شما اینجا هستید: خانهجامعهاز عرش بر فرش

از عرش بر فرش مطلب ویژه

سه شنبه, 02 ارديبهشت 1399 ساعت 17:14 شناسه خبر: 5086 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
الهام خوشنام‌وند الهام خوشنام‌وند سیمره

الهام خوشنام‌وند:  سوار بر ماشین آخرین مدلت، شاه‌وار می‌چرخی در خیابان‌های عریان شهر با راننده‌ای که بلندگویت هم هست.

به خودت نگاه می‌کنی. دستی به محاسن بلندت می‌کشی و چشم‌هایت را که می‌بندی سعی در فراموش کردن گذشته‌ی معمولاً پرفقری داری که این‌روزها بیش‌تر مردم را دنبال می‌کند. اینک تویی در مقام کبریایی، با شکوه و جلال و جبروتی که " آقا آقا" گفتن‌های اطرافیانت، بیش از حد به چشمت واقعیش کرده‌اند.

می‌گردی در شهر و نخوت از چرخش لاستیک‌های ماشینت هم فواره می‌زند. دستت را روی جیب بلندت می‌گذاری و فکر خمس و زکات‌هایی که همین مردم برهنه‌ی رعیت به حسابت - که امینی- واریز می‌کنند، ذهنت را قلقلک می‌دهد.

با خود تصمیم بزرگی گرفته‌ای. باید به شهر بروی و از نذورات و صدقاتی که بی‌شمار در حساب امانتت خوابیده به کارگران پاپتی فقیر چیزی ببخشی و حس انسان و خوب بودنت را ارضا کنی.

نمی‌دانم چقدر با خودت کلنجار رفتی تا بالاخره راضی شدی به هر کارگر، ده هزار تومان ببخشی از صدقات خودشان تا به قول بلندگویت که به ساعت و ثانیه خیّربودنت را ثبت در تاریخ کرد؛ آنان را از شرمندگی زن و فرزند درآوری. راستی مگر شما کجا زندگی می‌کنید که با ۱۰هزار تومان نیازهای خانواده‌تان جوری برآورده می‌شود که از شرمندگی در می‌آیید؟! نشانی محل سکونت که احتکار کردنی نیست! باور کنید ما عزت نفسی برایمان باقی نمانده، آدرس بدهید با سر می‌آییم.

توجیه‌مان کنید که به پشتوانه‌ی نصایح کدام مشاور، این‌گونه جنتلمن‌وار دست در جیب بی‌نیازی عبای‌تان می‌کنید و از اوج غرور، شیشه‌ی کجاوه را پایین می‌کشید و به هر کارگر شریف خیلی خیلی آبرومند زحمت‌کش، مبلغی از سر لطف عنایت می‌کنید و خوش‌حالید که نه تنها کاتبان عرش، که حتا دوربین راننده هم این نیکوکاری بزرگ را ثبت کرد. غافل از این‌که زمانه‌ی تظاهر به همه چیز، دارد به پایان می‌رسد و مردم دیگر نمی‌پذیرند از آن‌چه دارایی و سرمایه‌ی شهروندی‌شان است صدقه داده شوند.

آقایا! کاش می‌دانستید شرافت در همان دست‌های چاک‌چاک و پیشانی‌های شرمگین عرق‌کرده‌ی دم غروب کارگر است نه در راه انداختن سیرکی مضحک که حال بی‌تفاوت‌ترین بیننده را نیز به هم می‌زند.

می‌گویند از ایرانشهر رفته‌اید اما از آن‌جا به کجا را فقط استاندار سابق گلستان می‌تواند آدرس دهد. کاش برای توهینی که به شرافت شهروندان خسته‌ی شریف کردید، جایی شما را پاسخ‌گو می‌کردند اما دریغ که در سرزمین ما نهایت توبیخ، انتقال است نه انفصال!

لطفاً از ته‌مانده‌ی امیدواری مردم به آن‌چه که در قلب‌هایشان به ماورا هست، چیزی باقی بگذارید! این‌که چندین وقت است که در بدترین شرایط کشور نیستید و از جایتان ما را خبر نیست، به اندازه‌ی کافی دردآور هست، این‌ هم که خودتان را از خطر خوب حفظ می‌کنید اما ما مردم این روزها بی‌دفاعِ دعای‌تان و بی‌سپرِ حضوری که همیشه حتا در نابه‌جاترین جاها داشتید، رها شده‌ایم در انبوه بدبختی و بیماری؛ اما لطفاً اگر هم گاهی پرده از محمل کبریایتان کنار می‌زنید و از پشت شیشه‌های خیلی زیاد محکم به دیدار رعایا می‌آیید فقط برای تماشا باشد نه تحقیر و توهین.

ما دیگر رمقی برای استقبال نداریم!

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004