شما اینجا هستید: خانهجامعهتوپی که در زمین مردم می‌چرخد!

توپی که در زمین مردم می‌چرخد! مطلب ویژه

چهارشنبه, 06 فروردين 1399 ساعت 17:14 شناسه خبر: 5006 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
mehrsa mirderikvand mehrsa mirderikvand seymare

مهرسا میردریکوند: بیش از یک‌ماه از اعلام رسمی شیوع ویروس کرونا در کشور می‌گذرد. اوایل ورود این ویروس (البته باید گفت اوایل اعلام رسمی ورود ویروس چون ویروس از مدت‌ها قبل از رسانه‌ای شدن آمده بود) مردم نگران و طلبکار دولت بودند تا آن‌جا که مسئولان سعی و تلاشی زیاده از حد نشان دادند تا ماجرای کرونا را عادی نشان دهند. حالا که کرونا بنا بر سرشت سرایت دهندگی قوی خود و به لطف پنهان‌کاری‌های اولیه، یکه‌تاز میدان شده است باز هم توپ همیشه سرگردان به داخل زمین مردم افتاده است و از مردم گله و شکایت می‌شود  که چرا جدی نمی‌گیرند کرونا را ؟!

 

همان‌طوری‌که صاحبان مردم، حاضر به کوتاه آمدن در برابر مطلوبات خود اعم از انتخابات و راه‌پیمایی و این مقطع حساس چندین و چند ساله خود نشدند مردم نیز گویا حاضر به دست کشیدن از تعطیلات نوروزی خود نیستند !

حاصل این دو مواجهه با کرونا یک قربانی بیش‌تر ندارد و آن «مردم» هستند و باید گفت این‌جا دقیقاً همان حکایت درد است که از هر طرف که بخوانی‌اش درد است آن‌جا که این مردم بی‌نوا و بی‌صاحب به استقبال مرگ می‌روند!

ولی مردم، همین مردم همیشه در صحنه و همیشه متهم! به‌راستی چرا دیگر راست و دروغ  رسانه‌ای فراگیر هم‌چون رسانه ملی را جدی نمی‌گیرند؟! اعتمادی را که سال‌هاست شکاف برداشته است، هیچ قدمی برای ترمیم آن برداشته که نشد هیچ، بلکه دست‌کم در اتفاقات و حوادث هولناک طبیعی و غیرطبیعی یک‌سال اخیر این مردم بودند که هربار از خواسته‌ی خود کوتاه آمدند اما این‌بار دقیقاً این جان مردم است که گرفته می‌شود!

اما در همین شرایط کرونایی، مردم نیز بنا بر سرشت نوع‌دوستی خود کم نگذاشتند در بازار سیاه ماسک و الکل و ژل و بدبختی‌های دیگرشان، باز خود به میدان آمدند و یار و یاور هم‌دیگر بودند؛ در حالی‌که هر روز مسئولان به پر کردن سایت‌های خبری مبنی بر توزیع ماسک و  سایر اقلام بهداشتی می‌گذشت ولی مردم هم‌چنان با کمبودها سرگردان بوند تا خود ماسک دوختند و به داد هم رسیدند.

البته که دیوار مردم دیوار کوتاهی است به قدمت تاریخ مقاطع حساس این دیار، زمانی مردمی سلحشورند و زمانی مردم بی‌فرهنگ به‌زعم برخی که می‌توان تمام مصیبت‌های ناشی از بی‌مسئولیتی‌ها و بی‌مدیریتی‌های پیش‌آمده را حتا به آن‌ها نسبت داد.

زمانی که زمان طلایی مبارزه با کرونا بود، تی وی تلاش زیاده از حد نشان داد تا مسئله را عادی نشان دهد تا حدی که آن‌هایی را که در خیابان ماسک زده بودند، به سخره می‌گرفت. آن زمان گذشت و کرونا همانی شد که انتظار می‌رفت و روز به روز بر قربانیان خود هم‌چنان می‌افزاید و این بار همان تی وی در گزارش‌های میدانی‌اش سر راه مردم را می‌گیرد که شما خودخواهید و ناقل! برای چه بیرون آمده‌اید؟! فقط شما پدر و مادر دارید؟! برای چه جان مردم را به خطر انداخته‌اید؟!

ولی دیگر اعتمادی وجود ندارد که انتظار انسجام و هم‌دلی از مردم داشت! حتا اگر این اقدام مردم که از تعطیلات خود نمی‌توانند بگذرند بازخوردش چیزی نباشد جز جان‌شان! مردم تصمیم‌گیرنده نبوده‌اند تا به موقع تصمیم درست را بگیرند و اعمال کنند.

آن‌ها که برنامه ریزند و اجرا کننده‌ی برنامه‌ها خوب می‌دانند عرف دنیای توسعه‌یافته در چنین مواقعی می‌طلبد که  بدون تعارف با هر آن‌که در برابر سلامت عموم مقاومت کند وارد عمل  شود و به گفتن توصیه‌های اخلاقی و کار فرهنگی زمان‌بر که مردم خودشان همه چیز را یاد می‌گیرند و به‌خوبی رعایت می‌کنند و مردم ما مردم خوبی هستند اکتفا نمی‌کند و با قاطعیت وارد عمل می‌شود.

ولی این انداختن توپ به زمین مردم را لابد خود بهتر می‌دانند که عیار توانایی آن‌ها چقدر است و ناگزیر  دست به اقداماتی که هزینه‌بر است، نمی‌زنند.

قرنطینه اگر مربوط به قرون وسطی است پس چرا دنیای توسعه‌یافته امروز وقتی که می‌بیند دنیای مدرن و پیشرفته پزشکی در برابر یک بیماری کم می‌آورد لاجرم به همان روش‌های قرون وسطایی برمی‌گردد و به‌جای حرف‌درمانی و پند و نصیحت، عملاً برای نجات جان مردم به آن روش اقدام می‌کند.

حال ما از دنیای توسعه‌یافته، پیشی گرفته‌ایم و همانند تمام مسائل حوزه‌های دیگر می‌خواهیم با پند و نصیحت و اقدام فرهنگی در برابر این بیماری همه‌گیر پیروز شویم!!! ما که در شرایط بحران به‌خوبی دیده‌ایم، عیارِ مدیریتِ بحران در چه حدی قرار دارد چرا درنگ و چرا درنگ تا رسیدن به فاجعه؟!

 به فرض که برخی از مردم مقصر، خودخواه و بی فرهنگ! (هر چند این نسبت‌ها به عموم مردم  نارواست در مقابل شمار زیادی از مردم که پایبند به درخانه ماندن و رعایت سایر دستورالعمل‌ها هستند) ولی راه‌کار مسئولان چیست؟ درنگ جایز نیست هر آن‌چه را که به سلامت مردم منتج می‌شود، باید اعمال کرد و چاه ویل کارهای فرهنگی بماند برای بعد!

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004