شما اینجا هستید: خانهگزارشلحظاتی دلهره‌آور در بیمارستان امام خمینی کوهدشت

لحظاتی دلهره‌آور در بیمارستان امام خمینی کوهدشت

یکشنبه, 10 فروردين 1399 ساعت 17:32 شناسه خبر: 5021 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
️محمد کریمی ️محمد کریمی سیمره

در بحبوحه‌ي قرنطینه و خانه‌نشینی، در نیمه‌ شبی از ایام تعطیلات نوروز، فرزند خردسالم در حین بازی از ناحیه‌ی سر به زمین خورد،  ضربه‌ی شدیدی به صورتش وارد شد و چانه‌اش شکافت. به هر دری زدم تا خون صورت پسرم  بند شود افاقه نکرد، زخم عمیق و شدید بود باید درمان می‌شد .

 تصمیم گرفتم بناچار برای بخیه و پانسمان به بیمارستان‌کوهدشت بروم. با ورود به بخش اورژانس که بسیار خلوت و ساکت بود از تصمیم خود پشیمان شدم و خودم‌ را در دام ویروس کرونا می‌دیدم از طرفی زخم عمقی و صورتِ کودک، خون‌آلود بود باید درمان می‌شد .

 پس از دریافت ویزیت به اتاق پزشک اورژانس رفتم. پزشک در محل کارش نبود. از ایستگاه پرستاری سراغ پزشک را گرفتم. پزشک به اتاق سی سی یو بر بالین بیمار کرونایی رفته بود. امری که‌ از لحاظ پزشکی  خطاست و ورود پزشکان بخش اورژانس به منطقه‌ی خاکستری و قرمز کرونا می‌تواند منجر به انتقال این ویروس به بیماران عادی شود!!!

 فضای دلهره‌آور و ترسناکی بر تنها بیمارستان شهرستان سایه افکنده بود. از بخش اورژانس و صحن بیمارستان بوی مرگ و نیستی به مشام می‌رسید. سایه‌ی هیولای مرگ به چشم می‌خورد. لذا به‌خاطر بخیه صورت پسرم  به‌ناچار منتظر دستور دکتر ماندیم. در این حین از پرستار خواهش و تمنا  کردم که اورژانسی و بدون‌معاینه دکتر، صورت کودک را بخیه نماید. پرستار انجام بخیه را منوط به معاینه و دستور پزشک و طی کردن مراحل اداری دانست؛ چیزی که‌من در آن لحظه مقید به اجرای آن‌نبودم.

 در این گیرودار بودم که  دختری رنگ پریده ، بدون‌ماسک و دستکش و با پای برهنه وارد بخش اورژانس شد؛ گویی از آوردگاهی خونین از دست لشکر خصم فرار کرده بود و به‌دنبال نجات جان خود و برادرش بود. سیمای رنگ‌پریده و سیاه وی چهره‌ی یک بیمار کرونایی را در ذهن تداعی می‌کرد. هراسان و پرسان‌پرسان دنبال پزشک می‌گشت.

 درنبود پزشک با صدایی بلند سکوت «اورژانس» را ‌در هم شکست و سریع اتاق پزشک اورژانس را ترک و به محوطه‌ی بیرون بیمارستان برگشت. هنوز لختی نگذشته بود. با تختی که بر روی آن جوانی نیمه‌جان و رنگ‌ پریده  بود دوباره وارد بخش اورژانس شد. گویا برادرش چندی پیش به تهران سفر کرده، در آن‌جا به کرونا مبتلا شده بود و مدتی است  که در منزل قرنطینه و تحت درمان بوده ولی به‌دنبال وخامت حالش او را به بیمارستان آورده بود.

 خواهر دردمند و فداکار در حالی که محوطه‌ی بخش اورژانس را بدون هدف درمی‌نوردید با زبان لکی با خود زمزمه می‌کرد: «وَخیر ارا تِیرون نَچین وَخیر ارا تِیرون نَچین.»

 پس از لحظات دلهره‌آور و هولناک بیمار را به اتاق مخصوص کرونا منتقل کردند. پزشک  در حالی که سر تا پا پوشیده بود از راه رسید. پس از صحبت‌کردن با همراه مریض مشخص شد که پزشک، خانمی است که امشب کشیک است و شب سختی در انتظار او و بیماران می‌باشد تا پزشک بر بالین بیمار حاضر و مشغول معاینه شد تنفس بیمار دچار مشکل شد باید اکسیژن برسدخواهر با صدای بلند فریاد زد:«پرستار اکسیژن...»

 پرستاران فوری دست خالی و بدون امکانات خود را به اتاق مخصوص رساندند. من به اتفاق مردم و بیماران وقتی شاهد آوای مرگ و زندگی  بیمار و پزشک با کرونا بودیم با دیدن  این صحنه‌های نفس‌گیر‌ و هول‌انگیز، به‌خاطر مصون ماندن از این ویروس خطرناک فوری و بدون درنگ مطب پزشک و اورژانس  را رها و بیمارستان را ترک کردم و عطای درمان را به لقایش بخشیدم .

 در این حین تصور می‌کنم خواهر همراه بیمار کرونایی که ققنوس‌وار به‌دنبال نجات جان برادر بود دیر یا زود، خود اسیر این ویروس مرگ‌بار خواهد شد و باید خود را آماده نبرد با این هیولای نامریی و ترسناک نماید.

 وقتی که وضعیت غیرعادی و بحرانی بیمارستان و تلاش و شجاعت بی‌نظیر و دل‌سوزی پزشکان، پرستاران و کادر درمان بیمارستان‌ بدون امکانات کوهدشت ‌را از نزدیک تماشا کردم که جانانه در صف اول مبارزه با ویروس کرونا مشغول درمان بیماران بودند، نفس در سینه‌ام حبس شده بود و محو تماشای فداکاری آن‌ها شدم، زبان قاصر است از رشادت طلایه‌داران سلامت، به احترام این عزیزان باید سر تعظیم فرود آورد. باید قدردان تلاش سفیران سلامت باشیم و با رعایت اصول بهداشتی و قرنطینه، زنجیره‌ی انسانی انتقال این ویروس را قطع نماییم تا کادر درمان بتوانند این ویروس را مهار و کنترل نمایند و نیز یقین داشته باشیم که علم، این ویروس را دیر یا زود مهار خواهد کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004