شما اینجا هستید: خانهطنزدرِ ورزشگاه بازه، حیای دخترا کجا رفته؟!

درِ ورزشگاه بازه، حیای دخترا کجا رفته؟!

دوشنبه, 24 ارديبهشت 1397 ساعت 09:24 شناسه خبر: 3530 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

خدا از سر تقصیرات کسانی که با تکنولوژی تیشه به ریشه‌ی ادبیات این مملکت زدند و ریشه‌ی شعر و شاعری را خشکاندند، نگذرد! الهی خیر نبینند... ان‌شاءلله یارانه و سهام عدالت‌شان توامان قطع شود... یعنی بلایی که تکنولوژی سر ادبیات فاخر این مملکت آورد، چنگیزخان مغول با آن همه وحشی‌گری و بی‌تربیتی نیاورد.

باور بفرمایید تا همین چند صد سال قبل ادبیات این مملکت برای خودش کیا و بیایی داشت و نیمی از خلق‌الله دستی بر شعر و شاعری و... داشتند و خیلی از مشکلات را با همین غنای ادبیات مرتفع می‌ساختند. اما الان ملت حرف زدن یومیه‌شان را بلد نیستند. امروز اگر ملت بخواهند شخصی را از سر خود وا کنند از عبارات سخیفی نظیر «برو بخواب بینیم بااااا...!! یا بخواب تو جوب بابا...!!» و مانند این‌ها استفاده می‌کنند... اما در گذشته خیلی محترمانه و خردمندانه می‌گفتند: «رو سر بنه به بالین ... تنها مرا رها کن!» طرف با شنیدن این جمله پشماش فر می‌خورد! ببخشید حساب کار دستش می‌آمد و پی کار خود می‌رفت...
البته دنیای شعر و شاعری تنها بخشی از ثروت ادبی گذشتگان و اجداد ما بود و ابداع و به کار بستن ضرب‌المثل از دیگر توان‌مندی‌های ایشان در عرصه‌ی ادبیات بود. یعنی شما موضوعی را پیدا نمی‌کنید که قدیمی‌ها درباره‌ی آن ضرب‌المثل خلق نکرده باشند. تا جایی که نسل حاضر معتقدند، اساتید ادب پارسی ما همه ضرب‌المثل‌های مورد نیاز را آفریده‌اند و نیاز به تولید ضرب‌المثل جدید نیست!
به هر حال از آن‌جا که ما مثل نسل جدید بداندیش نیستیم و از سویی روزی ما نیز سوار بر مرکب چوبین خواهیم شد و در آینده در زمره اجداد نسل بعد محسوب می‌شویم، حقیر به نیابت از شما همرهان طریق، چند ضرب‌المثل تراریخته و ماریناد شده به دایره‌ی ضرب‌المثل‌های فارسی اضافه نموده است که اگر ریا نباشد از تعدادی رونمایی می‌کنم.

الف) حساب به دینار؛ بخشش به میلیارد
کنایه از بانک‌هایی که در گرفتن وجه التزام، دیر کرد، سود و... از مردم تا دینار آخر از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند، ولی در خصوص اعطای وام‌های میلیاردی به از ما بهترون، دریغ از اخذ یک برگه کپی شناسنامه!

ب) دزد ناشی به صرافی می‌زنه!
با توجه به کشمشی بودن اوضاع ارز و دلار و ... خلق‌الله ترجیح می‌دهند در بورس و مسکن و خرید سکه و ... سرمایه گذاری کنند و فعلاً صرافی‌های مملکت از ارز تهی هستند و کسی از سرقت صرافی طَرفی نخواهد بست.

پ) تسمه تایم پاره کردن
این عبارت یک ورژن بالاتر و خشن تر از «ترمز بریدن» یا «آمپر چسباندن» است و کنایه از آدمی است که با کوچک‌ترین حرکتی عصبانی می‌شود و به طرف مقابل حمله‌ور می‌شود. مثل فرمانداری که دوست نداشت در گلپایگان عکسش با کلاه منتشر شود و در جلسه‌ی رسمی به خبرنگار نگون‌بخت حمله‌‌ور شد! البته روز بعد هم عزل شد..


ت) مثل برجام می‌مونه!
کنایه از بی‌فایده بودن یک پدیده که بود و نبود آن تاثیری در روند اجرای امور ندارد. نظیر حضور باجناق در مراسم فامیلی، سوراخ اول کمربند شلوار، درخت میوه نزدیک مستراح که نه میوه‌اش کاربردی است و نه سایه‌اش و ...

ث) اگه مردی برو استاندارد ایران خودرو را بگیر!
این ضرب‌المثل در مورد شرکت‌ها و سازمان‌هایی مثل بنز و هیوندا به کار می‌رود که فقط اسم در کرده‌اند و اهن و تولوپ آن‌ها گوش فلک را کرده است ولی فاقد کیفیت و کارآیی هستند!

ج) من این ور رآکتور، تو اون ور رآکتور!
کنایه از به حالت قهر از هم جدا شدن، تسویه حساب قهرآمیز!

چ) در ورزشگاه بازه، حیای دخترا کجا رفته؟!
کنایه از سوءاستفاده از موقعیت‌های موجود و اصرار به انجام امری که خلاف صواب و عرف است!

ح)هرجا زمینش سخته، مال من بدبخته!
اشاره به زمین‌خواری‌های گسترده‌ای که با دلایلی نظیر بی‌حاصل بودن یا سختی زمین صورت گرفته است!  زیاده جسارت است.

*چاپ شده در شماره‌ی 450(20اردی‌بهشت 97)

































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































خدا از سر تقصیرات کسانی که با تکنولوژی تیشه به ریشه‌ی ادبیات این مملکت زدند و ریشه‌ی شعر و شاعری را خشکاندند، نگذرد! الهی خیر نبینند... ان‌شاءلله یارانه و سهام عدالت‌شان توامان قطع شود... یعنی بلایی که تکنولوژی سر ادبیات فاخر این مملکت آورد، چنگیزخان مغول با آن همه وحشی‌گری و بی‌تربیتی نیاورد. باور بفرمایید تا همین چند صد سال قبل ادبیات این مملکت برای خودش کیا و بیایی داشت و نیمی از خلق‌الله دستی بر شعر و شاعری و... داشتند و خیلی از مشکلات را با همین غنای ادبیات مرتفع می‌ساختند. اما الان ملت حرف زدن یومیه‌شان را بلد نیستند. امروز اگر ملت بخواهند شخصی را از سر خود وا کنند از عبارات سخیفی نظیر «برو بخواب بینیم بااااا...!! یا بخواب تو جوب بابا...!!» و مانند این‌ها استفاده می‌کنند... اما در گذشته خیلی محترمانه و خردمندانه می‌گفتند: «رو سر بنه به بالین ... تنها مرا رها کن!» طرف با شنیدن این جمله پشماش فر می‌خورد! ببخشید حساب کار دستش می‌آمد و پی کار خود می‌رفت...
البته دنیای شعر و شاعری تنها بخشی از ثروت ادبی گذشتگان و اجداد ما بود و ابداع و به کار بستن ضرب‌المثل از دیگر توان‌مندی‌های ایشان در عرصه‌ی ادبیات بود. یعنی شما موضوعی را پیدا نمی‌کنید که قدیمی‌ها درباره‌ی آن ضرب‌المثل خلق نکرده باشند. تا جایی که نسل حاضر معتقدند، اساتید ادب پارسی ما همه ضرب‌المثل‌های مورد نیاز را آفریده‌اند و نیاز به تولید ضرب‌المثل جدید نیست!
به هر حال از آن‌جا که ما مثل نسل جدید بداندیش نیستیم و از سویی روزی ما نیز سوار بر مرکب چوبین خواهیم شد و در آینده در زمره اجداد نسل بعد محسوب می‌شویم، حقیر به نیابت از شما همرهان طریق، چند ضرب‌المثل تراریخته و ماریناد شده به دایره‌ی ضرب‌المثل‌های فارسی اضافه نموده است که اگر ریا نباشد از تعدادی رونمایی می‌کنم. علی‌برکه‌الله ...
الف) حساب به دینار؛ بخشش به میلیارد
کنایه از بانک‌هایی که در گرفتن وجه التزام، دیر کرد، سود و... از مردم تا دینار آخر از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند، ولی در خصوص اعطای وام‌های میلیاردی به از ما بهترون، دریغ از اخذ یک برگه کپی شناسنامه!
ب) دزد ناشی به صرافی می‌زنه!
با توجه به کشمشی بودن اوضاع ارز و دلار و ... خلق‌الله ترجیح می‌دهند در بورس و مسکن و خرید سکه و ... سرمایه گذاری کنند و فعلاً صرافی‌های مملکت از ارز تهی هستند و کسی از سرقت صرافی طَرفی نخواهد بست.
پ) تسمه تایم پاره کردن
این عبارت یک ورژن بالاتر و خشن تر از «ترمز بریدن» یا «آمپر چسباندن» است و کنایه از آدمی است که با کوچک‌ترین حرکتی عصبانی می‌شود و به طرف مقابل حمله‌ور می‌شود. مثل فرمانداری که دوست نداشت در گلپایگان عکسش با کلاه منتشر شود و در جلسه‌ی رسمی به خبرنگار نگون‌بخت حمله‌‌ور شد! البته روز بعد هم عزل شد...
ت) مثل برجام می‌مونه!
کنایه از بی‌فایده بودن یک پدیده که بود و نبود آن تاثیری در روند اجرای امور ندارد. نظیر حضور باجناق در مراسم فامیلی، سوراخ اول کمربند شلوار، درخت میوه نزدیک مستراح که نه میوه‌اش کاربردی است و نه سایه‌اش و ...
ث) اگه مردی برو استاندارد ایران خودرو را بگیر!
این ضرب‌المثل در مورد شرکت‌ها و سازمان‌هایی مثل بنز و هیوندا به کار می‌رود که فقط اسم در کرده‌اند و اهن و تولوپ آن‌ها گوش فلک را کرده است ولی فاقد کیفیت و کارآیی هستند!
ج) من این ور رآکتور، تو اون ور رآکتور!
کنایه از به حالت قهر از هم جدا شدن، تسویه حساب قهرآمیز!
چ) در ورزشگاه بازه، حیای دخترا کجا رفته؟!
کنایه از سوءاستفاده از موقعیت‌های موجود و اصرار به انجام امری که خلاف صواب و عرف است!
ح) هر جا زمینش سخته، مال من بدبخته!
اشاره به زمین‌خواری‌های گسترده‌ای که با دلایلی نظیر بی‌حاصل بودن یا سختی زمین صورت گرفته است!
زیاده جسارت است.

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004