شما اینجا هستید: خانهشعربهار، چاه است و عمر تو پلکان

بهار، چاه است و عمر تو پلکان

شنبه, 28 دی 1398 ساعت 08:39 شناسه خبر: 4836 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

بهار، چاه است و عمر تو پلکان

آب، انعکاس از چشم‌هایت دارد

اسب‌ها را دیده‌ای که می‌آیند

بال‌ها به شعله‌ی پوشیده از دریا

به مه خواندی و زمستان بارید

ستارگان از آسمان گریختند

انزوایت از آتش‌ها بیشه شد

آن‌جا که خواندی و هیمه‌ها به شکوفه نشست

گام برداشته بودی به کوه

صدای تو از سپیده‌دم آمد

جهان در اشاره‌ات بنفشه‌ای بود

باغ سایه گسترد و شعرهایت پرنده شد

نه ببرها به مراثی‌ات می‌آیند نه زخم‌ها گل می‌کنند

هنوز درخت از خاطره‌ی تبسم‌ات سرمست است 

آن‌جا که با روح بهار پیوستی

و در آفتاب سنگ را سرودی

از خلوت‌هایت، چه بگویم؟ ابرها آمدند

به هیئت اسبان که می‌گذشتند از برف

رویا همیشه از دشت بال می‌گشود

جنگل‌ها نام‌های درختان را می‌سرود و پاییز می‌رسید

اما نه گور ترا پوشیده نه بهار گریسته است

سفرنامه‌ات، اوکتاویو با آذرخش و شبنم نوشته نوشته می‌شود

دیاری که ترا خوانده از آیینه و مه سرشار است

و شاعران، به بدرقه‌ات خرمن‌های سوخته  را به باد می‌سپارند 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004