چاپ کردن این صفحه

نیم‌نگاهی به دنیای ارتباطات و رسانه در ایران و لرستان مطلب ویژه

پنج شنبه, 29 اسفند 1398 ساعت 11:42 شناسه خبر: 4980 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
علی گودرزیان علی گودرزیان سیمره

 (از ورود اینترنت تا حضور تلگرام...) بخش۱

 علی گودرزیان- ع پایدار:  ورود فراگیراینترنت به چرخه‌ی حیات بشریت بدون شک، در همه‌ی حوزه‌ها به شکل ویژه حوزه‌ی رسانه و ارتباطات جهان- با کمی تاخیر- در ایران، نقطه‌ی عطفی شد.

 

اکنون که اسفندماه ۹۸است، حدود۲۷سال پیش، ایران به اینترنت متصل شد و البته همواره اینترنت در ایران، فیلترینگ‌های موسمی گوناگونی را تجربه کرده‌است اما باید بپذیریم با وجود همه‌ی این محدودیت‌های شکننده، غیرمنطقی و خلاف فرآیند توسعه در عصر دیجیتال، اینترنت فصل نوینی را در تاریخ توسعه‌ی ارتباطات ایران رقم زد.

اگرچه براساس آمارها در سال ۲۰۱۹سرعت اینترنتِ موبایل ایران- بین ۲۰۷کشورجهان-در رده‌ی۵۶و سرعت اینترنت ثابت ایران در رده‌ی ۱۳۰جهان قرار دارد. (ویکی پدیا)

 و این، می‌نماید که ما پیشرفت خوبی داشته‌ایم اما گویا سرعت توسعه‌ی کشورهای جهان، بسیار بیش‌تر از ما بوده‌است و ما جایگاه مطلوبی متاسفانه در این باره نداشته و نداریم.

دنیای رسانه‌های پیش از اینترنت، دنیای نشریات کاغذی بود، نسبت به دنیای پرشتاب عصراینترنت، دنیای آرام و آهسته‌ای بود که نویسندگان و روزنامه‌نگارانِ روزنامه‌های پرتیراژ ملی، سرشناس و نام آور و البته در شهرستان‌ها تعداد این روزنامه‌نگاران انگشت شماربود.

 اینترنت که آمد میدان برای تجربه‌های فردی فراهم شد، بسیاری از کاربران اینترنتی تجربیات و پژوهش‌های خود را در وبلاگ‌های شخصی منتشرکردند و وبلاگ نویسی با حرارت زیادی در نسل دانشجو و تحصیل‌کرده‌ی ایران تشنگی ایجاد کرد و چیزی نگذشت وبلاگ‌نویسی در بین قشرتحصیل‌کرده‌ی جامعه‌ی ایران مرسوم شد.

 شمولیت وبلاگ‌نویسی چنان شد که نظام آموزش و پرورش ایران برای تقویت و کسب مهارت دانش‌آموزان و فرهنگیان، مسابقه‌ی "وبلاگ نویسی" را به ردیف مسابقات "فرهنگی و هنری" خود بیفزاید.

حاصل و نتیجه‌ی وبلاگ نویسی توسعه و تقویت مهارت نویسندگی و زمینه سازی برای ورود به دنیای بود که به عصراطلاعات و ارتباطات به شکل گسترده مشهور بود.

 اینترنت درسطح ملی برای روزنامه‌های سراسری خون تازه‌ای بود که به رگ‌هایشان دمیده شد.

مطبوعات با ورود اینترنت و استفاده از پست الکترونیکی-ایمیل و جی‌میل- سرعت جمع‌آوری اطلاعاتشان و هم‌چنین دقتشان در پردازش اطلاعات و میدان انتخاب مطالبشان چنان بیش‌تر و بهینه‌تر شد که اصلن قابل مقایسه با پیش از اینترنت نبود.

به راستی که اینترنت سرعت و دقت مطبوعات را به شکلی باورنکردنی بالابرد و این سرعت و دقت به کیفیت منجر شد.

 بعدازانتخابات ریاست جمهوری دوره‌ی هفتم و پیروزی سیدمحمد خاتمی در دوم خرداد سال ۷۶دولت خاتمی را دولت اصلاحات نامیدند، مهم‌ترین شعار دولت خاتمی"توسعه‌ی سیاسی" بود؛ شعاری که در گوناگونی عنوان‌های روزنامه‌ها و نشریات مستقل و تیراژهای میلیونی، مصداق پیدا کرد.

 وزارت دکترمهاجرانی با معاونت مطبوعاتی زنده‌یاد بورقانی بهار نشر و مطبوعات کشور در تاریخ ایران بود اما این بهار، زودگذشت و متاسفانه پای مرگ و زندگی مطبوعات به میان آمد و هرروز، روزنامه‌ای "متوقف"و روزبعد، روزنامه‌ای با عنوانی دیگر زاده می‌شد.

 درآغاز دولت خاتمی نشریات و روزنامه‌های زیادی مجوز نشرگرفتند که بیشترآنان نگاهی نو در سیاست را دنبال می‌کردند این روزنامه‌ها، "روزنامه‌های دوم خردادی" نام گرفتند:

"جامعه، ایران فردا، توس، نشاط، مشارکت، خرداد، صبح امروز، آزاد، آینده نو، بهار،  ابتکار، عصرآزادگان، آرمان ملی، آسمان، خرداد، روزان، زن، شهروند، شرق، هم‌بستگی، نوروز، یاس نو، مردم‌سالاری و... " تنها تعدادی از روزنامه‌هایی بودند که در دولت اصلاحات منتشر شدند...

 روزنامه‌های دوم خردادی، رشته‌ی پیوندلایه‌های اجتماعی با نخبگان جامعه شدند همه‌ی آدم‌های نسل ماسال های ۷۶و ۷۷و ۷۸رابه یاد دارند که چطور مردم عصرها و ساعت‌های نزدیک به غروب خورشید، درشهرستان‌ها درِدکه‌های روزنامه‌فروشی، چشم به راه روزنامه‌های اصلاح‌طلب در میان آن‌ها "صبح امروز" به مدیرمسئولی سعید حجاریان جمع می‌شدند و گاهی چنان ازدحامی می‌شد که مجبور بودند برای این که مشکلی برای توزیع کننده پیش نیاید صف ببندند.

 نگارنده بارها درصف‌های طولانی برای خریدن روزنامه از دکه‌ی روزنامه‌فروشی شیرخوارگاه شهرخرم‌آباد ایستاده‌ام و روزنامه تهیه کرده‌ام.

 یکی ازکارهای دیگر ژورنالیست‌ها مکتوب کردن مقاله‌های خودشان درقالب کتاب بود.

انتشارات "طرح نو" مرکز چاپ این نوع کتاب‌های ژورنالیستی بود. جالب این بود که این سری کتاب‌ها تیراژشان تا ده‌ها هزار می‌رفت فروش این کتاب‌ها آنقدر زیاد بود که دکه‌های روزنامه‌فروشی هم به کمک کتاب‌فروشی‌ها آمده بودند و این کتاب‌ها را به مردم عرضه می‌کردند    .ادامه دارد...