شما اینجا هستید: خانهسیاستدر حسرت «یک کلمه»

در حسرت «یک کلمه»

شنبه, 14 مهر 1397 ساعت 08:48 شناسه خبر: 3909 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

سیمره/ ماشاءالله براتی: در روزگاری نه چندان دور، میرزا یوسف‌خان مستشارالدوله کوشید تا به واکاوی علل عقب‌ماندگی و استبداد خوگرفته در ذهن و زبان ایرانیان بپردازد. راهی که پیش از او نیز، ذهن عباس‌میرزا و امیرکبیر و... را با خود درگیر کرده بود. او در تلاش برای یافتن پاسخی قانع کننده، دریافت که عدم توسعه‌یافتگی و مشکلات ساختاری جامعه‌ی ایران، ریشه در فقدان یک کلمه یعنی«قانون» دارد و به همین خاطر نام کتاب و رساله‌ی خود را «یک کلمه» نهاد که در آن، اندیشه‌ی تدوین قانون اساسی و تشکیل مجلس شورا را نیز، پیش‌بینی کرد. اما در مقابل از سوی استبداد و اهالی قدرت، مورد خشم قرار گرفت و در عمارت «رکنیه» به غل و زنجیر گرفتار و شکنجه‌گران چنان با همان کتاب «یک کلمه» بر سرش کوبیدند تا نابینا و سپس، در سال ۱۳۱۳ هجری قمری، مرگ را به آغوش کشید.


جامعه‌ی ایران در سال‌های بعد، مشروطه،۳۰ تیر،کودتای۲۸مرداد و سرانجام انقلاب 57 را تجربه کرد و بسیاری از رویاهای مستشارالدوله و دیگر دگراندیشان ایرانی، در گذر روزگار تحقق یافت؛ اما برخی هنوز، گویا نمی‌خواهند یا نمی‌توانند درک درستی از انباشت مطالبات‌ مردم و بازتولید مشکلات جامعه‌ی جوان ایران، داشته باشند. نمونه‌ی آن واکنش و برخوردهای برخی از افراد حقیقی و حقوقی، پیرامون نطق میان دستور خانم دکتر پروانه سلحشوری نماینده‌ی مردم تهران، در مجلس شورای اسلامی بود. نطقی شجاعانه، حق‌طلبانه و دلسوزانه که پژواک‌بخش بزرگی از جامعه‌ی امروز ایران بود. در این میان برخورد کیهان و کیهانیان، که سرشار از توهین، تهدید، تحقیر و تخفیف بود اگر چه با توجه به مشی آن جریان، دور از ذهن نبوده و نیست اما از آن‌جایی که مطبوعات آزاد و مجلس خود، زاییده‌ی مناسبات قدرت در عصر جدید و مولود مشروطه و انقلاب اسلامی هستند، جای تعجب دارد که چگونه، یک روزنامه که با پول بیت‌المال ارتزاق می‌کند، اجازه دارد چنین گستاخانه و به دور از ساحت رسالت و شان مطبوعات، که رکن چهارم دموکراسی خوانده می‌شوند در کنار لجن پراکنی‌های همیشگی، با ادبیاتی سخیف و شنیع و ناجوان‌مردانه، نمایندگان مردم را با ده‌ها صفت ناپسند، مورد تخریب و تهدید قرار دهد؟ از طرف دیگر ۲۰ نماینده‌ی مجلس با صدور بیانیه‌ای، خواستار برخورد با خانم دکتر سلحشوری و حیدری شدند که نه تنها جای تعجب که «سزاوار شیون است»؛ زیرا برخی نمایندگان دیگر را دیگرگونه می‌خواهند.
برخی نیز چنان گرفتار خودحق پنداری مفرط شده‌اند که بشارت به‌ رصد اطلاعاتی داده و تهدید و تهمت و افترا پیشه کرده‌اند. آیا این برخوردها نقض اصل۸۴ قانون اساسی نیست که تصریح دارد:«هر نماینده در برابر تمام ملت، مسئول است و حق دارد در همه‌ی مسایل داخلی و خارجی کشور، اظهارنظر نماید»؟ اگر قرار باشد که مجلس و نمایندگان مردم در خانه‌ی ملت نتوانند پژواک مطالبات موکلین خود باشند، پس مخالفین به مردم پاسخ دهند این مجلس قرار است چه هنگام، کارکردی واقعی داشته باشد و رسالت مجلس، به باور آن‌ها چیست؟ هم‌چنین بر اساس اصل۸۶ قانون اساسی:«نمایندگان مجلس در مقام وظایف نمایندگی، در اظهارنظر و رای خود، کاملاً آزادند و نمی‌توان آن‌ها را به سبب نظراتی که در مجلس اظهار کرده‌اند و یا آرایی که در مقام ایفای وظایف نمایندگی خود داده‌اند، تعقیب یا توقیف کرد.» چگونه است که نقض اصول قانون اساسی از طرف مخالفانی که خود، در دوران آن معجزه‌ی هزاره سوم از بام تا شام، او را تا حد یک قدیس بالا  کشیدند و بر طبل بی‌اخلاقی کوبیدند، به امری عادی مبدل شده و هیچ برخوردی هم با آنان نمی‌شود؟
این مصونیت آهنین در برابر نقض قانون و حقوق ملت، از کجا ناشی می‌شود؟ شگفتا و عجبا که ۲۰ نماینده به جای آن‌که پاسدار سوگند خود، حقوق شهروندان و نگران شان و منزلت مجلس باشند نیز کاتولیک‌تر از پاپ، در مقام مدعی‌العموم قرار گرفته و سخن خانم دکتر سلحشوری و حیدری را خلاف واقع مصداق تشویش اذهان عمومی نسبت به ارکان نظام و.. تشخیص داده و خواستار برخورد قوه‌ی قضاییه شده‌اند! ناگفته پیداست که فلسفه‌ی وجودی مجلس در تمام دنیا، حرکت در عرض اراده‌ی دولت است نه در طول اراده‌ی دولت و یا کیهان و کیهانیان.
چگونه است که این جماعت، حتا مجلس و نمایندگانی را که زاییده‌ی اراده‌ی شورای نگهبان و نظارت استصوابی هستند، نیز بر نمی‌تابد؟ آیا باید مجلس، مانند حکایت شیر بی‌یال و دم و اشکم مولوی، خنثی و بی‌خاصیت باشد؟ اگرچه در مدت شکل‌گیری مجلس دهم، نقدهای بسیاری به نمایندگان، به ویژه نمایندگان حامی دولت بوده و هست اما نطق شجاعانه‌ی ایشان نشان داد که در بیان حقیقت و مشکلات معیشت و جامعه‌ی جوان امروز ایران، با هیچ فرد و گروهی پیمان اخوت نبسته و حتا دولتیان نیز نباید گمان ساده برند که همیشه از نقد مشفقانه حامیان دولت، بی‌بهره خواهند ماند و دولت نیز نقدها را اگر چون کیهانیان بر نتابند مصداق این است که «ما دل سپرده بودیم او سرسپرده می‌خواست.»
آن‌چه در نطق خانم دکتر سلحشوری بیان شد بازتاب سخن میلیون‌ها شهروند ایرانی است که به امید تغییر و تدبیر در مناسبات و ساخت قدرت، هر بار تلاش دارند تا کشور بر مدار قانون و عقلانیت به سوی تامین حقوق شهروندی، آزادی بیان، آزادی مطبوعات و.... پیش رفته و الگویی برای منطقه باشد. زیرا کشوری با این همه ثروت‌های خدادادی و نیرو‌های انسانی، شایسته نیست که در چنبره‌ی مشکلات چنان گرفتار آید که هر روز دریغاگوی روز پیشین باشد. این نماینده‌ی شجاع و حق‌گو را به پاس سلحشوری و شجاعت خود که به دور از عافیت‌طلبی به بیان واقعیت‌ها و واگویه نقدهای دل‌سوزانه پرداخت، باید ارج نهاد تا دیگر نمایندگان مجلس نیز بدانند که تاریخ و ملت ایران، آنان را به قضاوت و داوری خواهند نشست. باشد که سربلند از این آزمون‌های سخت بیرون آیند. اما حکایت دردآلوده آن‌جاست که هنوز گویا باید در حسرت همان «یک کلمه» مورد تاکید مستشارالدوله باشیم. هنوز هم برخی می‌خواهند چنان«یک کلمه» بر سر ملت بکوبند تا بینایی و روشن‌گری جامعه را از مردم بستانند. در کشوری که بیش‌تر افراد غیرمسئول و غیرپاسخ‌گویش، در حوزه‌های دیگر ابراز نظرهای غیرکارشناسی می‌کنند و کسی هم با آنان برخوردی نمی‌کند، چرا کیهان و کیهانیان و تهمت معاشان، سال‌هاست که با آزادی‌خواهان و دگراندیشان ایران‌زمین، با ادبیاتی سرشار از توهین و تحقیر و تهدید سخن می‌گویند و به هیچ کسی نیز پاسخ‌گو نیستند؟
خانم دکتر سلحشوری یکی از شجاع‌ترین نمایندگان تاریخ مجلس ماست که به‌دور از هرگونه روح محافظه‌کارانه و عافیت‌جویی، تلاش کرده تا پژواک مطالبات جامعه و موکلانش باشد. تلاش او را ارج نهاده و امیدواریم که دیگر نمایندگان مجلس نیز در راه نمایندگی ملت از هیچ رنج و تخریبی نهراسند و پاسدار ارزش‌های مدنی و حقوق شهروندی و از همه مهم‌تر قانون باشند.

*فعال فرهنگی- اهواز 20/۶/97

 *چاپ شده در سیمره 467(5 مهرماه 97)

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004