چاپ کردن این صفحه

نبرد با کرونا و غیبت مجلس!

دوشنبه, 26 اسفند 1398 ساعت 16:52 شناسه خبر: 4976 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
تهماسب کرمی تهماسب کرمی سیمره

تهماسب کرمی: شیوع ویروس کرونا موجب تعطیلی مجلس شورای اسلامی برای مدت نامعلوم گردید. این درحالی است که؛ اصل پنجاه و هفتم قانون اساسی رسمیت حاکمیت کشور را وجود قوای سه‌گانه و صلاحیت آن‌ها بر مبنای تفکیک  قوا برشمرده و تعریف کرده است .

 

 اصل شصت‌وسوم تاکید دارد که کشور نباید هیچ وقت بدون مجلس باشد.

اصل هفتاد و یکم وضع قانون در عموم مسائل در حدود مقررات قانون اساسی عهده مجلس شورای اسلامی است.

اصل هفتاد‌وچهارم رسمیت لوایح قانونی پس از تصویب هیئت وزیران با طرح در مجلس و تصویب آن است.

اصل هفتادوپنجم: طرح‌های قانونی و پیشنهادهای اصلاحی هر کدام از نمایندگان مردم که منجر به تقلیل در آمدها یا افزایش هزینه‌های عمومی و با در نظر گرفتن منابع جبران و کاهش آن‌هابر عهده مجلس می‌باشد.

اصل نود:  شکایت هرکسی  از طرز کار مجلس و قوای قضاییه و مجریه که کتبا به مجلس عرضه می‌شود باید مورد رسیدگی قرار گرفته و در فرصت مناسب پاسخ کافی داده شود، در صورتی که مربوط به عموم باشد به اطلاع عموم برساند.

اصل یک‌صدوبیست‌وپنج: امضای رییس جمهور و رییس قوه قضایی در قراردادها و توافق‌نامه‌های بین‌المللی، مقاوله نامه‌ها، موافقت‌نامه‌ها، قراردادهای دولت ایران باسایر دول خارجی، پیمان‌نامه‌های مربوط به اتحادیه‌های بین‌المللی در صورتی اعتبار دارند که مورد تصویب مجلس شورای اسلامی قرار گرفته باشند.

امام خمینی(ره): مجلس در راس همه‌ی امور است.

رهبر جمهوری اسلامی: مجلس عصاره فضایل ملت است.

با توجه اصول یاد شده و دیدگاه رهبران طراز اول مملکت نسبت به اهمیت جایگاه مجلس در ساختار سیاسی کشور، تعطیل شدن مجلس برای مدت نا معلوم باعث بروز سوالاتی به شرح زیر شده است.

 

1-آیا هنوز مجلس در راس امور است؟

2-آیا هنوز مجلس عصاره‌ي فضایل ملت است؟

3- آیا تعطیلی مجلس به مدت نا معلوم نقض اصل پنجاه هفتم قانون اساسی نیست.

4-آیا جمهوری اسلامی توانایی ایجاد شرایط مناسب برای مصونیت حداکثر 290 تن برای چند روز در هفته و هر روز چند ساعت حضور در مجلس را ندارد؟

5-آیا کشور و ملت ایران کمتر از آن هستند که نمایندگان مردم لباس  و ماسک مناسب  برای حضور در مجلس تهیه نموده و وظیفه خطیر خود را انجام دهند؟

6-آیا خون منتخبین مردم ازخون پزشکان و پیراپزشکان و پرستاران و سایر کادر درمانی و دخیل در جنگ با کرونا  رنگین‌تر است؟

7-ناتمام گذاشتن رسیدگی و تصویب لایحه بودجه سال 99 در روزهای پایان سال یک نوع قصور در ماموریت به شمار نمی‌رود؟

8-آیا تعطیل کردن مجلس خلاف اصل  شصت سوم قانون اساسی نیست که نباید هیچ گاه کشور بدون مجلس باشد؟

9-آیا شرایط اضطراری نیاز به تصویب قوانین یا احتمال تصویب قانون راه‌گشای  بخشی از مشکلات  وفق اصل هفتادو یکم قانون اساسی ندارد؟

10-آیا احتمال طرح لایحه نماینده مجلس یا وزیر ویا تائیدیه هیئت وزیران برای رسیدگی و تصویب به استناد اصل هفتاد و چهارم قانون اساسی وجود ندارد؟

11-نیاز به مصوبات موضوع اصل هفتادوپنجم قانون اساسی در شرایط حاد و نیاز مبرم به تخصیص و تامین هزینه مبارزه با اپیدمی لاجرم است ، چگونه دولت با این مشکل روبه‌رو می‌شود؟

12-شاید شکایت کسی به کمیسیون اصل 90 موجب رفع بخشی از مشکل و یا تسریع در مبارزه با کرونا بشود که با تعطیل شدن مجلس این دریچه هم بسته شده است.

13-اگر دولت یا قوه قضاییه جهت مبارزه با اپیدمی موجود نیاز به قرار داد و یا توافق‌نامه بین‌المللی موضوع اصل 125 باشد، بدون مجلس چگونه عملی شده و رسمیت پیدا می‌کند؟

14-آیا آثار تعطیل شدن مجلس در روحیه سایر قوای حکومت و احاد و اقشار ملت بخصوص سازمان بهداشت کشور مورد ارزیابی قرار گرفته است؟

15-آیا خون مجلسیان از خون مدافعان عزیزی که در جنگ تحمیلی شجاعانه برای دفاع از ملت و حفظ تمامیت ارضی کشور خون خود را نثار کردند، رنگین‌تر است؟

شاید بعضی‌ها دستورالعمل ستاد ملی مبارزه با کرونا را بهانه تعطیلی مجلس قرار دهند، این در صورتی است که می‌شود با رعایت اصول بهداشتی مورد نظر همین ستاد، جلسات خود را بر گراز کنند، حتا می‌شود با رعایت  اکثریت دو سوم و به صورت نوبتی از تعطیلی غیرقانونی ( خلاف نص صریح قانون اساسی )  جلوگیری به عمل آورد. لذا به نظر می‌رسد هیئت رییسه محترم مجلس و بی‌تفاوتی نمایندگان نسبت به شرح وظایف مجلس بهجای ارائه راهکار اقدام به پاک کردن صورت مسئله نموده است که این از دیدگاه افراد نهادهای آگاه به جایگاه مجلس پنهان نخواهد ماند،  می‌تواند به عنوان نقطه ضعفی در تاریخ پارلمانی ایران ثبت شود.

 23 اسفند 1398