شما اینجا هستید: خانهجامعهدردی از جنس ناوچه‌ی کنارک!

دردی از جنس ناوچه‌ی کنارک! مطلب ویژه

دوشنبه, 05 خرداد 1399 ساعت 12:05 شناسه خبر: 5182 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
الهام خوشنام‌وند الهام خوشنام‌وند سیمره

الهام خوشنام‌وند/ سیمره532: بی‌خواب شده‌ام. غلت می‌زنم و در همان تاریکی دست می‌کشم و گوشی را پیدا می‌کنم ساعت حدود سه صبح است. با فیلترشکن غیرقانونی، تلگرام غیرقانونی‌تر را باز می‌کنم. یکی دو کانال جوک و ناگهان شوک! نیم‌خیز می‌شوم و دوباره می‌خوانم. ناوچه ارتشی با آتش خودی، غرق شده و هر کانالی با اطلاعات خودش تعداد کشته‌ها و زخمی‌ها را اعلام می‌کند. خدایا در این شرایط، این آخرین خبری بود که می‌شد منتظرش بود.

فکر کردم حتماً همین ساعت‌های قبل اتفاق افتاده و مسئولان با عبرت از لطمه‌ای که وجهه‌ی صداقت‌شان با تأخیر در اطلاع‌رسانی حادثه‌ي سرنگونی هواپیمای اوکراینی دید و ترمیم هم نشد، می‌خواهند به سرعت خبر را منعکس کنند تا دروازه‌های شایعه‌پراکنی را ببندند اما زهی خیال باطل! ماجرا یک روز قبل اتفاق افتاده و الان رسانه‌ای شده. هرچه دنبال موضع‌گیری رسمی مقامات گشتم کمتر پیدا کردم. بازار گمانه‌زنی داغ شده و هرکس به فراخور دیدگاه و اطلاعاتی که مدعی‌اش است، نهاد و گروهی را مسئول اعلام می‌کند. با بی‌صبری منتظر واکنش مطلعین می‌مانم که تکلیف ماجرا را روشن کنند. به خودم حق می‌دهم بدانم چگونه این تعداد از سربازان در این اتفاقِ هنوز هم مبهم به یک‌باره کشته شده‌اند. منطقی نیست شلیک از ناوی که باید دقتش در هدف‌یابی، حافظ جان و کیان ایران و ایرانی باشد، یک ناوچه‌ی خودی را با سرنشینانش نابود کرده باشد، لااقل ذهن متعصب من در مقابل ضعفی این‌چنینی که ارتش را به آن متهم می‌کنند شدیداً مقاومت می‌کند! تلویزیون را روشن می‌کنم و منتظرم این خبر فوق‌العاده مهم در صدر باشد با جزییات رسمی از زبان مقامات رسمی! اما شاید خبر دهم یا دوازدهم آن‌هم در حد چند تیتر خیلی مختصر و خلاصه. به خاطر که می‌آورم در جریان سیل و زلزله یا در همین غوغای کرونا تجهیزات و متخصصان ارتش، با تمام توان و امکانات‌شان به میدان کمک‌رسانی آمدند باز هم پوشش‌دهی صدا و سیمای خودملی‌خوانده، از زحمات‌شان در همین حد و حتا کم‌تر بود، پس فتیله‌ی توقعم را از این نهاد خبررسانی پایین کشیده خاموش می‌کنم.

هنوز ارتش به‌طور رسمی نه قضیه‌ی شلیک از ناو جماران را تایید کرده و نه به شایعاتی که نهادهای دیگر را متهم می‌کنند پاسخ داده است. همین حس تعلیق، مردم را بیش‌تر کلافه و میدان را برای گمانه‌زنی و حدس‌بازی باز می‌گذارد. بعد خبر تشییع شهدا می‌آید. شرایط کرونایی و لزوم رعایت احتیاط را درک می‌کنیم اما واقعاً نوع پرداختن به و انجام این مهم برای سربازان وطن، آب سردی بر هیجان غم‌آلودمان می‌ریزد و یخ می‌کنیم از این همه تبعیض و کج‌سلیقگی. ژنرال‌ها هم سربازند. اگر شلیک مرگ، از تفنگ دشمن، جان آن‌ها را بگیرد اندوه مردم از جنس غرور است اما امان از وقتی که تیر برادر بدن برادر را می‌درد و تکه‌پاره می‌کند! مظلومیت شهدای ارتش در ماجرای انهدام ناوچه‌ی کنارک قابل توصیف نیست مخصوصاً وقتی با چاشنی بی‌اهمیت جلوه‌دادن از سوی منابعی مواجه شد که بین عزاداری برای سردار با سرباز از زمین تا آسمان فرق می‌گذارند و غم این فاصله‌ها بیش‌تر از پدران و برادران کمرتاخورده، مردم قدردان از رشادت‌های همیشه‌ی ارتش را، به زانو درمی‌آورد. این‌که در آن لحظه‌ی شوم چه اتفاقی افتاده، آن شلیک فاجعه‌بار از دهانه‌ی جنگ‌افزار کدام قایق یا ناو انجام شد، در آن تلخی غافل‌گیری، سرنشینان ناوچه چه حسی داشته‌اند و حالِ فرماندهانی که تاکنون مهر سکوت به افشا از لب نگشوده‌اند، هرکدام قصه‌ی مثنوی هفتاد من است که البته به دلیل خیلی ساده‌ی شهروند ایرانی بودن شهدا، انتظار روشن‌گری‌ این معماها به این زودی‌ها انتظار عبثی‌ست!

هرچند تجربه‌ی حادثه‌ی قبل ثابت کرد که مشخص شدن صاحبان دستان بی‌قرار، عملاً منجر به بازخواست و محاکمه و صدور حکم نمی‌شود پس نگرانی از تبعات روشن‌گری درباره‌ی مقصران، عمدی یا سهوی بودن و چرایی آن، منطقی به نظر نمی‌رسد. دلاوری‌های بی‌منت و بی‌تبلیغ ارتشیان در تمام حوادثی که مردم عادی را گرفتار می‌کند چیزی نیست که با خود را به کور و کری‌زدن نهادی مثل صدا و سیما برای پرداختن به اتفاقی به این مهمی، کم‌رنگ شود.

مدت‌هاست چیزهای زیادی برای داشتن حس افتخار ملی برایمان نمانده اما ارتش قطعاً در صدر این معدودهاست. هر اتفاقی که افتاده توقع داریم سران آن مثل همیشه شجاعانه و با صداقت، مردم را در جریان بگذارند و اجازه ندهند فشارهای احتمالی باعث تحمیل مسایلی شود که با روح مردم‌خواهی این نهاد همیشه محبوب در تضاد باشد.

ما با خانواده‌های شهدای ناوچه‌ی کنارک هم‌درد و شریک اشک‌های هم‌رزمان‌شان هستیم و تبعیض در خبررسانی، پیگیری و بزرگ‌داشت مدافعان وطن را با کشته‌شدگان سایر نهادهای نظامی با حساسیت پیگیریم و برنمی‌تابیم.

جای ارتش و فرزندانش در قلب ملت ایران است و مظلومیت آن‌ها در بازتاب نامنصفانه‌ی خدمات و دستاوردها قطعاً از چشمان تیزبین و حساس مردم پنهان نمی‌شود.

 

 

  *سیمره/ دوشنبه 29 اردی‌بهشت 1399/ شماره‌ی 532

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004