شما اینجا هستید: خانهطنزبازی با مشاغل!‏

بازی با مشاغل!‏

پنج شنبه, 05 بهمن 1396 ساعت 09:48 شناسه خبر: 3263 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

گاهی اوقات با شنیدن برخی اخبار آدم موهای تنش سیخ می‌شود و دچار یاس فلسفی می‌شود و دلش می‌خواهد زمین را گاز بگیرد که چرا این موقعیت را از دست دادیم. ولی افسوس که «چاره‌ای نیست به‌جز دیدن و حسرت خوردن...» بس که حرف گوش کن بودیم و پایمان را جلوی بزرگ‌ترها دراز نکردیم این بلا سر ما آمد.


دردسرتان ندهم و بیش از این شما را جان به‌لب نکنم. حقیقت امر این است که بازی نقش اساسی در آینده‌ی شغلی افراد دارد ولی از آن‌جا که ما به اندازه‌ی کافی بازی نکردیم الان کارمان به مشکل برخورده است. نه شغل‌مان را دوست داریم و نه حرفه‌ی دیگری بلدیم. چه کنیم که ما نسل حرف گوش‌کنی بودیم و تا پدر و مادر می‌‌گفتن: «بچه بسه چقدر بازی می‌کنی؟!» و شعر سعدی را که «نباید که بسیار بازی کنی» وسط پیشانی‌مان می‌زدند، مثل یوزپلنگ ایرانی در حال انقراض بساط بازی را جمع می‌کردیم و سراغ درس و مشق می‌رفتیم. غافل از این‌که با این کار داریم به فونداسیون و زیربنای آینده‌ی شغلی‌مان لگد می‌زنیم!
حالا تاوان این موقعیت از دست رفته را چه کسی می‌دهد الله و اعلم... همین آقای هیلتون که نقداً 86 هتل در سراسر دنیا دارد در خاطراتش گفته در دوران جوانی سرایدار بوده و هر شب هتل بازی می‌کرده است! یعنی هر شب لباس رییس هتل را می‌پوشید و پشت میز کار وی می‌نشست و خودش را در جایگاه رییس هتل تصور می‌کرد! (البته بخشی از موفقیت ایشان مرهون نبودن دوربین مداربسته است. چون اگر رییس هتل دوربین مداربسته داشت و مثل مدیر مدرسه‌ی ما با موبایلش دفتر کارش را کنترل می‌کرد، صبح روز بعد شیر سماور را از پهنا توی حلق آقای هیلتون می‌کرد!)
بگذریم... حالا ما مانده‌‌ایم این‌هایی که اختلاس می‌کنند یا عزیزانی که کشتی کشتی بار قاچاق از مبادی رسمی و غیررسمی وارد مملکت می‌کنند یا دوستان زمین‌خوار و جنگل‌خوار و رانت‌خوار و ... در دوران کودکی چه بازی می‌کردند؟! اختلاس بازی؟! قاچاق بازی؟! رانت‌بازی؟! یا شاید هم سرشان توی کتاب و درس و مشق بود ولی ژن خوب و هوش برتر زمینه‌ی پیش‌رفت‌شان کلید زد!
علی ای حال از آن‌جا که هرکس را در قبر خودش می‌گذارند و فضولی زندگی دیگران به ما نیامده است؛ امروز اگر پایه باشید و چند دقیقه اون تلگرام لامصب را کنار بگذارید قصد دارم از یک طرح رویایی و فلک فرسا با رویکرد بازی رونمایی کنم:
راستش را بخواهید با خواندن این ماجرا فکری به ذهن ناقص ما رسید که اگر در فاز اجرا قرار بگیرد بار عظیمی از روی دوش دولت برداشته می‌شود تا جایی که حتا شاید نیاز به گران کردن بنزین و حذف یارانه سی میلیون مرفه‌ی بدون درد هم نباشد. تازه به درد انتخابات دور بعد هم می‌خورد. از شما پنهان نیست آموزش و پرورش این مملکت همین‌طوری در خرج یومیه در مانده‌است و امسال هم دیناری در بودجه جز حقوق پرسنل این وزارت‌خانه مصوب نشده است و کما‌فی‌السابق مدیران باید برای تامین هزینه‌های جاری مدرسه «افتان و خیزان از رفیقان ره استمداد حاجت» کنند. فلذا پیشنهاد می‌شود به‌منظور نهادینه شدن فلسفه‌ی بازی در سویدای ضمیر بچه‌ها و تضمین آینده شغلی‌شان، مدارس را به صورت زوج (پسران) و فرد (دختران) دایر کنیم و از بچه‌ها بخواهیم در روزهایی که به مدرسه نمی‌آیند بروند و شغل‌های مورد نظرشان را بازی کنند و آینده شغلی را تمرین کنند! بروند دکتر بازی کنند؛ مهندس بازی کنند؛ وزیر بازی کنند و قس علی هذا...
البته این طرح مزایای دیگر هم دارد مثل کاهش آلودگی هوا، کاهش تصادفات درون‌شهری، عدم نیاز به استخدام معلم جدید، حل ریشه‌ای مشکل اشتغال، صرفه‌جویی در مصرف آب، برق، گاز و ... حتا می‌توان با از رده خارج کردن مدارس درپیت و غیراستاندارد، مشکل مدارس استیجاری و غیراستاندارد را حل کرد تا همه‌ی دانش‌آموزان در مدارس شیک و استاندارد درس بخوانند!
سایر مزایای این طرح سوفسطایی و فلک‌فرسا را خودتان فهرست کنید. بیل که به کمرتان نخورده است!؟ 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004