شما اینجا هستید: خانهجامعهشاپورخواست کجا رفت! / نمادسازی یا نمادسوزی؟

شاپورخواست کجا رفت! / نمادسازی یا نمادسوزی؟

پنج شنبه, 25 مرداد 1397 ساعت 09:23 شناسه خبر: 3784 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

شهرام کاظمی‌ذهابی/ سیمره: در دنیای مدرن امروز، استفاده از المان‌ها و نمادهای بومی و تاریخی هر مملکتی، برای زیباسازی و جذب گردشگر جایگاهی ویژه دارد، حتا دربعضی مناطق با وجود کمبود نمادهای تاریخی دست به نمادسازی و شاخص کردن مباحث فرهنگ بومی زده، تبلیغات را روی شناساندن فرهنگشان به گردشگران و درنتیجه رونق صنعت توریسم متمرکز می‌کنتد.


ولی ظاهرا این‌جا همه چیز برعکس و بی‌ قاعده و قانون است. نمادسازی هیچ، بلکه نمادسوزی می‌کنند.
ارگان‌های متولی فرهنگ کار اقتصادی می‌کنند، و نهادهای به اصطلاح مردمی کاملا دراختیار سیاسیون و دلالان پاچه‌خوار رجال شده‌اند.
شورای شهر که مجموعه‌ای غیرسیاسی و مثلا مردمی تعریف شده است، از همان انتخاب افراد به‌طور صدرصد گوش به دست سیاسیون شهر بوده و با انتصاب افراد مستقرکردن نفرات خود (هرچند کاملا بی تخصص) نبض و اختیار این مجموعه را در اختیار گرفته و دعواها و حال‌گیری‌های جناحی و شخصی را اساس و هدفشان قرارداده اند.
شورای شهری که حتا یک نفر آشنا به شهرو مسائل شهری در بینشان نیست این روزها برای مبلمان شهرمان نیز تصمیماتی بسیار نازیبا اتخاذ نموده و خود را شیرین‌تر از قبل در اذهان عروسک‌گردانان و البته ذهن مردم شهر نموده‌اند.
از نام‌گذاری کوچه‌ها و خیابان‌ها شروع شد و به تغیر خود میادین و معابر کشید.
درتازه‌ترین اقدام زیباشناختی و فرهنگی این شورا که اتفاقا با ریاست خبرسازترین چهره انتخابات شورا مصادف شده حذف نماد زیبای شاپورخواست اتفاقی بسیار دردناک برای شهر خرم‌آباد شده، و از آن بدتر که این تندیس هنری که هزینه زیادی جهت ساخت آن روی دست شهرداری گذاشت، سرنوشتی غم‌انگیز پیدا کرد. و دو تیکه در زباله‌دان مانندی جای گرفت.
سوال و اعتراض مردم جدای از برداشتن تندیس و تغیر نام میدان به علت این‌کار است، که اول؛ اگر نام شاپورخواست مناسبت با ارگان حاضر در مکان نداشت چرا روز اول این قضیه را درنظر نگرفته‌اند؟
دوم: مگر همان خیابان مجاور نیروی انتظامی و منتهی به میدان شاپورخواست، به اسم خیابان پلیس نام‌گذاری نشده؟
سوم؛ مگر میدان مجاور شاپورخواست را که قبلا به میدان شهربانی معروف بوده، پلیس نام ننهادند؟
دست کم دو میدان را جابه‌جا می‌کردند تا هم در هزینه‌ها صرفه‌جویی شود و هم نماد فرهنگی و این کار هنری ازبین نرود.
با سوال از مسئولان و افراد حاضر در شورا نکاتی عجیب آشکار شده که بیش‌تر به طنز می‌ماند،
اول این‌که مسئولیت را به گردن یک‌دیگر انداخته و درنهایت منتهی به ریس جدید شورا می‌شود.
دوم این‌که شهرداری که متولی این امور است خود را بی‌تقصیر و بی‌خبر دانسته و قضیه را به گردن فرمانداری! انداخته و اعلام کرده که ما مقاومت کردیم و فرمانداری و شورای شهر این‌کار را انجام داده‌اند!!
روابط عمومی شهرداری هم که حوصله دردسر ندارد.
سوال؟
آیاشورای شهرمرتبط با شهرداری است یا مطیع فرمانداری؟
آیا تصمیم‌گیری درباره‌ی زیباسازی، نام‌گذاری و تغیر نام میادین و معابر شهر کار و وظیفه شهرداریست یا فرمانداری؟
این‌جاست که شهرمان را بی‌هویتی و ضعف فرهنگی گرفته و هیچ‌کس جوابگو نیست،
به راستی پشت پرده‌ی این قضایا کیست؟ چرا هویت لرها و درخشندگی تاریخ این قوم اصیل ایرانی این‌قدر خطرناک است؟
چه کسانی از یروز هویت فرهنگی اقوام آسیب می‌بینند؟
از حذف نمادها و تحقیر دراز مدت این تاریخ چندهزارساله چه سودی نصیب چه کسی می‌شود؟
و این داستان هنوز ادامه خواهد داشت، و حذف نماد ایشتار الشتر و تندیس مفرغ‌های نورآباد و اینک جام شاپورخواست و فردا سوار کاسی و بالاخره قلعه‌ی فلک‌لافلاک و در آخر کلمه لُر...

*چاپ شده در سیمره 461(18 اَمرداد 97)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004