چاپ کردن این صفحه

خواص تبه‌کار

پنج شنبه, 22 خرداد 1399 ساعت 18:45 شناسه خبر: 5225 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

 تهماسب کرمی / سیمر534: تبه‌کار به شخصی گفته می‌شود که اعمال و رفتاری مغایر قوانین جاریه، عرف و عادات و باورهای مذهبی جامعه انجام می‌دهد .

معیارهای ارزش‌گذاری افراد درجوامع مختلف از هم‌دیگر متفاوت هستند؛ مثلاً در جوامع غیرمذهبی انجام اعمال مغایر آموزه‌های مذهبی تبه‌کاری تلقی نمی‌شوند و یا در جامعه‌ی شهری و متمدن معیار تبه‌کاری بسیار متفاوت از معیارهای مرسوم در بین عشیره‌های قومی است.

اما وجه تمایز افراد به استعدادهای طبیعی و ژنتیک و برخی دیگر اکتسابی و محیطی است و مغز آن‌ها مستعد افکار و اعمال نوگرایانه و غیرمعمول است که در بسیاری موارد افکار و اعمال آن‌ها از حیطه‌ی درک و فهم نهاد حاکم و یا توده‌های سنتی خارج و نا مفهوم می‌نمایاند از این رو به عنوان تبه‌کار شناخته می‌شوند، هر چند که نسل‌های آینده از دیدگاه و خلاقیت آن‌ها بهره‌مند گشته و مورد تقدیر قرار می‌گیرند.

 از این رو برخی از انسان‌ها از لحاظ  رفتاری و اخلاقی و فعالیت‌های روانی و جسمانی از عموم بر جسته‌تر هستند.

 از نظر میزان درک و فهم و علم و عمل  انسان‌ها به دودسته خواص (برجستگان)  و توده‌های اجتماعی(سنتی) تقسیم‌بندی می‌شوند، هر چند این تقسیم بندی از لحاظ تعداد نا متوازن است، زیرا انسان‌های برجسته بسیار نادر و کم‌یابند و در قیاس باتعداد توده‌های عادی اجتماعی اندک شمارند.

  آن‌ها متفاوت از توده‌های اجتماعی فکر می‌کنند و اعمال و رفتاری مغایر با قوانین موضوعه و عرف و عادات و  باروهای موجود انجام می‌دهند و آثار خود را برای تغییر عامه منتشر می‌کنند.

 عکس‌العمل در مقابل قوانین نامتعارف و سنت‌شکنی و باورستیزی آن‌ها تبه‌کاری  تلقی می‌گردد  و تبه‌کار معرفی شده و بسیاری موارد به بزه‌کاری متهم می‌گردند. متهم شدن به مرگ سقراط در سال 399 قبل از میلاد  نه برای بزه‌کاری او بود، بلکه به جهت تشویق شاگردان به ارزیابی خود و خدایان متعددی بود که می‌پرستیدند.

 اتهام به تبه‌کاری کوپرنیک و پس از آن گالیله نه به خاطر بزه‌کاری اجتماعی بود بلکه به واسطه‌ی درک علمی از گردش زمین در مدار مخصوص به‌دور خورشید بود که بر خلاف عقیده کلیسا که چنان می‌انگاشت که زمین مرکز کائنات است بوده است.

ترور ابراهام لیکلن نه به سزای ربودن اموال عمومی بود و نه به‌خاطر رفتار و اعمال غیراخلاقی بوده بلکه در جهت درک او از تساوی حقوق طبیعی انسان‌ها و آزاد بردگان و اعلمیه حقوق اجتماعی یکسان بنی آدم بوده است.

تبعید و اتهام به تبه‌کاری ملاصدرا به جرم بد اخلاقی و خروج از دین نبود بلکه سزای درک فهم مترقی از آموزه‌های دینی بود که در خلاف جهت اولیای دین متحجر زمانه حرکت می‌کرد قصد داشت با استدلال فلفسی بسیاری از تاریک‌بینی‌های مذهبی را بزداید بوده است.

 چه بسیار بزرگان و توان‌مندان و فرهیختگان در تاریخ هستند که اتهام  تبه‌کاری آن‌ها به سزای متفاوت فکر کردن یا اعمال و رفتاری بوده که خوشایند صاحبان قدرت زمان خود نبوده است.

امروزه هم بسیارند آدمیان فرهیخته و صالح و نیک‌اندیشان و نیک‌سیرتان که به خاطر متفاوت بودن زندگی را به سختی به پایان می‌برند و تهمت تبه‌کاری آن‌ها را در بند  می‌کنند و جوامع را از نعمت وجود آن‌ها محروم می‌سازند.

مرسوم است که خواص همواره در دوران حیات خود به عنوان تبه‌کار شمرده می‌شوند،  اما آینده که حقانیت گفتار و رفتار آن‌ها ثابت گشت مورد قبول عموم قرار گرفته و در حافظه تاریخ اجتماعی جای گرفته و از زمره رجال متحول‌گرا شمرده خواهند شد.