شما اینجا هستید: خانهشعر

قصيده‌اي كه ذيلاً ملاحظه مي‌كنيد سروده‌ي زنده‌ياد اسفنديار غضنفري است كه در صحن مطهر حضرت رضا‌(ع) سروده‌اند و پنج بيت آخر آن مربوط به سال بعد (1354 ش.) است.

اين پورمرتضي
اين بارگاه كيست، كِش از نور زيور است
وين پرتو از كجاست، كه گيتي منوّر است
اين حشمت از كه خاست كه در پيشگاه او

روزها روزهای خوبی بود
بخشی از ماجرای من بودی
از میان تمام شاعرها
عاشق شعرهای من بودی

«بحث»
ببخشید
فقط دو دقیقه،خانم!
بروم
در این قاب

هَنی ها ویرم إی وا، إی کله وا سازِ شامیرزات           
کِرِّ دآوِت، کـِل ِ دآوِت ژِنـَل و گـیسِ آچـِنیات
کـُـلنجَه سُهرِ دِت شر مو سه آبادی دُما  وارو             
کِلچی هُل کِلاوِ کـُـرّ هُمال آرّمِنِ کویخات

ای لرستان جان فدای خاک تو
قبله‌گاهم قلعه‌ی «افلاک» تو
سرزمین مادری یادت به‌خیر
شهرعشق و دلبری یادت به‌خیر

1
نگاهم كه نمي‌كند
رنگِ واژه‌هايم مي‌پرد

سیگار و جنون از عادات معمول شاعر است
فراموشی از عادات مردگان
و زنده‌هایی که مرگ را به نوبت نشسته‌ایم.

(به پرندک! پرستویی که کوچ را باور نکرد)

از باران نگفت
که مدتی‌ست نمی‌بارد

 قرار نیست تا ابد
دنیا بر همین مدار بچرخد

مرزی میان التجا و
خداست

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال دهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، چهار راه بانک، کوچه‌ی شهید جلال سرباز