شما اینجا هستید: خانهسیاستناگفته‌هایی که روحانی باز هم نگفت!

ناگفته‌هایی که روحانی باز هم نگفت! مطلب ویژه

سه شنبه, 13 شهریور 1397 ساعت 12:52 شناسه خبر: 3809 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

در روزهای منتهی به حضور رییس‌جمهور در مجلس برای پاسخ به پرسش‌های نمایندگان، گمانه‌زنی‌های دامنه‌داری پیرامون مضمون سخن‌رانی روحانی در پارلمان در جریان بود. متعاقب آخرین نطق تلویزیونی رییس دولت که مانند دیگر سخن‌رانی‌ها و مصاحبه‌های وی روتین و عاری از روشنگری بود، بسیاری این بار از افشاگری روحانی در مجلس خبر می‌دادند. در این میان، عده‌ای نیز بر این باور بودند که اگر رییس‌جمهور در مجلس صریح و شفاف سخن نگوید، آینده‌ سیاسی روشنی نباید برای او متصور بود.

حسن روحانی البته همان‌طور که انتظار می‌رفت، نه صریح و افشاگرانه سخن گفت، نه از دست‌های پشت‌پرده احتمالی که دولت را به جان آورده‌اند، شکایت کرد و نه حرفی بر زبان راند که بر فرد یا نهادی خوش نیاید. او به سان همیشه، عادی و معمولی سخن کرد و البته با نمره منفی مجلس مواجه شد. اما به راستی روحانی چه باید می‌گفت که نگفت؟

این روزها دولت پنهان در سپهر سیاست ایران حضور موثری داشته و بسیاری از فعل و انفعالات سیاسی در ید قدرت اوست. در این رابطه، پرواضح است که امروز لایه‌های مهمی از ارکان دولت پنهان نه تنها در جهت حرکت دولت قانونی سیر نکرده که در بسیاری مواقع حتی سیاست‌هایی برخلاف برنامه‌ها وشعارهای دولت اتخاذ می‌کنند. با این حال آیا باید تمامی مشکلات جامعه را به حوزه‌های سیاست‌ورزی دولت پنهان ربط داد؟ آیا دولت قانونی از هرگونه لغزش و خطا مبرّاست؟

به عنوان نمونه، بازخوانی پیام فراکسیون امید مجلس به رییس‌جمهور در آستانه حضور وی در بهارستان و پاسخ روحانی بر این نکته صحّه می‌گذارد که دولت در بحران‌های متعدد و عمیقی که این روزها گریبان کشور را گرفته، چندان هم بی‌تقصیر نیست. آن‌جا که علی مطهری از رای مثبت و همدلانه‌ فراکسیون متبوعش به دولت در صورت حضور متفاوت و شفاف‌سازانه‌ رییس‌جمهور خبر می‌دهد. پاسخ روحانی اما غیرمنتظره و عبرت‌انگیز است: «مهم نیست. رای ندهند!»

صادقانه باید پذیرفت که در بسیاری از مسائل و مواردِ از این دست نمی‌توان گناه را مطابق معمول بر گردن دولت پنهان نهاد. توجه به تدابیر دولت به ویژه در زمینه اقتصاد این نکته را به اثبات می‌رساند که ریشه‌ی بسیاری از مشکلات نه در بیرون که اتفاقاً در بطن و متن دولت است.

ناگفته پیداست کارشکنی‌هایی که این روزها در مسیر حرکت دولت فعلی انجام می‌شود، چندان هم بی‌سابقه نیست. از یاد نبرده‌ایم که دولت اصلاحات هر 9 روز یک بار با بحران مواجه میشد. فراموش نکرده‌ایم که وزرای خاتمی به دفعات طعم سوال، استیضاح و برکناری توسط پارلمان را چشیدند و از جمله مهم‌ترین چهره‌ کابینه‌ اول خاتمی یعنی عبدالله نوری در کم‌تر از یک سال از آغاز به کار دولت، با رای مجلس برکنار شد.

اتفاقاً در آن ایّام هم دولت پنهان حاضر و ناظر و در بسیاری از رویدادهای سیاسی اجتماعی فاعل بود و در مسیر حرکت دولت موانع فراوانی ایجاد می‌کرد اما آیا آن دخالت‌ها در کار دولت قانونی منجر به بحران‌های عمیق اقتصادی شد؟ آیا محدودیت‌های قابل توجه خاتمی در انتخاب اعضای کابینه منجر به ناهماهنگی‌های عجیب اجرایی شد؟ مگر نه این‌که دولت اصلاحات موفق‌ترین کارنامه را در زمینه اقتصاد در چهل سال اخیر بر جای گذاشته است؟ مگر نه این‌که دولت ایران بین سال‌های 76 تا 84 در زمینه تنش‌زدایی با جهان و به ویژه کشورهای همسایه نمره قبولی گرفته است؟ مگر نه این‌که حتا اصول‌گرایان تندرو نیز با تمام مخالفتی که با جریان اصلاحات دارند اما در مبحث سلامت مالی، دولت خاتمی را دولتی سالم می‌دانند؟

آری! روحانی در مجلس نگفت که مسئول مستقیم نارسایی‌های عجیب و غریب موجود در اکثریت وزارت‌خانه‌ها، نه فلان لایه از دولت پنهان که شخص رییس‌جمهور و نزدیکان وی هستند که فردای پیروزی در انتخابات و بدون توجه به نظر کارشناسان به تقسیم غنائم مشغول شدند. روحانی نگفت که مسوول انتخاب تیم اقتصادی نامتخصص و ناهماهنگ کنونی نه دولت پنهان که شخص رییس‌جمهور است. او نگفت که گناه انتخاب استانداران و مدیران کلِ ضعیف و ناکارآمدی که این روزها امورات استان‌ها را به امان خدا رها کرده و عملاً به کارگزاران نمایندگان مجلس بدل شده‌اند را نه به گردن بهمان نهاد نظامی که باید به گردن حلقه‌ نیاوران انداخت. رییس قوه‌ی مجریه نگفت که فساد گسترده و رانت‌خواری‌ کم‌سابقه‌ بسیاری از نزدیکان رییس‌جمهور و دولت را نه به حساب نهادهای انتصابی که باید به حساب پاستورنشینان نوشت.

روحانی در جلسه سوال از رییس‌جمهور نگفت که حال مدت‌هاست به جریان حامی‌اش که برای پیروزی او در هر دو دوره‌ انتخابات ریاست‌جمهوری سنگ تمام گذاشته و از 92 بدین سو همواره یار و همراه دولت بوده‌اند، پشت کرده و از تجارب گران‌سنگ اصلاح‌طلبان که سوابق موفقی در امر دولت‌داری داشته‌اند، بهره‌ای نمی‌برد. رییس دولت‌های یازدهم و دوازدهم نگفت که با بی‌اعتنایی به پیام اصلاح‌طلبانِ مجلس که توسط علی مطهری به او رسیده، در واقع به آن 24 میلیون نفری که او را برگزیده‌اند، بی‌اعتنایی کرده است. او نگفت که حتا به بهای شکل‌گیری بحران‌های عمیق اقتصادی، حاضر به برکناری نزدیکان خود از مناصب حساس دولت از جمله سازمان برنامه نیست. آری! روحانی این‌ها و بسیاری واقعیات شبیه به این را نگفت.

و درست به همین دلیل بود که حسن روحانی، بازنده‌ بزرگ جلسه سوال از رییس‌جمهور لقب گرفت. او که به باور بسیاری، با فاصله گرفتن از اصلاح‌طلبان خود را برای ایفای نقش‌های مهم‌تری در روزهای پسا ریاست‌جمهوری آماده می‌کند، این روزها سیاست سکوت در برابر مشکلات اساسی جامعه و البته بگم‌بگم‌هایِ تلخ در برابر منتقدان را در پیش گرفته است. در این میان، به نظر می‌رسد آن‌چه که او را بیش از پیش به سال‌های پسا 1400 امیدوار خواهد ساخت نه سکوت مرگبار کنونی و تهدیدهای متناوب و بی‌سرانجام به افشاگری که سیاستی است نخ‌نما شده بلکه خانه‌تکانی اساسی در دولت به ویژه در تیم اقتصادی است. امری که می‌تواند رییس‌جمهور را از مخمصه‌ای که اینک در آن گرفتار آمده، برهاند.

 

 

 

محتوای بیشتر در این بخش: « وزیر اقتصاد برکنار شد!

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004