شما اینجا هستید: خانهفرهنگبوی جوهر سیمره

بوی جوهر سیمره مطلب ویژه

چهارشنبه, 09 مرداد 1398 ساعت 20:29 شناسه خبر: 4528 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
علی زیودار/ سیمره علی زیودار/ سیمره

سیمره هم‌چنان جاری است. تاکنون 500 بار بوی جوهر سیمره در غرب کشور پیچیده است. این استمرارِ ماندن در میدان و آن هم ماندن از نوع مؤثر، حاصل پایمردی دکتر کیانوش رستمی و نویسندگان سیمره است. سیمره در این مدت همواره به تولید متن و انتشار نوشته‌ها به‌صورت اصیل یا اوریجینال پرداخته است. عمده‌ی محتوای منتشر شده توسط سیمره در این مدت، حاصل قلم و تفکر نویسندگان این نشریه یا نویسندگان مهمان بوده است. این مهم، وجه بارز سیمره با اکثر نشریات مکتوب استان ماست. این کار سترگ دست‌مریزاد دارد. دستتان مریزاد. اما پرسش این است که سیمره تا کی می‌تواند به شکل کنونی منتشر شود؟


نشریات کاغذی در زمانه‌ی ما توأمان با چهار نوع بحران مواجه هستند:
1ـ رشد رسانه‌های آنلاینِ مبتنی بر شبکه و دشواری رقابت با این نوع رسانه‌ها
2ـ هزینه‌های روزافزون چاپ و توزیع نسخه‌های کاغذی و محدودیت‌های ذاتی این نوع نشریات
3ـ تغییر ذائقه‌ی مخاطبان و روی‌آوردن خوانندگان به منابع رسانه‌ای نوین
4ـ رشد جریان فکری مبتنی بر محیط زیست در ایران و جهان و مخالفت با قطع درختان برای تولید کاغذ
با وجود این چهار نوع بحران، رسانه‌های کاغذی مثل لشکری هستند که درست از چهار جهت مورد هجوم قرار گرفته‌اند. این در حالی است که علاوه بر این مهاجمان بیرونی، رسانه‌های چاپی در ذات و ماهیت خود نیز دچار محدودیت‌هایی هستند.
نشریات چاپی هزینه‌های سنگین کاغذ دارند، هزینه‌های نیروی انسانی مرتبط با چاپ دارند، هزینه‌های توزیع دارند، تعداد نسخه‌های چاپ شده محدود و احتمالاً ناکافی است و محدودیت تیراژ دارند، سرعت رسیدن پیام به مخاطب در آن‌ها به نسبت رسانه‌های آنلاین بسیار پایین است، محدودیت تعداد صفحات دارند، محدودیت زمانی در انتشار دارند، رساندن نسخه کاغذی به دست مخاطب زمان و هزینه‌ی سنگینی دارد، ماهیت تعاملی اندکی با مخاطبان خود در قیاس با نشریات مبتنی بر شبکه دارند، امکان آرشیوسازی محدودی دارند و در عین حال دسترسی مخاطبان به آرشیو نشریات چاپی دشوار است، دایره‌ی جغرافیایی محدودی برای توزیع دارند، دسترسی به مخاطبان جدید برای آن‌ها دشوار است، حداکثر می‌توانند از دو نوع پیام «متنی» و «تصویر غیرمتحرک» استفاده کنند و از شیوه‌های توزیع پیام مبتنی بر «تصویر متحرک» و «صوت» محرومند، امکان ارجاع آنی مخاطبان را به مطالب پیشین ندارند و ...
آن چهار بحرانِ فعال و این محدودیت‌های ذاتی باعث شده است که بسیاری از نشریات قدیمی و معتبر دنیا تغییر استراتژی بدهند و انتشار نسخه‌ی چاپی یا کاغذی خود را متوقف نمایند و به انتشار نسخه‌ی دیجیتال یا آنلاین روی بیاورند.
ده سال پیش یعنی در سال 1388 بود که روزنامه كريستين ساينس مانيتور آمریکا بعد از یکصد سال به انتشار نسخه‌ی کاغذی‌اش پايان داد و دوران جديدي را به‌عنوان يك نشريه آنلاين آغاز كرد. یا در سال 1395 چاپ کاغذی روزنامه انگلیسی ایندیپندنت متوقف شد و در حال حاضر تنها به شکل دیجیتالی منتشر می‌شود. نشریه‌ی معتبر نیوزویک و بسیاری نشریات قدیمی و معروف دیگر نیز انتشار نسخه‌ی چاپی خود را متوقف کرده و با تغییر استراتژی انتشار، تبدیل به نشریاتی شبکه‌محور و دیجیتال شده‌اند.
    این نشریات با روی آوردن به انتشار آنلاین، خودشان را از بسیاری محدودیت‌های رسانه‌های چاپی رها کرده‌اند؛ آن‌ها دیگر محدودیت فضا و صفحه برای انتشار متن‌ها و اطلاعات مورد نظر خود ندارند، محدودیت تیراژ ندارند، خود را از قید محدودیت زمان برای انتشار رها کرده‌اند، محتوایی که تولید و توزیع می‌کنند همیشه زنده و در دسترس است، به مخاطبان جدید در سراسر دنیا دسترسی پیدا کرده‌اند، امکانات چندرسانه‌ای را به خدمت گرفته‌اند و وجه تعاملی آن‌ها تقویت شده است. 
بدیهی است شرایط تکنولوژی در هر زمانه‌ای با زمان‌های پیش و پس از خود متفاوت و متغیر است. بهره‌گیری از امکانات و تکنولوژی‌های نوین همواره با مقاومت‌هایی روبرو است. اما حتا مقاوم‌ترین افراد هم روزی در مقابل این تغییر تسلیم می‌شوند. حقیقت این است که امروزه در خانه‌های مردم دیگر روزنامه‌ی باطله یافت نمی‌شود. در حالی که تا چند سال پیش خانه‌های همه‌ی ما پر از نسخه‌های کهنه‌ی روزنامه‌های مختلف بود. حقیقتاً عرض می‌کنم امروز در خانه‌ی خود من به عنوان یک فعال رسانه‌ای هیچ روزنامه‌ی باطله‌ای پیدا نمی‌شود.
 معنای این مسئله این است که دیگر کم‌تر کسی نسخه‌ی کاغذی روزنامه‌ها را می‌خواند.
اگرچه در باورهای مردم ما «کاغذ» به عنوان «سند» از بالاترین اعتبار ممکن برخوردار است، اما با این وجود آرام آرام این باور هم دارد رنگ می‌بازد و پایگاه‌ها و مراجع آنلاین و دیجیتالی به مرور دارند در باور مردم صاحب اعتبار و وثوق می‌شوند.
به نظر می‌رسد سیمره نیز ناگزیر است خود را با شرایط زمانه وفق دهد و چاپ کاغذی خود را متوقف کرده و به انتشار دیجیتال و شبکه‌محور روی بیاورد و از مزایای این نوع انتشار بهره‌مند گردد. این تغییر، یک عقب‌نشینی یا پس‌رفت نیست. این تصمیم، یک «تغییر استراتژی» متناسب با شرایط زمانه است. هرچند این تغییر استراتژی نیز الزامات خاص خودش را دارد و تغییرات تازه‌ای را در شیوه‌ی توزیع و بازاریابیِ مخاطب می‌طلبد و نیاز به نیروهای متخصص در این حوزه دارد. برای همه‌ی دوستانم در نشریه‌ی مستقل، وزین و اصیل سیمره آرزوی موفقیت می‌کنم. 28 تیرماه 1398        

*کارشناس ارشد ارتباطات

 

 

 *چاپ شده در شماره‌ی 500 سیمره (1398/04/29)

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004