شما اینجا هستید: خانهیادداشت

1- بعد از مدت‌ها خشک‌سالی، طی دو سه سال اخیر هرازگاه، استان یا دست‌کم بخش‌هایی از آن دست‌خوش پدیده‌ی سیل‌های ویران‌گر با هجوم بی‌امان بر جان و مال مردم، محیط‌زیست و زیربناهای منطقه می‌شود ولی ما هر بار پس از فروکش کردن سیلاب با تصور پایان ماجرا، آسوده‌خاطر به زندگی عادی خود بازمی‌گردیم غافل از آن که به قول شاعر: «آسمانی که می‌بارد/ چیزی برای گفتن دارد/ و آسمانی که نمی‌بارد/ چیزی بیش‌تر» و اگر امروز سیل، با ما چنین می‌کند به خاطر آن است که در مفهوم و معنای آن باریدن و آن نباریدن تعمق نکرده‌ایم؛ همه‌چیز را ثابت فرض کرده و چشم بر آن‌چه ناهنجاری‌های اقلیمی، جابه‌جایی‌های اقلیمی و برگشت‌های دوره‌ای نام گرفته فروبسته‌ایم؛ این بدان مفهوم نیست که ما می‌توانستیم با پیش‌بینی‌های خود مانع همه‌ی خسارت‌ها و آسیب‌های سیل شویم بلکه بحث بر سر این است که می‌ِشد با توجه به تکرار رفتارهای ویران‌گر سیل، با تمهیدهایی، خسارت‌های مالی، فیزیکی و جان باختن انسان‌ها را دست‌کم کاهش داد. چرا که کارکرد سیل هم مثل تصادف، برخوردِ قطعی دو حتمیت است و ما می‌توانیم با برنامه‌ریزی سناریویی بر یکی از این دو، تاثیرگذار باشیم.

در شرایط سخت و دشواری که امروزه مردمان کشورمان با آن روبه‌رو هستند از جمله سیل، گرانی، مشکلات معیشتی، ترس و واهمه از آینده و وضعیت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی حاکم بر شئونات و امورات جامعه، فضایی توام با نگرانی، رخوت و اندوه اجتماعی بر عموم مردم سایه افکنده است.

از عمده‌ترین ویژگی‌های جوامع عقب‌مانده و توسعه‌نیافته «بی‌تفاوتی» مردم نسبت به اموری است که در اطرافشان جریان دارد. این خصوصیت هم دل‌آزار است و هم تاسف‌آور، زیرا که:

1- بی‌تفاوتی عامل اساسی گسستگی یا تاخر فرهنگی است، یعنی حساسیت را نسبت به امور در انسان می‌زداید و در نتیجه پویایی فرهنگی به صفر میل می‌کند و با درجا زدن و سکون زمینه‌ی گندیدگی و فساد نیز فراهم می‌گردد.

 1-بهاری دیگر رسیده است، با رویش سبز گیاهان، شکوفه‌ها و گل‌های رنگارنگ و گونه‌گونه‌ی درخت‌. 

پرسش این است که: چرا ما اغلب، تنها تماشاگر یا مصرف کننده‌‌ و یا تخریب‌گر این مظهرهای طبیعت و بن‌مایه‌ها‌ی زیست هستیم بدون این‌که در ژرفای نظام پیچیده‌ی وجود آن‌ها اندیشه کنیم!.

در این حیطه:

آیا هرگز در یک بذر ریز اندیشه کرده‌ایم،!؟ آیا هیچ فکر کرده‌ایم که این دانه‌ی کوچک،«جهانی است» بنشسته در گوشه‌ای!؟ و آیا آن‌جا که هاتف می‌گوید:«دل هر ذره‌ای که بشکافی/ آفتابی‌اش در میان بینی! مصداقی از آن را در یک دانه‌ی بذر هم نمی‌یابیم!؟.

 در تاریخ و جغرافیای این سرزمین مسبوق به سابق است که "رک‌گویی" چندان به مذاق عده‌ای خوش نیامده است؛ از داستان  "دزدی" که شبانه و ناامید از جاهای دیگر راه کج می‌کند و گذرش به یک خیاطی می افتد به قصد ارتزاق آن شبِ ضرب المثل آفرین(زبان سرخ سر سبز دهد باد ) از دست دوخت‌های آن خیاط و اندک زمانی تماشاگر پنهانی زمزمه‌های ورد زبان خیاط می‌شود و گوش فال می کند به آن‌چه که او می گوید: پناه بردن از شر زبان! و سرانجام خیاط را که صندوقچه‌ای از لباسِ زیبا به همراه دارد، تا قصر حاکم با هدف هدیه دادن همراهی می‌کند و در گوشه‌ای مخفی می‌شود و ......... به قول و تیکه کلامی همکار فردوسی‌پور؛ علیرضا علی‌فر و«....... بقیه‌ی ماجرا» با خوانندگان متن! تا ماجرای  حسادت یک فرد شاعرقدر شیرازیِ زمانِ لسان‌الغیب به ابیات " وی ناپسند"و طعن مستمر به "حافظ "  گویی ما را متذکر می‌شود که « گذشته‌ها » در زمان «حال»  ما هم جا انداخته  و " زمان و جامعه‌ی" ما هردو مقصران عدم نهادینه شدن فرهنگ تحمل و بردباری هستند که ماجرای "عادل" و حذف او از یک برنامه پربیننده انتقادی شاید در استمرار این تاریخ پر از ضدیتِ با رک‌گویی باشد:

در ابتدای مطلب برخود لازم می‌دانم که پیشاپیش فرا رسیدن بهار دل‌ها و سرآغاز جهش و بیداری طبیعت را تبریک گفته، از قدرت لایزالش مصرانه می خواهم  که سال آینده را در رفع  سختی‌ها و دفع هرگونه فساد رقم زند و بذل محبت، بخشش، ارزانی مردم فهیم و آزاده‌ی ایران اسلامی به‌ویژه هم‌استانی‌های عزیز گردد.

مقام معظم رهبری در تحلیل و تبیین "فساد" و ابعاد پیچیده‌ي آن به "اژدهای هفت سر" تعبیر نمودند که نشان از عمق و پیچیده بودن آن در ساختار اداری و اقتصادی جامعه دارد.

-دیر زمانی است گردن نازک‌تر از موی آموزش و پرورش با طناب منفعت‌طلبی و شهرت‌جویی فشرده می‌شود و دیری نخواهد پایید که پیکر ضعیف و رنجورش به دار مکافات عمل منافع سودجویان و بی‌تدبیری مسئولان آویخته شود.

مقدمه: 8 مارس روز جهانی زن برابر است با 17 یا 18 اسفند در ایران، امسال این روز درکشور ما 17 اسفند است. زنان نیمی ازجمعیت جامعه هستند. این جمعیت در میهن ما به‌رغم پیش‌رفت و موفقیت‌هایی که داشته‌اند با مشکلات بی‌شماری به لحاظ حقوق مدنی و شهروندی، اقتصادی و ...  مواجه‌اند. بنابراین، برای دست‌یابی به حقوق خویش و بهبود اوضاع اجتماعی هم‌چنان در تکاپوی جنبشی مطالبه‌گر در عرصه‌ی داخلی و بین‌المللی به شمار می‌آیند. نامیدن این روز به‌نام زن در جهان، نشان از حدود دو قرن مبارزه و جان‌فشانی بی‌امانی است که در یک مصاف نابرابر در مقابل تبعیض جنسیتی به دست آورده‌اند. بدون تردید در میهن ما زنان و مادرانی آگاه، شایسته و زحمت‌کش بسیاری وجود داشته و دارند که باید این روز را به آنان خجسته‌باد گفت و موفقیت بیش‌تری را در همراهی با آن‌ها برایشان آرزو نمود. اینک، در این یادداشت به تاریخچه شکل‌گیری روز جهانی زن که برگرفته از اینترنت است بسنده می‌شود.

این نوشتار با هدف جلوگیری از کاهش التزام مدنی و بی‌تفاوتی اجتماعی در جامعه و با نگاهی بازاندیشانه به نابخردی‌های گذشته در سطوح خرد و کلان، با تاکید بر مشارکت اجتماعی به دنبال توسعه نهادهای مدنی و تحرک نیروهای نوپدید اجتماعی است که یکی از مهم‌ترین راه‌های دست‌یابی به این هدف است. برای تحقق این امر به مؤلفه‌ها و راهکارهایی اشاره خواهد شد که با به کار بستن آن‌ها توسط حکومت و مردم می‌توان زمینه را برای رشد «هنر به هم پیوستن» در جامعه فراهم آورد و از هدر رفتن منابع و ظرفیت‌های موجود در جامعه جلوگیری نمود.

 1- با این‌که حدود یک ماه از جریان سیل بنیان‌کَن خرم‌آباد و برخی دیگر از شهرها و روستاهای استان می‌گذرد ولی بحث‌های رسانه‌ای مربوط به آن، هنوز ادامه دارد؛ سیلی با این هشدار که زندگی در دو پس‌کرانه‌ی رودخانه‌ی خرم‌آباد در شرایطی که طی ده‌ها سال، دیدی راه‌بردی بر توسعه‌ی شهر حکم نرانده، با چه ریسک‌هایی همراه است آن‌گونه که در لحظه‌های بحرانی مرگ و تخریب سیل، هرکس در پی آن‌که چگونه جان خود و عزیزانش را بردارد و از مهلکه برهاند ولی ناتوان از این کار. فرماندار خرم‌آباد در این مورد اظهار می‌دارند: «به دلیل شدت بارندگی و وقوع سیلاب در سطح شهر، ساکنان 100 واحد مسکونی که نجات‌شان با قایق یا ماشین آتش‌نشانی هم امکان‌پذیر نبود، به وسیله‌ی(لودر) جابه‌جا شدند»(همشهری، 10 بهمن‌97) و در کنار خطرهای جانی، خسارت‌های مالی به مغازه‌ها و خانه‌ها؛ به گفته‌ی مدیرکل مسکن استان، به 100 خانوار در سیل آسیب جدی وارد و زندگی آن‌ها نابود شده‌است به نحوی که افرادی تا 400 میلیون تومان خسارت دیده‌اند(همشهری، 30 بهمن 97).

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004