شما اینجا هستید: خانهجامعهبرسد به دست آقای رئیس‌جمهور....

برسد به دست آقای رئیس‌جمهور....

دوشنبه, 16 تیر 1393 ساعت 20:54 شناسه خبر: 833 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare k.dousti

 کریم دوستی:‌ رئیس‌جمهور وارد لرستان شده است. با چند تن از دوستان ما هم خود را به ورزشگاه تختی می‌رسانیم. شور و حال زیادی در اطراف ورزشگاه برپاست. این را می‌شود از لبخندهایی بر لبان جوانان و هیجان و نشاط آن‌ها مشاهده کرد. پرچم‌های سه رنگ جمهوری اسلامی و پرچم‌های بنفش و صورتی که نماد روزهای انتخابات سال 92 است در دست زن و مرد، کودک و نوجوان دیده می‌شود.

کمی آن طرف‌تر صدای ساز و آواز نوازندگان و پخش موسیقی محلی از گوشه وکنار به گوش می‌رسد افرادی هم با لباس محلی سوار براسب به استقبال دولت تدبیر و امید آمده‌اند و ......
اما در میان جمعیت و در گوشه و کنار خیابان منتهی به محل سخنرانی رئیس‌جمهور، گروهی مشغول نوشتن نامه به رئیس دولت هستند. عده‌ای نامه‌ها را از قبل نوشته‌اند و تعدادی هم با گرفتن مبلغی خواسته‌های مردم را تند و سریع بر روی کاغذ می‌آورند و بعد از نوشتن آدرس و تلفن در پاکتی پیچیده و داخل ورزشگاه می‌شوند؛  هر چند به آن‌ها گفته می‌شود نامه‌ای گرفته نمی‌شود و سامانه‌ی پیامکی راه اندازی شده است.....!!!
به کوهدشت می‌رسیم، دستیار ویژه‌ی رئیس‌جمهور د ر امور اقوام و اقلیت‌ها مهمان سرزمین سیمره و میرملاس است. آقای یونسی که در دولت اصلاحات وزیر اطلاعات بود. الان در پست ارتباط بین اقوام و  رئیس‌جمهور فعالیت می‌کند و از ساکنان غرب کشور است و همان‌طور که خود می‌گوید با زبان و فرهنگ منطقه آشنایی دارد و چهره‌های ملی این دیار را می‌شناسد ...
ساعت 6 عصر است و این‌جا مسجد صاحب الزمان (عج) و جمعیت مشتاق زیادی که آمده‌اند تا پای سخن  مهمان ویژه و نماینده‌ی رئیس‌جمهور بنشیند و رهاورد دولت تدبیر و امید را برای کوهدشت بشنوند. هر چند در اجتماع مردم مرکز استان، دکتر روحانی قول شروع به کار و اجرایی شدن سد معشوره را به مردم کوهدشت دادند و آنان را خوشحال نمود و بذر امید را در دل‌شان کاشت...
در حیاط مسجد صاحب‌الزمان کوهدشت بازار نامه‌نویسی و نامه‌نویسان و پاکت‌های سفید گرم است و جمع‌های کوچک چند نفره‌ای که می‌گویند و می‌نویسند و آماده می‌‌کنند و  در دست می‌گیرند و با چشمان منتظر و جستجوگرشان افرادی را می‌یابند تا نامه‌ها و درخواست‌ها را به آنان دهند. هر چند قبلا از این نامه‌ها زیاد نوشته‌اند و جوابی دریافت نکرده‌اند اما این بار دولت تغییر کرده است و آن‌ها در پی جوابی و مرحمی و مساعدتی چشم به دولت امید دوخته‌اند؛  شاید امیدشان را ناامید نکند. نامه‌هایی که گروهی برای اشتغال و گروهی برای دریافت تسهیلات و کمک مالی و گروهی هم براساس یک عادت به جای مانده  از دولت قبل  می‌نویسند ...
بعد از انتظار زیاد آقای یونسی با استقبال گرم و با همراهی مردم  و نیروی انتظامی وارد مسجد می‌شود و به جایگاه هدایت می‌شود. ازدحام نامه به دست‌ها  و هجوم آن‌ها به سمت تریبون و نزدیک شدن به آقای یونسی تمرکز جایگاه و مجری را به هم ریخته است و همه نگاه‌ها به سمت هیاهو و تکاپوی افراد نامه به دست پیرامون جایگاه است تا جایی که با وساطت امام جمعه‌ی محترم افراد می‌نشینند تا برنامه‌ها قابلیت اجرایی پیدا کنند.
برنامه‌ها روال عادی پیدا می‌کنند و سخنرانان یکی پس از دیگری پشت تریبون می‌روند، اعلام سامانه‌ی 111 از سوی مجری برنامه‌ها مردم را قانع نکرده و هم‌چنان به افراد تحویل گیرنده‌ی نامه‌ها نزدیک می‌شوند. تعدادی از خانم‌ها هم وارد شبستان آقایان شده تا خواسته مکتوب خود را به پلاستیک نامه‌ها برسانند. چند نفر از پرسنل نیروی انتظامی مشغول جمع‌آوری نامه‌ها هستند تا جایی که دست‌شان قدرت گرفتن نامه‌ها را ندارند و یک کیسه بزرگ می‌آورند تا شاید جای نامه‌ها را داشته باشد و رئیس دفتر نماینده‌ی شهرستان در روی صندلی ورودی مسجد نشسته و عرق‌کنان مشغول گرفتن نامه‌هاست و کیسه‌ای که پر از مطالبات کوچکی می شود که میهمان ویژه‌ی رئیس جمهوری هرکدام از نامه‌ها را « تیری» توصیف می‌کند که از نبود اشتغال و سرمایه و فقر حکایت می‌کند و در پایان صحبت‌ها از مردم می‌خواهند که مطالباتی بزرگ و باارزش مثل سد معشوره را از دولت بخواهند نه چند ریال کمک مالی!!!
اما این نامه‌ها چگونه و از چه زمانی این چنین گسترده،  عادی و مرسوم شد؟  باید گفت این موضوع به دوران هشت ساله رئیس‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد برمی‌گردد که سیل نامه‌ها در سفرهای استانی تحویل همراهان رئیس جمهور، یا به آدرس خیابان پاستور سرازیر می‌شد. «کاری که دولت‌های نهم و دهم آن را از امتیازات بزرگ خود می‌خواند و معتقد بودند که هر کس به احمدی‌نژاد نامه نوشته و چیزی خواسته و یا حتی کمک مالی طلب کرده به مرادش رسیده است.« ( سال‌نامه شرق 92) . این بود که در سفرهای استانی چندباره رئیس جمهور وقت به استان‌ها و شهرهای مختلف کشور، علاوه بر دیدارهای مردمی انبوهی از نامه را با خود سوغات می‌برد و هم چنین‌بیان اظهاراتی از قول آقای احمدی‌نژاد و نزدیکان او باعث ایجاد پدیده‌ای به نام «نامه به رئیس‌جمهور» در سفرهای استانی شد که بعضی از این اظهارات این چنین است:
شخصاً نامه‌های مردمی را می‌خوانم و دستور می‌دهم ( روزنامه شرق).
از هم نامه بدهید خودم پارتی مردم در دولت هستم ( جهان نیوز).
نامه‌هایتان را دقیق بنویسید خودم دقیق جواب می‌دهم، زمان خواندن نامه‌ها بعد از نماز صبح است.(فارس، آبان 90 ) .
احمدی‌نژاد نامه‌های افراد بی‌بضاعت و فقیر را شخصاً پیگیری می‌کند. ( ایرنا)
و اما نکته پایان این نوشته را به آمار نامه‌ای ارسالی به رئیس‌جمهور احمدی‌نژاد اختصاص می‌دهیم، آن‌جا که رئیس مرکز ارتباطات مردمی ریاست‌جمهور می‌گوید در جریان 99 سفر استانی احمدی‌نژاد 23 میلیون نامه مردمی نوشته شد که 80 درصد آن‌ها را پردازش‌کردیم؛ و در جایی دیگر آمار نامه‌ها را 30 میلیون ذکر می‌کنند که اگر این چنین باشد  1/(3  )  جمعیت ایران به احمدی نژاد نامه نوشتند و به درستی اگر احمدی‌نژاد و نزدیکانش بخواهند به این نامه‌ها جواب داده یا جواب بدهند نزدیک به 60 سال وقت لازم است..... !!! (سال‌نامه شرق 92 ).

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004