شما اینجا هستید: خانهیادداشتانگ‌هراسی و رشد ایدز

انگ‌هراسی و رشد ایدز

پنج شنبه, 14 دی 1396 ساعت 09:30 شناسه خبر: 3197 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

از زمان تشخیص اولین مورد ایدز در سال 1366 تا شهریور ماه امسال تعداد مبتلایان به این بیماری حدود 37000 نفر در کشور گزارش شده و ازمبتلایان پنهان هیچ آماری در دست نیست. البته صحبت از بیماری ایدز در جامعه با محدودیت‌های اخلاقی و عرفی همراه است و نمی‌توان درباره‌ی این بیماری شفاف و بی‌پرده سخن به میان آورد.


 با وجود تلاش‌های مستمر وزارت بهداشت، تا کنون ایران نسبت به سایر کشورها در توقف این بیماری موفقیت بسیار کمی داشته است. مبتلایان به این ویروس به علت هراس از انگ‌زنی و طرد شدن از سوی جامعه، بیماری خود را پنهان می‌کنند که این اقدام عاملی برای گسترش ایدز در جامعه است.
 بر اساس تحقیقات‌‌، تنها راه‌حل اجتماعی امتحان شده برای پیش‌گیری از رشد ویروس اچ .آی .وی در سراسر دنیا، آموزش است و این گامی اساسی و مهم در جهت تغییر نگرش جامعه به مبتلایان و زدودن انگ اخلاقی و بی‌بند و باری از چهره این بیماری است. البته پاک‌دامنی، پای‌بندی به عرف و تعهد به زندگی زناشویی از مهم‌ترین روش‌های پیش‌گیری از این بیماری است.
با این‌که 90درصد از افراد جامعه به این موضوع آگاهی دارند که روابط جنسی محافظت نشده  یکی از راه‌های آلوده شدن از میان راه‌های دیگر انتقال است، اما هم‌چنان به این بیماری نگرش منفی وجود دارد. تصور اشتباه در مورد شیوه‌های انتقال این بیماری و عدم آگاهی مردم در کنار احساس درمان‌ناپذیر بودن ایدز باعث این انگ می‌شود.
یکی از علت‌های گسترش ایدز و متوقف نشدن آن، نبودن فرهنگ پذیرش افراد مبتلا به این ویروس در اجتماع است. بیش‌تر افراد به علت هراس از درگیر شدن به این بیماری تمایلی به معاشرت با مبتلایان ندارند، در حالی‌که تماس فیزیکی عادی نقشی در انتقال ویروس اچ.آی.وی و بروز بیماری ایدز ندارد.
چون ماهیت این بیماری دارای دوره‌ای بدون علامت است، در بسیاری از مواقع این مدت 5تا15سال در فرد آلوده طول می‌کشد و افراد به دلیل ترس از بدنامی ناشی از آن، از مراجعه به مراکز مشاوره بیماری‌های رفتاری خودداری می‌کنند و همین امر سبب ناشناخته ماندن این ناقلان می‌شود.
ویروس اچ.آی.وی و بیماری ایدز بیش از آن‌که یک بیماری عفونی باشد، یک آسیب اجتماعی است که دارای ابعاد اقتصادی، فرهنگی و سیاسی وسیعی است و بدون توجه به تمامی عوامل موثر بر گروه‌های پرخطر، در پیش‌گیری از این بیماری موفق نخواهیم بود.
این افراد به علت بیماری مزمن و طولانی، مورد پذیرش جامعه و خانواده نبوده و از نظر روحی و روانی بسیار آسیب‌پذیر می‌شوند. این افراد باید حتماً تفاوت بین آلودگی و بیماری را بدانند زیرا با شروع آلودگی زندگی آنان به پایان نرسیده است و باید به دنبال اقدامات درمانی جدی باشند.
معمولاً اطرافیان به محض آگاهی یافتن  از این گونه ابتلا، با پیش‌داوری نادرست و زدن انگ بی‌بندوباری، سعی می‌کنند از آن‌ها دوری کرده و یا به‌طور رسمی آن‌ها را ترک کنند. از دست دادن شغل و موقعیت‌ها، ترک شدن توسط همسر، حرف و حدیث‌های پشت سر، بدرفتاری‌های علنی به‌‌ویژه در محیط کار و مدرسه باعث مخفی ماندن ایدز و گسترش آن در خفا می‌شود و به‌جای قطع این زنجیره خطرناک موجب افزودن حلقه‌ای جدید به آن می‌شوند.
بیماری ایدز برخلاف سایر بیماری‌های صعب‌العلاج دیگر نظیر سرطان‌ها و غیره ...که خانواده و اطرافیان در کمال دل‌سوزی و ابراز هم‌دردی، فرد بیمار را برای درمان و بازگشت سلامت همراهی و مرقبت می‌کنند، در این‌جا اطرافیان نه تنها رغبتی به مداوای اینان نشان نمی‌دهند بلکه شخص مبتلا را با مجموعه‌ای از مشکلات جسمی، روحی و روانی تنها می‌گذارند و این موجب انزوای بیش‌تر آنان می‌شود.
برای پرورش فرهنگ پذیرش این افراد در جامعه باید سطح آگاهی را بالا برد به‌طوری که تا نقص آگاهی درمان نشود نمی‌توان توقع درمان این افراد با نقص ایمنی را داشت البته با تغییر نگرش می‌توان گام مهمی درکنترل رشد خاموش ایدز بر داشت.
*نویسنده و پژوهش‌گر آسیب‌های اجتماعی

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004