شما اینجا هستید: خانهیادداشتانتصاب مدیران و چند نکته...

انتصاب مدیران و چند نکته...

چهارشنبه, 14 تیر 1396 ساعت 08:07 شناسه خبر: 2725 2 نظرها
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
seymare seymare rostami k

در29 اردی بهشت96 مردم ایران فرصت 4ساله‌ی دیگری را به دولت «تدبیر و امید» دادند. آن‌ها در خرداد سال 92 برای آن‌چه که کشور را در ورطه‌ی نابودی قرار داده بود، پای صندوق‌های رأی آمدند و به دولت 8 ساله‌ی «عدالت‌محور» احمدی‌نژاد «نه» گفتند.

مردم ایران دنبال تغییر در اوضاع کشور بودند. کشوری که در آستانه‌ی سقوط قرارداشت. دولت روحانی تشکیل شد. دولتی ائتلافی، ائتلافی از اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان معتدل. این دولت در چهار سال اول همواره از نابه‌سامانی‌هایی که دولت پیش از خود به وجود آورده بود می‌نالید. با این وصف کارهای خوبی در طول این چهار سال انجام شد که خارج از حوصله‌ی این یادداشت است. همین که آرامشی در کشور حاکم شد. برجام فرجام یافت. عقلانیت جای احساس و ... را گرفت. مدیریت کشور تا حدودی ثبات یافت و ... اما این همه‌ی ماجرا نبود. مردم خواهان تغییر و تحول اساسی بودند. بدین روی 29 اردی‌بهشت 96 یک بار دیگر اما این‌بار با قدرت و قاطعیت پای صندوق‌های رأی آمدند و با رأی 24 میلیونی خود فرصتی دوباره به روحانی و تیم او دادند تا برنامه‌های خود را برای توسعه و عمران کشور تکمیل و ادامه دهند.
مردم در چهار ساله‌ی دوم دولت روحانی انتظار دارند تا او با انتخاب وزرایی کارکشته، عقل‌گرا، علمی و باتجربه شاهد توسعه و تحولی اساسی در زندگی خود و کشورشان باشند. اما این‌بار مردم از دکتر روحانی و تیم او به آسانی نمی‌گذرند و برایشان به هیچ روی پذیرفتنی نیست که کابینه‌ای ناکارآمد، فشل و ... سکان کشور را در دست بگیرد. در این دوره مجلس هم تا حدودی هم‌گام و هم‌راه دولت است. بنابراین دولت روحانی هیچ توجیهی برای معرفی و انتخاب ورزایی ضعیف و چینش کابینه‌ای ناکارآمد ندارد. به تبع در استان‌ها نیز باید خیلی از استانداران دولت دوم تدبیر و امید تغییر یابند. دولت قبلی همان‌گونه که گفتیم دولتی ائتلافی بود. همین ویژگی باعث شد تا استانداران و به تبع مدیران ضعیفی که عمدتاً به اعتدال و دولت روحانی اعتقادی نداشتند و بازمانده‌ی دولت پیشین(احمدی نژاد) بودند در رأس کار باشند.
مردم تغییر می‌خواهند اما این بار تغییری از «گونه‌ای دیگر» تغییر در شخص نه، بلکه تغییر در نگاه و بینش به یک مجموعه را خواستارند. اگر قرار است استاندار استانی تغییر یابد کافی نیست یک شخص عوض یا جابه‌جا شود بلکه باید شخصی با نگاه علمی، برنامه‌ریز و نظام‌مند جایگزین شود که تحولی اساسی و ملموس ایجاد کند. چه لزومی دارد شخصی ضعیف که در یک حوزه‌ی اصلاً سررشته ندارد و توانمند نیست استاندار یا مدیرکل شود! به صرف این که یک روز پایش به ستاد دکتر روحانی افتاده یا دقایق پایانی انتخابات و یا در جشن پیروزی روحانی خودی نشان داده است!
برای انتصاب مدیران، مردم انتظار دارند و با کسی هم شوخی ندارند، باید کسی یا کسانی را منصوب کرد که دنبال منافع شخصی یا باندی نباشند. آن‌ها باید منافع ملی و جمعی را بر منافع شخصی ترجیح بدهند. آفت مدیریت در چهار سال گذشته‌ی اول دولت روحانی، مدیران «دوزیست» بود.
مدیران دوزیست و پست‌طلب تنها به دنبال تثبیت منافع خود و محکم کردن صندلی‌های مدیریت خود هستند. آن‌ها نگاه سیستماتیک و هدفمند برای اداره‌ی مجموعه تحت مدیریت خود ندارند. بدین روی در دولت دوم دکتر روحانی باید ادارات کشور را از لوث وجود این مدیران جاه‌طلب پاک کرد. این‌ها برای کشور و جامعه ضرر دارند. زیرا برنامه ندارند. وقتی یک مدیر برنامه نداشته باشد توقع هیچ کار خلاقه‌ای را نباید از مجموعه تحت مدیریتش داشت. در طول این سال‌ها برخی از ادارات ما رها شده بودند و هستند. آن‌ها دچار روزمرگی شده‌اند. هیچ برنامه و کار اساسی و تازه‌ای برای جامعه انجام نداده‌اند. در لرستان برخی ادارات به این روزمرگی گرفتار شده‌اند. برای نمونه اداره‌کل میراث فرهنگی لرستان که یکی از ادارات مهم لرستان و تأثیرگذار باید باشد در طول دولت اول روحانی سه چهار مدیر به خود دیده است که هیچ کدام نگاه هدفمند و بینش‌مندی برای از رکود خارج کردن این اداره‌کل مهم نداشته‌اند. یعنی طول عمر کوتاه مدیریت آنان فرصت برنامه‌ریزی همراه با تفکر را از آنان سلب کرده. تنهاچند شخصی آمده‌اند و رفته‌اند و اکنون هم زمزمه‌ی رفتن مدیر فعلی بر سر زبان‌ها افتاده است تا جایی که همین هفته یکی از معاونانش را به عنوان سرپرست جدید میراث فرهنگی معرفی کرده‌اند.
باید گفت میراث فرهنگی لرستان به جامعه‌ی لرستان تعلق دارد. لرستان را با میراث فرهنگی‌اش می‌شناسند. سوال این‌جاست چقدر مدیران این اداره‌کل در ادوار گذشته این فرصت را فراهم کردند تا میراث گران‌بهای لرستان آن‌گونه که شایسته است به جامعه‌ی ایرانیان و جهانیان شناسانده شود؟ باید گفت هیچ! اگر کاری بوده صرفاً در حد یک بولتن و آمارسازی بوده‌است. البته این فقط میراث فرهنگی نیست که در رکود کامل به سر می‌برد ادارات دیگری چون کار و تامین اجتماعی، صنعت و معدن، ورزش و جوانان، فنی و حرفه‌ای و... چقدر برای رفع بی‌کاری استان و ایجاد اشتغال در بی‌کارترین استان ایران تلاش کرده‌اند؟ اصولا چه طرح و برنامه‌ای در این راستا داشته یا دارند.
به دیگر سخن استاندار لرستان مهندس بازوند اگر می‌خواهد تحولی چشم‌گیر در این استان ایجاد و نامش برای همیشه در این استان ماندگار شود باید مدیرانی را با خود همراه کند که نگاهی هدفمند و علمی به مجموعه‌های تحت مدیریت خود داشته باشند. از طرفی دیگر شورای اصلاح‌طلبان و دیگر کسانی که در  تعیین و معرفی مدیران کل تأثیرگذار هستند نباید افراد ضعیف، ناتوان و فشل را به کابینه‌ی محلی دولت روحانی در لرستان تحمیل کنند زیرا در آینده‌ای نه چندان دور دود این انتصاب‌های نابه‌جا و ناشایست به چشم قاطبه‌ی ملت خواهد رفت. استاندار هم نباید به گروه‌های مافیایی و لابی‌‌گران پست‌های دولتی باج بدهد. از طرفی دیگر نمایندگان استان لرستان نیز باید فارغ از نگاه سیاسی خود، دلسوزانه برای توسعه و آبادانی استان خود تلاش کنند. می‌دانیم که از بین نماینده‌های استان تنها یک نفر مشی اصلاح‌طلبانه دارد او باید به خاطر منافع عمومی جامعه با بقیه هماهنگ شود و با چانه‌زنی در سطح کلان لرستان را به حق واقعی‌اش برسانند.

یکی از کنش‌گران کرمانی می‌گفت ما کرمانی‌ها برای حفظ منافع کرمان جلسات هفتگی داریم و در این جلسات همه‌ی بزرگان این منطقه چه اصلاح‌طلب و چه اصولگرا با هم و بدون توجه به گرایش‌های فکری پیگیر مطالبات استان کرمان هستیم.  آیا فعالان سیاسی ما و نمایندگان لرستان چنین جلسات مشترکی داشته و یا دارند؟ آیا بین نمایندگان استان که دو نفر از آنان (بروجردی و ملکشاهی) برای دو دوره‌ی متوالی رییس کمیسیون‌های امنیت ملی و قضایی مجلس هستند و دولت حلقه‌ای وجود دارد که این حلقه کارش بررسی چالش‌ها، مشکلات و... استان باشد و نمایندگان با کمک دولتیان در پی رفع و برطرف کردن این مشکلات باشند، تا جایی که بنده می‌دانم بعید به نظر می‌رسد که چنین حلقه‌ای باشد، حلقه‌ای که تنها هدفش پی گیری منافع لرستان در سطح کلان و ملی باشد. اما رسانه‌های استان نیز وظیفه‌ای مهم بر دوش دارند. آن‌ها باید حلقه‌ی واسط بین دولت و نمایندگان باشند. جهت‌دهی ایجاد کنند. اولویت کاری آن‌ها منافع جمعی باشد. با یک کارت هدیه و یک رپورتاژ دویست تومانی رسالت اصلی خود را تحت شعاع قرار ندهند. چند سال پیش ظریفی می‌گفت: «اگر وارد شهری یا منطقه‌ای شدی  که فقیر و توسعه نیافته بود اول از همه باید گردن خبرنگاران آن جاها را زد زیرا در برابر نا‌به‌سامانی‌ها سکوت کرده‌اند به دیگر سخن رسالت واقعی خود را به خوبی انجام نداده‌اند.
فرجام سخن این که در لرستان بیش از 80 درصد مدیران فعلی نگاه هدف‌مند و برنامه‌ریزی شده برای تحولات اساسی در حوزه‌ی مدیریت خود ندارند، مردم هم رأی داده‌اند که این مدیران بی‌برنامه و ناتوان بار خود را ببینند و بروند، این خواسته‌ی حداقلی آنان است برای توسعه، تحول، رشد و تعالی استان خود. مردم در 29 اردی‌بهشت 96 کار خود را خوب انجام دادند اکنون نوبت مسئولان است که به این کار خوب پاسخ درخور و مناسب بدهند.

 

 

 

2 نظرها

  • پیوند نظر شهروند شهروند پنج شنبه, 15 تیر 1396 ساعت 08:31

    درود بر دکتر موفق باشی

  • پیوند نظر  ابدالی ابدالی چهارشنبه, 14 تیر 1396 ساعت 09:36

    باسلام به دکتر رستمی عزیز استادانه حق مطلب را ادا کردی واینکه زمان برای توسعه استان به سرعت درحال گذر است

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال دهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، چهار راه بانک، کوچه‌ی شهید جلال سرباز