شما اینجا هستید: خانهجامعهبازهم استعفا بی‌استعفا!!

بازهم استعفا بی‌استعفا!! مطلب ویژه

جمعه, 07 دی 1397 ساعت 12:27 شناسه خبر: 4112 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
hamzefeyzipour hamzefeyzipour

حمزه فیضی‌پور/ سیمره: اگر کلام وحی میراندن یک انسان را مرگ همه‌ی انسان‌ها دانسته است، اگر بزرگان ادب "انسانیت" را وصف  نموده‌اند و امثال انسانی‌ترین انسان‌ها چون " گاندی" غرق شدن در شهوت، قدرت و دیگر رذایل (به تعبیر امروزی که یکیش ریاست‌طلبی بدون مسئولیت‌پذیری است) را " عین مردن" می‌دانند و برای آیین انسانیت "پیرو" کم می‌بینند شاید جامعه امروزین ما کلکسیونی از مسئولیت‌ناپذیری برخی "میز مدیران" کت شلوار اتو کشیده‌ای است که خودکار درکفشان فقط به هنگام امضایی می‌چرخد و عینک فتوکرومیک‌شان از ترس آزار نور آفتاب، رنگ خونی به خود گرفته‌ی اتوبوسی را چیزی دیگر می‌پندارند، انگار نه انگار اتفاقی افتاده، انگار نه انگار ده‌ها خانواده و صدها دل داغدار شده‌اند؛ می‌ماند آن "میز مدیری" و یک بیانیه و یک شرح ماجرا !! کی و چه وقت برخی مدیران ما باید "انسان بودن و مسئولیت‌پذیر بودن" را با عملکردی نیکو ترجمان باشند و دل از رنگارنگی میزهای ریاست بکنند و دل به دل‌هایی بدهند که داغدار عزیزترین کسان خود هستند. 

 

حادثه‌ی اخیر دانشجویان دانشگاه آزاد و شهادت ده نفر و زخمی شدن ده‌ها نفر ثلمه‌ای بزرگ برای همه‌ی دانشگاه‌ها و دانشجویان این کشور بود. آنچه دیده می‌شود همان کارهای کلیشه‌ای است: دستور رییس جمهور محترم به پیگیری موضوع: علی برکت الله! شاید این اتفاق اگر در افغانستان هم رخ می‌داد رییس دانشگاه که سر جایش، وزیر مربوطه هم استعفا می‌داد! چرا که جان "انسان‌ها" و حیات افراد و به‌طور خاص نیروی انسانی تحصیل‌کرده که محور توسعه هستند برایشان چنان ارج و قرب دارد که  میز ناماندگار ریاست در مقابل آن، فقط چند تکه چوب رنگی فریب دهنده است که هرگز جان مردان مرد را به فریب رنگش نمی‌فروشند. 

ای کاش  در اولین نهاد زندگی یعنی خانواده باور به "مسئولیت‌پذیری" را یادمان می‌دادند، ای کاش در دو دوره‌ي ابتدایی  در برخی  کتاب‌ها، درسی به نام  "باور انسانی استعفا" بیاورند تا که شاید این انگیزه خردمندانه، به تدریج چون شیر اندرونی ما شود و گوشت و پوست و استخوانمان با آن از همان روزهای اول زندگی عجین گردد. تا کی باید آرزو به دل ماند؟ تا کی باید با چراغ در روز روشن دنبال آرمان‌هایی بگردیم که مدام دعای بر آورده شدنشان می‌کنیم؟  تا کی باید شعار: ریاست و دنیا ارزش ندارد ... ورد زبان و بنرهای تبلیغاتی باشد و درعمل جسارت شعور نه گفتن به "میزریاستی" برای انجام مامور محوله‌ای را نداریم که نه توان از عهده برآمدنش را داریم و نه شهامت دل کندن از آن .... باید ایمان همراه عمل را دردرون نهادینه کنیم.  

برای مدعیان ایمان  و انقلاب صرف "اذکار"  کافی نیست، "افعال" مردانه می‌طلبد. آن زمان که در اثر رکوعی و سجودی "دل" را همگام با "فکر" جنباندیم بدانیم شعارها به شعوری برای عمل کردن تبدیل شده است و گرنه:

ای که در مسجد روی بهر سجود

سر بجنبد دل نجنبد این چه سود

 

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004