شما اینجا هستید: خانهجامعهامید اجتماعی، شادی و نوروز

امید اجتماعی، شادی و نوروز مطلب ویژه

سه شنبه, 14 فروردين 1397 ساعت 19:30 شناسه خبر: 3434 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

دکتر مجتبا ترکارانی*- سیمره: در این روزها همه به استقبال نوروز و شادی می‌رویم؛ انتظارمان این است که در واپسین روزهای سال غبار غم را از دل بزداییم، جسم و روح خود را شاد کنیم.
معمولا با آمدن نوروز آن‌چه انتظارش را داریم فرصتی است برای شاد بودن و باهم بودن و ناراحتی‌ها را خالی کردن و به‌جای آن انرژی و امید کاشتن است.
اصولاً شاید بتوان هنر پیشنیان را در طراحی چنین روزهای شادی به‌دست آوردن چنین کارکردهایی دانست.  
ولی واقعاً سوال جدی این است که این‌گونه‌ها آیین‌ها تا چه حد کارکرد شادی‌بخش دارند و چقدر در زندگی روزمره‌ی ما شادی ایجاد می‌کنند و میزان و کیفیت شادی را در میان ما بالا می‌برند. آیا نوروز و دیگر روزهای شادی‌بخش آنقدر قوی هستند که بتوانند شادی و امید را به جامعه ترزیق کنند و جامعه را از اسیر شدن در نوستالژی و غم غربت گذشته خوردن رها و نگاهش را به سوی آینده امیدوار کنند؟ 


قبل از هرچیز لازم به ذکر است که شادی و خوش‌حالی و امید مولفه‌های هم‌بسته یک جامعه پویا و سالم هستند. جامعه‌ای که در آن چنین مولفه‌هایی نداشته باشد و یا ضعیف باشند نه فقط روز به‌روز سطح پیش‌رفت آن کند می‌شود بلکه به مرور سطح آن تنزل پیدا می‌کند تا جایی که حتا اگر با مشکل بقا مواجه نشود باید هزینه زیادی برای حفظ بقا بپردازد..
وقتی فرد هر روز  فکر می‌کند  نسبت به دیروز نمی‌تواند نیازهایش را برآورده کند. حتا زمانی که امروز نیز توان رفع برآورده کردن‌شان را دارد ولی امیدی به تضمین این وضعیت برای خود و خانواده‌اش در آینده ندارد و حتا در سطحی بالاتر نیز در این تغییر و تحول اوضاع رنگی از معنا و احساس لذت و ارضای درونی نمی‌بیند.
تحقیقات و یافته‌های پیمایش مختلف نشان می‌دهد که رتبه‌ی جهانی کشور ما در چیزی که به عنوان شادی و یا خوش‌حالی عمومی نامیده می‌شود در رتبه‌های آخر جهانی است و ما را یک جامعه‌ی ناشاد ارزیابی می‌کنند. تحقیقات داخلی هم در وضعیت شادی و امید به آینده را در جامعه‌ی ما مطلوب ارزیابی و سنجش نمی‌کنند. مشاهدات و صحبت‌های روزمره نیز نشان می‌دهد که حتا در میان اقشاری که به لحاظ برآورده شدن نیازهای مادی نیز مشکلی ندارند. نوعی زندگی شاد و روحیه امیدبخش کم‌تر دیده می‌شود و همیشه حسرت و نوستالژی گذشته وجود دارد.
در وضعیت کنونی ایران آن‌چه که در وضعیت شادی اجتماعی موثر به نظر می‌رسد این است که برای طبقات مختلف جامعه احساس امید اجتماعی برای حفظ دستاوردها و یا توسعه وضعیت کنونی جامعه بسیار ضعیف است. به عبارتی وقتی که شاد هستند فکر می‌کنند این شادی اصیل و پایداری نیست بنابراین از این شادی لذت نمی‌برند. اگر پولی برای پس‌انداز خود دارند با تصور بدتر شدن اوضاع در آینده به‌دنبال سرمایه‌گذاری آن در جایی مطمئن تر هستند به‌طوری‌که گردش پول‌های سرگردان دراقتصاد جامعه ما هر چندوقت یک‌بار بحران ایجاد می کند.روزی به سوی طلا می‌رود و روزی به سوی ارز و روزی به سوی بانک‌ها و یا خرید مسکن  ..و هرجا بحران ایجاد می‌کند. در عرصه‌ی سیاست نیز این ناامیدی و ناتوانی از اوضاع بیش‌تر به چشم می‌خورد. تغییرات و تحولات خرد سیاسی و حتا گفتاردرمانی‌های سیاست‌مداران نیز دیگر امید چندانی ایجاد نمی‌کند و نوعی حس قربانی‌گری و ناامیدی به ایجاد تغییرات مطلوب در صحنه سیاسی نیز یکی از ویژگی‌های جامعه ایران محسوب می‌شود.
در عرصه‌ی روانی نیز شیوع بیماری‌های افسردگی و اختلال‌های روانی و آسیب‌های اجتماعی و رشد نوعی فردگرایی از هم‌گسیخته که فرد فقط به‌دنبال حفظ و بقای و حتا پیش‌رفت خود و خانواده بدون توجه به اطرافیان است. ابعادی از این‌گونه حاکم شدن ناشاد بودن در سطح فردی هستند.
چیزی که در جامعه‌ی ایران به شدت خلا و کمبود آن در این گونه موارد احساس می‌شود نوعی امید اجتماعی  است. فرد احساس می‌کند برای آینده‌ی خود و خانواده و حتا جامعه دورنمایی امیدوارکننده‌ای دیده نمی‌شود. و شکاف عظیمی بین انتظارات و واقعیت زندگی می‌بیند. پرکردن
این فاصله و شکاف بزرگ در کنار تلاش‌های مادی  به  امید و سرزندگی و ایجاد معنای زندگی و اطمینان خاطر بستگی دارد.
بنابراین ضرورت دارد سیاست‌مداران اگر به سرزندگی و پویایی و شادی جامعه فکر می‌کنند به پرداختن به امید اجتماعی به عنوان یکی از گزینه‌ای کاملاً تعیین کننده بیندیشند. در پرتو امید به آینده و داشتن امید اجتماعی است که تمام آیین‌ها شادی‌بخش موثر و معنا‌دار می‌شوند وگرنه به قول معروف اگر دل خوشی نباشد نوروز نیز روزی خواهد بود چون دگر روزها که خواهد آمد و خواهد رفت..
آرزومندم در سال‌های آینده امید اجتماعی در جامعه‌ی ایران چنان افزایش پیدا کند که آینده بسی زیباتر از گذشته و حال به نظر برسد و شیرینی گذشته نه یک امر واقعی بلکه یک خیال و خاطره و نوستالژی شیرینی در پس ذهن ما باشد. چنین باد. نوروزتان خجسته باد!
*پژوهشگر و جامعه‌شناس

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004