شما اینجا هستید: خانهیادداشت

در مثنوی شریف حکایتی هست با عنوان «عاقل را اشارتی کافیست» که در آن مردی برای خود خانه‌ای ساخته و از خانه قول گرفته که تا زنده است به او وفادار بماند و بر سرش خراب نشود و قبل از هر اتفاقی وی را آگاه کند. مدتی گذشت، ترکی در دیوار ایجاد شد، مرد فوراً با گچ ترک را پوشاند. بعد از مدتی در جایی دیگر از دیوار ترکی ایجاد شد و باز هم مرد با گچ ترک را پوشاند و این اتفاق چندین بار تکرارشد  تا آن‌که یک روز  خانه  به دلیل ترک های بسیار فرو ریخت. مرد با سرزنش،  قولی را که از خانه گرفته بود یادآوری کرد و خانه هم پاسخ داد هر بار خواستم هشدار بدهم و تو را آگاه کنم، دهانم را با گچ گرفتی و مرا ساکت کردی. این هم عاقبت نشنیدن هشدارها!

دانی که راسزد صفت پاکی 

آن کو وجود پاک نیالاید

در تنگنای پستِ تنِ مسکین

جان بلند خویش نفرساید

مردم بدین صفات اگر یابی 

گر نام او فرشته نهی شاید(پروین اعتصامی)

 مطلع این متن با عنوان ذکر شده چند بیت از زنِ پاک سیرت ادبیات ایران زمین شده است که خود در ابتدا به یک مسئله اساسی اشاره می‌کند و آن این‌که گویا سیاره‌ای که ما انسان‌ها در آن زندگی می‌کنیم  همیشه دنبال «آرمان‌ها» می‌گردیم و آن‌چه از آن سخن به میان می‌آوریم یک «فرهنگ آرمانی» آرزو شده در مناسبات میان جامعه انسانی است تا در صورت اتفاق افتادنش با تمام حواس و احساسات بر گِردش رقص‌کنان و هم‌چون آدم‌های از خود بی‌خود شده اجتماعِ سرخ پوستیِ مورد نظر «دورکیم» که یک هم‌بستگی قوی ِ ناشی از یک «وجدان جمعی هیجان زا» در یک «اجتماع همگن» به نمایش می‌گذارند شادی تقسیم شده را هورا کشیم و فریاد زنیم: انسان پاک (پاک دست، پاک دامن، پاک چشم و .....)، فریفته نشدن و آلوده نگشتن به زرق و برق‌ها (مسخ قدرت نگشتن، دچار فساد سیاسی نشدن و......) معصومیت از دست رفته این انسان:«خویشتن نشناخت مسکین آدمی/ از فزون آمد و شد در کمی ........... خویشتن را آدمی ارزان بقروخت/ بود اطلس  خویش بر دلقی بدوخت» (فرسایش قدر و منزلت واقعی انسان در اثر فروخته شدن این سیرت معصوم گونه به صورتی فریبکار: امیال و تن، آز و هوس..................که به قول این شاعر نیک‌نام «اعتصامی»:جامعه رنگین ما آز وهواست/ هرچه برمی رسد از «آز»ماست!) سرانجامِ این نگاه شاعره یک جمله شرطیه در راستای آن آرمان و فرهنگ آرمانی است: اگر چنین آدمیانی باشند که وجود پاک خویش را همراه با جانِ در ارتفاع «انسانیت»، محفوظ و مصون از خطاها و بلاها نگه دارند آن موقع این انسان شایستگیِ نام نهی«فرشته بودن» بر خویش را داراست که محصولش سادگی «اجتماع» مورد نظر«فردیناند تونیس» فرانسوی و یا به تعبیر امروزیش«جامعه»ی سالم در حوزه‌های مختلف زندگی است ولو آن‌که بر پیچیدگیِ این جامعه و دگرگونی‌هایش افزوده شده باشد.

مفهوم فساد به مانند سایر مفاهیم از تعریف‌ها، گستردگی و پیچیدگی‌های خاص خود برخوردار است. گستره و انواع فساد در هر جامعه بستگی به شرایط مختلفی از جمله سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی دارد. درتمام کشورهای جهان درصدی از فساد وجود دارد. کم و بیش بودن این درصدها براساس شاخص‌هایی هست که سالانه از طریق نهادهایی بین‌المللی «شفاف‌سازی» بررسی و رتبه‌ای برای هرکشور منظور می‌شود. معمولن کشورهای اسکاندیناوی به لحاظ بالا بودن شفافیت و اندک بودن سطح فساد در رتبه‌های اول و کشورهایی به خاطر پایین بودن سطح شفافیت و بالا بودن سطح  فساد در رتبه‌های حتا بالای صد قرارمی‌گیرند.

در این روزها خبرهايي مبني بر بازداشت شهردار خرم‌آباد و چندي پيش معاونت عمراني استاندار لرستان به گوش می‌رسد. اين خبرها حس دوگانه‌اي را برمي‌انگيزد؛ گروهي، اين بازداشت‌ها را يك نوع عزم جديد براي برخورد با فساد و ديگران نيز آن را نوعي برخورد تبليغاتي يا ظاهري براي نشان دادن ژست ضد فساد يا نوعي بازي قدرت در درون حاكميت مي‌بينند. به‌هرحال با هركدام از تفاسير خوش‌بينانه و بدبينانه كه معتقد باشيم ولي در اين كه، در سيستم اداري ما فساد وجود دارد و اين فساد به مرحله‌‌ی خطرناكي رسيده است، ترديدي وجود ندارد. 

 

 

 

شاید از زمانی که بلدیه به شهرداری تغییرنام داد، یعنی همان سال‌هایی که نفت ملی شد، امیدِ به نظارت مردم بر شهرداری‌ها نیز افزایش یافت، تغییری که بعدها با تصویب مجلس در سال 1349 شکل و شمایل قانونی‌تری به خود گرفت و با تشکیل انجمن‌های شهرستان و استان، به نیت حضور اهالی هر محل در اداره‌ی امور محلی و نیز تعریف بودجه‌ای مستقل  برگرفته از درآمد حاصل از عوارض و اموال و تاسیسات مختلف، کار نظارت بر شهرداری‌ها نیز جدی‌تر شد.

در شماره‌ی 498 سیمره گفتیم: توسعه یک پدیده‌ي اجتماعی است؛ مفهوم توسعه (Development) هرچند عمدتاً با اقتصاد گره خورده است اما تحولات گفتمانی توسعه در دوره‌های مختلف حیات انسانی بیانگر عبور انسان از رویکرد تک‌محوری به چندمحوری در این رابطه بوده‌است. به دیگر سخن؛ گرچه اقتصاد همیشه یکی از مهم‌ترین محورهای توسعه در همه‌ی کشورهای مختلف بوده‌است اما عبور از اقتصاد به حوزه‌های دیگر انسانی که مهم‌ترین آن‌ها فرهنگ و ارتباطات است یکی از مهم‌ترین تحولات گفتمانی در حوزه‌ی توسعه بوده که در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم و به ویژه در دو دهه‌ی پایانی قرن بیستم به شدت مورد توجه بوده‌است.

به‌رغم تمامِ مشکلات و بحران‌هایی که در اقتصادِ ایران بروز کرده است؛ اما به نظر می‌رسد که هیچ‌کدام از این بحران‌ها به اندازه‌ی «بحرانِ تأمینِ اجتماعی و صندوق‌هایِ بازنشستگی» آینده‌ی اقتصادِ ایران را به چالش نمی‌کشد. چرا که مثلاً «تحریمِ فروشِ نفت و بانکِ مرکزی» با وجود فشارهای بسیار زیادی که به ساختارِ اقتصادی کشور وارد کرده است، اما یقیناً ماندگار نخواهد بود و دیر یا زود رفع خواهد شد. اما بحرانِ بازنشستگی «آینده‌ی اقتصاد ایران» را به چالش می‌کشد. چرا که روز به روز به تعداد بازنشستگان و مستمری‌بگیران صندوق‌هایِ بازنشستگی اضافه می‌شود و بار مالی بیش‌تری بر این صندوق‌ها تحمیل می‌شود. 

سیمره، بخارای لرستان و کیانوش رستمی، ادیبی که دهباشی‌وار منتشر می‌کند...

از زمانی که دکتر کیانوش رستمی، نگارنده‌ی پرتوان و خستگی‌ناپذیر سیمره را می‌شناسم، هماره دست به قلم و صفحه کلید بوده است. او نوشتن را عاشقانه می‌داند و عاقلانه می‌نگارد. خط به خط نکات را مو به مو ویرایش و واژگان را با رعایت اصول ادبی خاص خود تبدیل به جملاتی نغز و شیرین می‌نماید که بنده آن را ژانر کیانوش می‌نامم.

اغراق نیست اگر او را دهباشی لرستان لقب دهیم چرا که دهباشی وار و بدون آن‌که کیسه‌ای از بهر نان و نام دوخته باشد، قبای روزنامه‌نگاری را به تن کرده و بیش از دو دهه از عمر خود را صرف این امر و آگاهی بخشی به عموم مردم و مسئولان کرده‌است.

 با وجود تمام کاستی‌ها و مشکلات پیش‌روی صنعت چاپ و نشر، هماره دغدغه‌ی او انتشار مداوم سیمره در کنار بیان مطالبات اجتماعی مردم و مسائل مربوط به حوزه‌ی علم و فرهنگ بوده است.

در مورد خلقیات ما ایرانیان زیاد گفته‌اند. از مسافران و گردشگران تا سفیران کشورهای خارجی و هرکسی که به هر دلیلی گذرش به ایران افتاده در مورد رفتار جمعی و فردی ما ایرانیان قلم فرسایی کرده است. از صفات بد و زننده تا صفات خوب و مثبت را ذکر کرده‌اند. متفکران و اندیشمندان ما نیز در مورد رفتار جمعی ما دیدگاه‌ها و نظریات مختلفی ارائه داده‌اند. یکی از این نظرات سازگاری ایرانی است که توسط شادوران بازرگان ارائه شده است.

روزنامه‌نگاری در اکثر نقاط جهان حرفه‌ای پرمخاطره است. این مخاطره زمانی سیرصعودی پیدا می‌کند که روزنامه‌نگار برحسب شناختِ خویش و احترام به مواضع اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی همگان موضعی غیرمتصلب و تکثرگرا داشته باشد.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004