شما اینجا هستید: خانهشعر

اوما بِهار رئت سرما
لیسک کئشیئنِ اَفته و
وِریساین گُل دِ خه و

غِرِ دولِ بای دِ کوء
هَنِنِ بلبل دِ روء

دَئن ئو چوپیِ سیره
موئه نَکیتو ویره

دیر بَکیتو پِژاره
چوپی بئیریت بهاره

غم و غصه ن بکیت تار
خوش موئه ای روزگار

عیدِ نوتو مارک بو
زِنئیتو بوئه خو

نفرین‌ات نمی‌کنم
اما برایت، دعای سفر هم نمی‌خوانم

یکی دو روز دیگر از پگاه،
چو چشم باز می‌کنی،
زمانه زیر و رو،
زمینه پر نگار می‌شود.

1
پیغام‌هایت را به پای درناها مبند
بهار کوتاهست
می‌ترسم
ماه بمیرد
و شفاعت هیچ پیامبری را نپذیرد!

می‌کشد سر روی شیشه دانه دانه برف برف
بوی سرما بوی شیشه دانه دانه برف برف
راز یخ‌بندان چشمم بر سر صفر سکوت
غرق در جادوی شیشه دانه دانه برف برف
استخوان پنجره از شیون بادی مهیب
 چنگ می‌زد موی شیشه دانه دانه برف برف
چق چق دندان من چون ضرب آهنگ تگرگ
مانده در پهلوی شیشه دانه دانه برف برف
چتر فکرم خیس شد در جالباس خاطرات
از هجوم سوی شیشه دانه دانه برف برف
شعله‌های یاد نفس‌هایت نفس را گرم کرد
عشق در پستوی شیشه دانه دانه برف برف
در بخار لحظه‌ها یک آه نقشی از تو بود
دست شد پاروی شیشه دانه دانه برف برف
جانم از تصویر تو درخویش گم شد تا بهار
سبز شد بانوی شیشه دانه دانه برف برف

این لحظه‌ها که تلخ‌ترینم، مرا بنوش
من تلخی تمام زمینم، مرا بنوش
آه این منم: عصاره‌ی تقدیر آدمی
چه شوکران، چه شهد همینم، مرا بنوش
با چشمی از تموج رنگین‌کمان بیا
من غربتی غبارنشینم، مرا بنوش
می‌خواهم از نگاه- تو- این ابتدای سبز-
آوازهای تازه بچینم، مرا بنوش
هم‌چون سرود خسته‌ی تک درخت پیر
پیچیده در کویر، طنینم، مرا بنوش
در من هزار خاطره‌ی مرداب جاری است
اما ببین زلال‌ترینم، مرا بنوش

1

رنگ ديگر کلاغ  را

به شناسنامهام اضافه کنيد

اين شعر

روشنايي از رؤياهاي زني دارد

که در نيمهي ديگرم

از تو کم شده است!

دیر آمدنت را بیش‌تر دوست دارم.
چه«آن»ی پیدا کرده‌یی پس از این همه سال!
حرف که می‌زنی
صدای پرنده پس می‌افتد،
حتا بر شاخه‌ی اردی‌بهشت.
حالا این «دوستت دارم» را
روی بال بسته‌ی پرنده هم که بگذاری
بی‌بال، بلند می‌شود
و بی‌خیالِ آسمان
تنها دور سرِ تو می‌گردد.
چقدر بیش تو «تو»ی من شدی
بر این درگاهِ بی‌آمد و رفت!

**
در خیال تو پیچیده می‌شوم
تا با کوچی بی‌بازگشت در محشری
که تنها سیمه‌ات می‌تابد
حاضر شده ‌باشم.
این روزها خراب‌تر از آنم
که تمامِ آموزه‌های آسمان و زمین را
با چاکِ گریبانت تاخت نزنم.

*هزار نکته‌ی باریک‌تر ... الی آخر
تنها به اعتبار بی‌جگری
نمی‌توان «پرومته» زیست!

*بر شاخه‌های انجیربُن
انبوه کلاغ‌ها
با پروتزِ «نُکِ چَفت*»
*چَفت= کج (واژه‌ی کهن.
هنوز در مناطقی چون لرستان
کاربرد دارد)

*به رقصت آورده‌اند، امّا
نه دلت به دست آمده است
و نه خرسی، آهو!

*ماه است، ماااه
آقای دیکتاتور
به این دلیل
که به روز اگر بشود
محو می‌شود!

انار گونه‌هایت
نصیب من که نشد
شده‌ام دهکده‌ای بی‌سکنا
در چلوار زمستان
و مثل طاهر
شاعر شیدای لُر تُهی دست‌ام
عمری‌ست
در خلوت ریاضت خودم
قناعت می‌کنم
به بادامی از چشم‌ات
امشب هم مثل تمام شب‌ها
یلدای گیسوانت که وزید
مشتی گندم خاطره
برشته می‌کنم
روی (تژگاه) سینه‌ام
و دانه دانه
روی زبان می‌گذارم
و خیره می‌شوم
با حسرت 
به پسته‌ی خندان دهان‌ات

 

 

 

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004