چاپ کردن این صفحه

مدیریت استراتژیک؛ ثبات یا بی‌ثباتی؟!

چهارشنبه, 08 آبان 1398 ساعت 08:38 شناسه خبر: 4673 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
شهرام شرفی شهرام شرفی

شهرام شرفی/ سیمره: مدیریت روابط عمومی استانداری لرستان، دوباره تغییر کرد؛ با حکم استاندار لرستان، فاطمه ایرانی به عنوان مدیر جدید روابط عمومی استانداری لرستان منصوب شد.

چند ماه بود که نورمحمد آریان‌پور، هم سمت مدیریت هسته‌ي گزینش استانداری را برعهده داشت و هم به عنوان سرپرست روابط عمومی استانداری لرستان، خدمت می‌کرد.

در مدت دو سال گذشته، شاهد تغییرات مداوم مدیریت روابط عمومی استانداری لرستان بوده‌ایم.

 

در مدت دو سال گذشته، شاهد یک رویکرد مدیریتی تحت عنوان سرپرست گرایی در بخشی از مناصب مدیریتی استان لرستان بوده‌ایم.

برای نمونه، هنوز فرمانداری‌های پل‌دختر و کوهدشت به سامان یا ثبات مدیریتی نرسیده‌اند و هنوز، بر معیار سرپرست‌گرایی، مدیریت می‌شوند.

 شاید، به تازگی قرار است از سرپرست‌گرایی بیرون بیاییم و به ثبات مدیریتی در بخشی از مناصب مدیریتی استان برسیم.

هم ثبات مدیریتی و هم کیفیت عملکرد، دو عامل به‌هم پیوسته در مباحث مدیریتی علمی‌اند.

در مدت دو سال گذشته، چقدر به این دو، در عمل، توجه شده است؟ 

هم ثبات مدیریتی و هم کیفیت عملکرد یا همان کارآمدی، باید با هم‌دیگر، هم‌پوشانی داشته باشند تا پیش‌رفت و توسعه حاصل بشود.

گاهی ثبات مدیریتی وجود دارد ولی ضرورتاً همراه کیفیت عملکرد (کارآمدی) نیست؛ گاهی ثبات مدیریتی وجود دارد و همراهش، کیفیت عملکرد هم وجود داشته است که شرط لازم و کافی توسعه و پیش‌رفت محلی، استانی، منطقه‌ای و ملی است.

استان لرستان از نظر داشتن نیروی انسانی تحصیل‌کرده، یک استان غنی و ثروتمند است؛ اما این استان دارای نرخ بیکاری بیش از 15 درصدی است؛ عامل «عملکرد مدیریت»، نتوانسته است به خوبی از این همه ظرفیت انسانی استفاده کند.

 آن‌چه مشخص است این است که هر نوع مدیریتی باید دارای ثبات در مدیریت باشد؛ بی‌ثباتی در مدیریت و این‌که مدام و پیوسته، شاهد تغییرات مدیریتی یا سرپرست گرایی باشیم خودش کاهنده انگیزه برای برنامه‌ریزی کاری است و می‌تواند بهره‌وری و راندمان کاری را بکاهد.

در مدیریت‌ها باید هم ثبات مدیریتی وجود داشته باشد و هم کیفیت عملکرد (کارآیی و کارآمدی.)

اگر مدام شاهد تغییرات مدیریتی در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت باشیم و اگر همراهش، کیفیت عملکرد هم وجود نداشته باشد یا ضعیف باشد، آنگاه خود به خود، بهره‌وری و عملکرد در راستای ارتقای شاخص‌های توسعه‌یافتگی پایدار استانی، روند نزولی به خود می‌گیرند.

پس، متغیرهای ثبات مدیریتی و کیفیت عملکرد، هر دو، اهمیت کلیدی دارند. نبود این دو یا ضعیف بودن این دو، یعنی ایجاد نارضایتی اجتماعی.

در استان لرستان، در مدت دو سال گذشته، یکی از نقاط ضعف اساسی، همین بی‌ثباتی مدیریتی و سرپرست‌گرایی در بخشی از مناصب مدیریتی استان بوده است.

پس، باید آسیب‌شناسی‌های دلسوزانه را مدنظر قرار داد؛ باید نقاط ضعف را رفع کرد؛ باید انتقادات سازنده را پذیرفت؛ مدیریت استراتژیک یعنی نگاه بلند داشتن؛ مدیریت استراتژیک یعنی تخصص‌گرایی؛ مدیریت استراتژیک یعنی شایسته‌گزینی در مدیریت‌ها و بسترسازی مناسب برای شایسته‌پروری؛ مدیریت استراتژیک یعنی برنامه داشتن و افق کاری داشتن برای توسعه و پیش‌رفت پایدار استانی.

استان لرستان به ثبات مدیریتی همراه کیفیت عملکرد (کارآمدی مدیریتی)، بیش‌تر از گذشته نیاز دارد.

بارها گفته‌ایم و گفته‌اند لرستان انواع ظرفیت‌ها و پتانسیل‌ها را دارد؛ لرستان انواع مزیت‌های نسبی را دارد؛ پس، مشکل کجاست؟ 

در مدیریت استراتژیک باید به این نکته توجه کرد که: ثبات مدیریتی و کیفیت عملکرد، هر دوی این‌ها، برای پیش‌رفت استان، «ضرورت» هستند.

هر دوی این‌ها، «انتخاب» یا «توصیه» نیستند؛ بلکه، «ضرورت» هستند؛ اگر به آن‌ها پشت کنیم، جایگاه استان لرستان به عنوان یک استان کمترتوسعه‌یافته، نهادینه و تثبیت می‌شود!

*چاپ شده در سیمره 511(2آبانماه 98)