شما اینجا هستید: خانهیادداشت

 پايان دولت اصلاحات ختم بهخير نشد! در رقابتي تنگاتنگ، سَرِ آخر، سوت پايان اصلاحات دولتي در ايران زده شد و دكتر احمدينژاد - مردي كه خود را نوكر مردم ميدانست - به خيابان پاستور رفت و رئيس جمهور مردم شد.

به بهانه‌ی مرگ 29 نفر در آب و جاده مرگ

خبر تلخ جان دادن 12 زن و کودک در دریاچه ی سد کارون 3 در بخش دهدز از توابع شهرستان ایذه ، چنان تکان دهنده بود که بسیاری را در بهت و ناباوری فرو برد.

 تعداد کمی از زندانیان سیاسی طی روزهای اخیر از زندان آزاد شدند و تعداد زیادی هنوز در بند هستند. اصولا ممکن است میانه مردم و جکومت به اصطلاح شکرآب شود و سوء تفاهم و ناراحتی و ناهماهنگی به وجود بیاید.این امر ممکن است تا حدودی طبیعی به نظر بیاید خصوصا آنجا که طرفین رابطه با تعقل و منطق و انصاف ، سعی در جبران مافات و در پیش گرفتن راه صواب نمایند. اگر حکومتی نتواند انتظارات اقتصادی و رفاهی مردم را آن طور که باید و شاید برآورده نماید و از بابت ضعف و ناکارایی خود، ضرر و زیان به مردم وارد آورد، ساز و کار دموکراسی و خصوصا راهکار رای گیری تکلیف افراد و دستجات نالایق و ناکارا را مشخص می کند. نالایق ها از طریق رای گیری کنار می روند و کسان جدیدی که مردم فکر می کنند لایقند، به عنوان حکومت یا دولت در رابطه حکومت مردم قرار می گیرند.چنین روندی اکنون در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه جهان وجود دارد.اما در بسیاری از کشورهای جهان که به عنوان کشورهای توسعه نایافته شناخته می شوند، داستان به همین سادگی‌ها نیست!

 مثلی در زبان شیرین فارسی داریم که می‌گوید:« فلفل نبین چه ریزه، بشکن یا (بچین) ببین چه تیزه.»
به کوچکی و خردی یا ظاهر محقر او نظر نکن بلکه در جوهر و لیاقتش تأمل کن تا ببینی چه شایستگی و کفایتی دارد. ناگفته نماند که به مرور زمان واژه‌ی« دیزه » به اشتباه ( ریزه ) تلفظ می‌شود. دیزه به معنی:« نمودن ـ نشان دادن ـ رنگ ـ شبیه و مانند می‌باشد.»

 در سایه‌ی سنگین مراسم تحلیف و تنفیذ ریاست‌جمهوری و رای اعتماد مجلس به وزرای پیشنهادی دولت و شروع به‌کار دولت یازدهم و عزل و نصب‌های کشوری چهارمین دوره‌ی شوراهای اسلامی شهر و روستایی سراسر کشور و آغاز به‌کار دولت و شوراها ضمن تبریک به منتخبین این دوره ذکر چند مطلب را ضروری می‌دانم:
اول: اجرای قانون انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در دولت هفتم یکی از نقاط قوت جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شود؛ یعنی مسئولین نظام پذیرفتند که قدرت از دولت مرکزی به اعضای شوراهای اسلامی به‌عنوان نمایندگان مردم منتقل شود.

 وقتی شرایط به هر دلیل شرایط مناسبی نیست و احساس می‌کنی همه چیز به گونه‌ی عجیبی ناامیدکننده است، طبیعی است هر کاری از دستت برمی‌آید انجام بدهی تا آن شرایط به پایان برسد. در واقع ممکن است شرایط تازه‌ای که به وجود می‌آید شرایط آن‌‌چنان ایده‌آلی هم نباشد، اما تجربه‌ای که پشت سر گذاشته‌ای و یادآوری تلخ‌کامی‌های مربوط به آن، باعث می‌گردد به هر آن‌چه بهتر از گذشته باشد تن بدهی و سطح توقعاتت را در همین اندازه پایین بیاوری.

 

 

 

 «من از قلم بیش از هزار نیزه میترسم.» ناپلئون

 

هیچکس نیست که به نقش انکارناپذیر مطبوعات در جوامع امروزی باور نداشته باشد. به دیگر سخن رسانهها در جهان امروزی میداندار صحنهی سیاست و روابط دولتها و ملت هستند و چنان قدرت تحرک یافتهاند که توان اجرایی سیاستمداران و طراحان امور استراتژیک را تحتالشعاع قرار دادهاند.

 یادش به خیر وقتی روی تمام دیوارهای شهر و روستا می‌نوشتند: پسر یا دختر دوبچه کافی ست. ما ایرانی‌ها به خصوص لرستانی‌ها هم به زور دست‌های فقر و بی‌کاری جلوی چشمه‌های زادولد شبانه روزی پدران را با ملات همت سد کردیم و نگذاشتیم سال‌های سال بچه‌ای سر از تخم آب بیرون بیاورد. البته پدران ما برای چیدن نخود و دروی گندم‌شان نیازمند« گَل» بودند تا درجنگ‌ها « گله‌کو» و در برداشت‌ها «گل‌درو» و.. را شانه به شانه هم‌کاری‌ها انجام دهند و با لقمه‌ای نان ساجی و چندلقمه روغن حیوانی، سرپایی سیر می‌شدند و به کوه می‌زدند و همه هم تازه پس از ازدواج ده بیست نفری زیر یک سقف زندگی می‌کردند و خم به ابروی زندگی نمی‌آوردند و به همین خاطر بود که پدران غیور ما کارخانه‌ی تولید بچه راه انداخته بودند و ماشاالله در سن نودسالگی هم دست توقف بر سر تسلیم نمی‌گذاشتند.

 جناب آقای مراد سپه‌وند؛ درود!
«روز خبرنگار و خیال‌بافی‌های منِ!»‌تان را دیدم و خواندم. هنوز به میانه‌ی یادداشت‌تان نرسیده بودم که تعجب کردم؛ و تعجب‌‌ام نه از یادداشت‌تانْ که از خیال‌بافی‌تان بود!
به قول معروف: شما دیگر چرا؟! شمایی که مویی سپید کرده‌اید و سن و سالی ازتان گذشته است؟! خانه‌ی مطبوعات استانی مانند لرستان و خیال‌بافی‌های شما و مانند شما؟! به حق چیزهای نشنیده و ندیده و نخوانده و خیال نکرده!!!

ظاهراً در مصر، دو ملت در يك وطن زندگي مي‌كنند. در وضعيت اين روزهاي كشور مصر و كودتاي اخيرش، متأسفانه بين حقِ عرفي (قرارداد مدني=انتخاب رئيس‌جمهور) و مصلحت (دمكراسي) تعارضِ ماهُوي (وجودشناختي) ايجاد شده است. اين تعارض ممكن است در همين ابتدا سايه بر ذهن خوانندگان اين يادداشت نيز بيندازد كه انتخابات و كودتا در مصر، كدام‌يك حقيقت و كدام‌يك مصلحت هستند. توجه داشته باشيم دمكراسي با انتخابات متفاوت است. انتخابات ابزاري است براي رسيدن به دمكراسي.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال دهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، چهار راه بانک، کوچه‌ی شهید جلال سرباز