شما اینجا هستید: خانهسیاستCFT تصویب نمی شد اگر...

CFT تصویب نمی شد اگر... مطلب ویژه

دوشنبه, 16 مهر 1397 ساعت 10:22 شناسه خبر: 3915 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

لایحه‌ی الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم یا سی.اف.تی که پیش شرط خدمات‌دهی تسهیلات مالی و بانکی جهانیان به ایران است به‌رغم جنجال‌های بسیار در مجلس شورای اسلامی تصویب شد.

این لایحه در حالی تصویب شد که رسانه‌های اصول‌گرا یک‌هفته است که در هر بوقی می‌دمند و تصویب آن را به منزله‌ی خیانت می‌دانند و ده‌ها نفر هم در مقابل مجلس تجمع کرده بودند و درون پارلمان هم عده‌ای هیاهو می‌کردند تا تصویب نشود.

هر کاری که می‌توانستند انجام دادند تا چهارمین لایحه از مجموعه‌ی اف. ای.تی .اف (گروه ویژه‌ی اقدام مالی) تصویب نشود اما شد.

حتا سخنانی را به رهبری نسبت دادند یا گفته‌ای از ایشان را تفسیر کردند. کنوانسیون و حق شرط را به گونه‌ای دیگر معرفی کردند. رییس جامعه‌ی مدرسین حوزه‌ی علمیه قم از طرف خودش یا تشکل مربوط نامه‌ای نوشت. برخی انگ خیانت زدند و هر کاری که می‌توانستند در فضای سیاسی و رسانه‌ای انجام دادند اما این لایحه سر انجام با 143 رأی موافق و 120 رأی مخالف و 5 رأی ممتنع تصویب شد.

تا خبر تصویب اعلام شد همان تجمع کنندگان که حق تجمع را به صورت انحصاری برای خود قایل اند شعار سر دادند: «عزا عزاست امروز» و جالب این که نمی‌گفتند کی صاحب عزاست و چرا باید از رأی نمایندگان مردم عزادار باشند؟

البته ممکن است از حالا به بعد فشار را بر روی شورای نگهبان و مجمع تشخیص وارد کنند اما سی. اف. تی در مدار رسمی تأیید افتاده و خارج نمی‌شود و حالا که به این نقطه رسیده و بر پایه‌ی آن ایران وارد توافقاتی با اروپایی‌ها می‌شود دیگر نمی‌شود زیرش بزنند. اگر می‌خواهیم با اروپا کار کنیم و زیر فشار آمریکا دوام بیاوریم باید به خیلی از قواعد تن بدهیم. هرچه در سخن مخالفین تامل کردم نکته‌ای تازه درنیافتم جز این که شتر سواری دولا دولا را ممکن می‌دانند و این طرف می‌گوید نمی‌شود. یا رومی روم یا زنگی زنگ. کار با اروپا شرایط و الزاماتی دارد و سی تی اف یکی از آن‌هاست.

این یادداشت کوتاه را اما به قصد دیگری می‌نویسم. یک لحظه تصور کنید سی نماینده‌ی تهران مانند مجلس قبل اصول‌گرای متمایل به پایداری بودند و مردم تهران در هفتم اسفند 94 سی نماینده‌ی جدید را به پارلمان نمی‌فرستادند که هر چند اغلب ساکت‌اند اما در این گونه مواقع با دولت و منافع ملی همراهی می‌کنند. با بقیه کار ندارم. چون آمار دقیق آن‌ها را ندارم.

اگر از 143 رأی موافق همان 30 رأی را کم کنیم و به مخالفان بیفزاییم تعداد موافقان به 113 کاهش می‌یابد و مخالفان به 150 می‌رسد و در این حالت سی تی اف به تصویب نمی‌رسید و محدودیت‌های مالی و بانکی بیش‌تر می‌شد. 

کسانی که می‌گویند رأی دادیم چه شد؟ همین شد. صدای رسایی و کوچک‌زاده و زاکانی را نشنیدیم چون اصلاً در مجلس نبودند. این که نتیجه رأی مجلس به صدای نخبگان در بیرون نزدیک باشد بهتر است یا وقتی که هیچ قرابتی نبود؟ جامعه خواستی داشت و مجلس به راهی دیگر می‌رفت.

 شاید گفته شود در مجلس قبل هم در بیست دقیقه برجام را تصویب کردند وقتی فشار یا توصیه در کار باشد تصویب می‌کنند اما عدد 120 مخالف نشان می‌دهد توصیه خاصی نبوده و اگر امیدی‌ها و تنها امیدی‌های تهران نبودند شاید 120 مخالف به 140 و 150 می‌رسید.

تصور نکنیم تنها بروز و نمود نمایندگان در نطق و مصاحبه است. گاه سر بزنگاه‌ها و رأی گیری‌ها مشخص می‌شود که ترکیب آراچه نقشی می‌تواند باشد.

گذشت روزگاری که یک روزنامه اگر می‌نوشت کار تمام بود. حالا یک هفته است تیتر می‌زند و به خیانت متهم می‌کند اما تصویب می‌شود. این‌ها آیا دستاورد نیست؟ اگر با متر دلار هم می‌سنجید تأثیر دارد.


هرچه به سازمان‌های بین‌المللی متصل‌تر باشیم اقتدارگرایان داخلی ناگزیرتر می‌شوند دست به عصاتر باشند. مثل فیفا که مطابق قاعده باید رفتار کنیم. هرچه قاعده‌مندی بیش‌تر امکان کار دل‌بخواهی کم‌تر.
 

بدون هفتم اسفند 94 مصوبه‌ی نیمه‌ی مهر 97 ممکن نبود. ممکن است برخی از سر احساس بگویند من که دیگه رأی نمی‌دم. بحث ما درباره‌ی رأی دادن بعدی نیست چون این سیب صدها چرخ خواهد خورد. این است که سی اف تی تفاوت‌ها را نشان داد. اگر روحانی نبود چنین لایحه‌ای هم نبود و اگر امیدی‌ها نبودند تصویب نمی‌شد. بله، خیلی از دستاوردهای حداکثری حاصل نشده اما دستاوردهای حداقلی را هم دست کم نگیریم.

ممکن است بعضی بگویند: حالا همه‌ی مشکلات حل می‌شود؟! پاسخ این پرسش را در سخنان جواد ظریف می‌توانید بخوانید و بیابید.

 

عصر ایران؛ مهرداد خدیر

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004