نقض حاکمیت ملی ما و اگر حجاب اجباری و منع حضور زنان در ورزشگاه فقط مختص زنان ایرانی است معنیایش می‌شود نژادپرستی و آپارتاید!» 

این موضوع حتا دست‌مایه شوخی با جواد خیابانی هم شد و نوشتند: بانوی ایرانی را نذاشتن بیاد استادیوم، ولی بانوی سوریه‌ای را گذاشتن!بانوی شجاع ایرانی گفت: حقم را بخور فدای سرت که حقم را می‌خوری! 

این اتفاق در حالی رخ داد که یک نماینده‌ی زن مجلس پیش از بازی اعلام کرد در هم‌راهی با زنان ایرانی که حق ورود به ورزشگاه ندارند، او هم به رغم این‌که می‌توانسته است حضور پیدا کند، به ورزشگاه نمی‌رود.

با این همه مثل همیشه این تلاش هم ناکام ماند گرچه نشان داد برخی از زنان مصرانه خواهان برقراری این حق خود هستند و تصمیم ندارند کوتاه بیایند. در این میان می‌توان پرسید که چطور حضور زنان در راه پیمایی و انتخابات ستایش می‌شود اما آن‌ها حق ندارند به ورزشگاه بروند و یک مسابقه ورزشی ملی را- با رعایت همه موازین و تمهیداتی که به سهولت قابل اجراست- شاهد باشند؟

حضور زنان در ورزشگاه نه تمام آرزوی آنانی است که نیمی از جامعه را تشکیل می‌دهند و نه وقتی منع می‌شوند دنیایشان به آخر می‌رسد. پرسش اما ساده است؛ این همه تلاش و مقاومت برای ممانعت از ورود زنان به ورزشگاه‌ها تا کی ادامه دارد و اصولاً چه دستاوردی به همراه دارد؟

چطور می‌شود آن‌ها را نادیده گرفت و در مقابل توقعی که رویایی و خارق‌العاده نیست این همه مقاومت کرد؟ مقاومت‌های دهه‌های پیش برای ممانعت از ورود دختران به مدارس، دانشگاه‌ها و بازار کار چه نتیجه‌ای به بار آورد جز این‌که امروز گفته می‌شود قریب به 70درصد دانشجویان کشور را دختران تشکیل می‌دهند؟

کسانی که تمام هویت و ماهیت زنان را در «فرزندآوری» تقلیل می‌دهند خبر دارند که بازیکنان تیم ملی فوتبال و تمام صدهزار مردی که به ورزشگاه آزادی می‌روند از «مادری» به دنیا آمده‌اند که زن است؟!

حتا اگر با همین نگاه حداقلی به آن‌ها نگاه کنید باز می‌بینید همین زنان و دختران هستند که فردا ستاره‌های تازه به دنیا می‌آورند. ستاره‌هایی که به درخشش‌شان در زمین‌های ورزشی و میدان‌های علم و صنعت و هنر افتخار می‌کنیم. با آن‌ها مهربان‌تر باشیم.
عصرایران؛ احسان محمدی

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال دهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، چهار راه بانک، کوچه‌ی شهید جلال سرباز