شما اینجا هستید: خانهمقالهنگاهی به داستان ضحاک

نگاهی به داستان ضحاک

یکشنبه, 20 بهمن 1398 ساعت 10:14 شناسه خبر: 4876 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

۱ - ضحاک عرب است و پایتخت او بیت‌‌المقدس است ولی بر ایران ‌زمین سلطه‌دارد، چه رویای عجیبی است این کابوس فردوسی.

 

۲ -شیطان در هیئت یک آشپز به‌ استخدام دربار در‌می‌آید و برای نخستین‌بار به ضحاک گوشت می‌خوراند.

طعم پرندگان بریان به ‌مذاق ضحاک خوش ‌می‌آید و تصمیم به تشویق آشپز جدید می‌گیرد .

 

 

۳ - ضحاک، آشپز را به‌حضور ‌می‌طلبد و از او تمجید می‌کند و به‌او می‌گوید چه دستمزدی برای این غذای لذیذ طلب‌ می‌کند، آشپز که همان شیطان است می‌گوید بوسه بر شانه‌های شاه بهترین پاداش برای من است. 

شاه از این تملق خوشش ‌می‌آید و اجازه بوسه می‌دهد!

 

۴ - روز بعد شانه‌های شاه زخم‌ می‌شود و پس از مدتی ‌زخم‌ها باز می‌شوند و دو مار سیاه از زخم‌ها بیرون‌می‌آیند، مارها تمایل‌دارند از گوش‌های ضحاک به‌داخل روند و مغز سر او را بخورند‌!

شیطان اینبار به هیئت حکیم ظاهر‌ می‌شود و می‌گوید تنها ‌‌راه بقای شاه این ‌است که هر‌ روز دو‌ جوان را قربانی‌کند و مغز سر آنان را به‌ مارها بدهد تا سیر شوند و اشتهایی برای خوردن مغز شاه نداشته‌باشند!‌

ضحاک بلافاصله می‌پذیرد و امر صادر‌ می‌شود!

 

۵ - هر‌ روز دو پسر جوان ایرانی به قید قرعه دست‌گیر ‌می‌شوند و به آشپزخانه دربار آورده‌ می‌شوند، ظاهراً عدالت برقرار است و به‌کسی ظلم‌نمی‌شود.

ولی روزانه مغز سر دو‌ جوان، غذای مارها می‌شود، باشد که مغز شاه سالم ‌بماند.

قیمت مغز شاه سالانه بیش از هفتصد‌ مغز جوان است!

 

۶ - هیچ‌کس جرئت مقاومت ندارد و ایرانیان کماکان دچار این گفتمان هستند که: «بگذار همسایه فریاد بزند، چرا من ؟؟» و خشنودی هر خانواده ایرانی این‌است که امروز نوبت جوان آن‌ها نشده‌است: « از ستون ‌به ‌ستون فرج است.»

 

۷- «ارمایل» و «گرمایل» که اداره‌کننده آشپزخانه دربار هستند تصمیم‌ به‌ اقدام می‌گیرند، البته نه اقدامی «رادیکال» بلکه اقدامی «میان‌دارانه»

آن‌ها فکر می‌کنند که اگر هر روز یک ‌جوان را قربانی‌کنند و مغز سر آن ‌جوان را با مغز سر یک‌ گوسفند مخلوط ‌کنند، مارها تغییر طعم مغز را متوجه نمی‌شوند و با ‌این‌حساب آن‌ها می‌توانند در طول یک سال، سیصد و شصت و پنج جوان را نجات‌دهند!

جالب این‌جاست که مارها «مغز» می‌خواهند، مغز! نه قلب، نه جگر، نه ران، نه دست، فقط مغز !

هرکس که مغز ندارد خوش‌بگذراند، مارها فقط مغز طلب‌می‌کنند.

 

۸ - اقدام میان دارانه دو آشپز جواب ‌می‌دهد! مارها طعم مغز مخلوط را تشخیص‌ نمی‌دهند و هر روز از دو ‌جوان که به آشپزخانه سلطنتی سپرده‌ می‌شوند یکی آزاد می‌شود! ارمایل و گرمایل خشنودند که در‌سال ۳۶۵ نفر را نجات داده‌اند، نیمه پر لیوان!

 

۹ - ارمایل و گرمایل هر روز یک جوان را آزاد‌ می‌کنند و به‌او می‌گویند سر ‌به‌ بیابان بگذارد و در شهرها آفتابی‌ نشود که اگر معلوم ‌شود او از آشپزخانه حکومتی گریخته، هم او خوراک مارها می‌شود و هم سر ارمایل و گرمایل.

 

۱۰ - «کاوه » آهنگر بود و سه‌ جوانش خوراک مارهای حکومتی شده‌بودند، کاوه رادیکال بود، اگر ارمایل و گرمایل هم سه‌جوان داده بودند شاید رادیکال شده بودند‌. 

 

۱۱ - ضحاک مار‌‌دوش تصمیم‌ می‌گیرد از رعایا نامه‌ای بگیرد مبنی ‌بر این‌که سلطانی دادگر است‌!

رعایا اطاعت ‌می‌کنند و به‌ صف می‌ایستند تا طوماری را امضا‌کنند به‌نفع دادگری ضحاک !‌

می‌ایستند و امضا‌ می‌کنند، در صف می‌ایستند و امضا می‌کنند، در صف می‌ایستند و ....

 

۱۲- نوبت به کاوه می‌رسد، امضا‌ نمی‌کند، طومار را پاره‌می‌کند، فریاد‌ می‌زند که تو بیدادگری. کاوه نمی‌ترسد!

 

۱۳- فریاد کاوه، ضحاک و درباریان را وحشت‌زده می‌کند: این فریاد دلیرانه شمارش معکوس سقوط ضحاک است.

 

۱۴ - کاوه آهنگر پیش‌بند چرمی که هنگام کار بر تن می پوشید را بر سر نیزه می‌کند و این پرچم نماد قیامش می‌شود، درفش کاویانی.

 

۱۵- با پیوستن جوانان آزاد شده از مسلخ ضحاک به کاوه، قیام علیه ضحاک آغاز می‌شود.

فروغ می‌گوید :«همه می‌ترسند، 

همه می‌ترسند 

اما من و تو به درخت و آب و آینه پیوستیم و نترسیدیم.»

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004