شما اینجا هستید: خانهفرهنگسال ئو ماه خُوَشی

سال ئو ماه خُوَشی

سه شنبه, 20 فروردين 1398 ساعت 11:54 شناسه خبر: 4333 1 نظر
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
اسحاق عیدی اسحاق عیدی

اسحاق عیدی- سیمره: اسفندماه که فرا می‌رسد،

بهار لرستان،

از پشت دروازه‌ی زمان،

به دشت‌های مهربان این سامان،

آرام، آرام لبخند می‌زند.

 

شبنم را می‌بینی،

که تن‌پوش سبزینه‌ی زمین را،

با طراوتی به رنگ گام فرشتگان

آرایش و آرامش می‌بخشد.

آسمان نه با قطره‌های باران،

با ترنم نرم ترانه،

مخمل بهشتی را،

نثار خستگی زمستان‌خواب کوه‌‌ها می‌کند.

تا بستری برای رویش شقایق‌ها را فراهم آورد.

شفق،

سوار بر مرکب ‌گذاران روزگار.

نوید استمرار زیستی تازه را،

سر مي‌دهد.

پایان سردی و سکوت

علفزار.

در کناره‌ی جویبار

دست‌‌افشان در عبور نجیب نسیم،

بوی مهر و مهربانی را،

در کوی و برزن،

-هدیه‌ای از کنکاش خود با خاک -

را ارزانی می‌دارد.

تا درمان زخم خزان و زمستان شود.

برودَت مي‌شِکَند.

تَرَک برمی‌دارد،

و هراسان از هُرم دلنشینی سال نو

به پستوی نیستی می‌گریزد.

زمزمه‌ي زلال آب،

خونی تازه در رگِ خاک جاری می‌کند.

***

مادر بزرگ،

-درآن سال‌های کودکی-

می‌گفت: 

رولَه! عید روزی است،

مانند روزهای دیگر.

با سر زدن آفتاب می‌آید،

با غروب همان روز هم می‌رود.

ولی رمزی دارد.

ناگشوده 

رولَه!

می‌بینی که چندماه مانده به عید،

به پیشوازش می‌رویم.

سبزه می‌کاریم.

تن‌پوش نو فراهم می‌آوریم.

خانه‌تکانی می‌کنیم.

و مهم‌تر

کینه‌ها را فراموش می‌کنیم.

دل‌ها را به مهمانی دوستی می‌بریم.

غم‌ها را با نهیب شادی و امید،

از خود دور می‌کنیم.

بر پشت پنجره‌ها،

پرده‌هایی، تنیده از تار و پود عشق

می‌آویزیم.

رولَه! 

گام‌هایمان،

گویی 

نه بر گرده‌ی زمین

پشت ابرها را در می‌نوردد.

رولَه!

کام جان‌ها با حلاوت تبسم،

شیرین می‌کنیم.

بوی دلنشین:«سال ئو ماه خُوَشی»

سفره‌ها را چراغانی می‌کند.

 نگاه‌ها،

در قابِ آینه.

تنها،

نقشِ پر طراوتِ دوستی را

می‌بیند.

رولَه!

مي‌بینی که عید یک روز است.

مانند روزهای دیگر،

به بلندا و استواری

روزها، ماه‌ها، سال‌ها و قرن‌ها.

بلندایی،

که در آن،

می‌شود، صدای نفس پدران را

شنید

ارثیه‌ای پاک و مقدس.

ارثیه‌ای اهورایی.

نشسته بر صفحه‌ صفحه‌ی دل‌ها

سماجت تاریخ را

ساخته است.

رولَه! 

این میراث، یک روز نیست.

روزگار است.

می‌بینی!

نه تنگناها،

نه تنگ‌دستی،

چهره‌ی خورشیدی آن را نمی‌پوشاند

هم‌چنان که هر سال می‌آید و می‌رود.

از خود،

نشانه‌های خویشتن بودن را

با خود می‌آورد.

***

سال ئو ماه خُوَشی- عیدتو دِ مِین عیدیا. مارک با.

نیک‌زیستی و نیک‌اندیشی مهمان روزها و سال‌های زندگیتان باد.

و عید شما مبارک‌باد و هر روزتان نوروزی، نوروزی پیروز.

 چاپ شده در سیمره 489(20اسفند 97)

 

 

 

1 نظر

  • پیوند نظر  محیا لکستانی محیا لکستانی چهارشنبه, 21 فروردين 1398 ساعت 21:22

    بژی انشاالله هزار سال ، ولی استاد ایمسال اِ جا نیک زیستی و نیک اندیشی ئو خیر و برکت حَری ماتاو ئو لافاو هاتَ مالمانا ، ئآو نیریا اَر جا مال کُل سرزمینم سبزه سفره عیدمان اِ سد کرخه سَر اِر آواردی گِلیم شِرَکَمان اِ سد دز پیاو کرد هرسال بدتر و بدتره ماو پیراررسال زمین لَرزه بی پارسال گرانَسالی بی ایمسالیش لافاو بی یقینا سالی هَنی بمب اتومَ شاید هم تشبریق بِکوشیمو ، ئه خودا ئارزوی سَربَرزی ئو بختَوَری اره کُل ولاتِ ئیران ئو جنابعالی دیرِم ،( بارانی باشید ، بهاری باشید و ماندگار)

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004