شما اینجا هستید: خانهیادداشتنامهربانی با یارمهربان!

نامهربانی با یارمهربان!

پنج شنبه, 06 ارديبهشت 1397 ساعت 10:26 شناسه خبر: 3481 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare rostami.k

«من یار مهربانم   دانا و خوش زبانم
گویم سخن فراوان  با آن‌که بی‌زبانم
پندت دهم فراوان   من یار پند دانم
من دوستی هنرمند   با سود و بی‌زیانم
از من مباش غافل   من یار پند دانم»
همه‌ی ایرانیان با این شعر ساده، پرمغز و البته به یادماندنی، بدون شک خاطره‌ها دارند. نام سراینده‌ی آن «عباس یمینی شریف» در جان و روان تک‌تک دانش‌آموزانی که هم‌آوا با معلم دوران ابتدایی خویش این شعر را با صدای بلند زمزمه می‌کردند، نقش بسته است.
کتاب، همواره در بین ایرانیانِ نژاده و با فرهنگ، جایگاه و پایگاهی بس استوار و ارجمند داشته است. بزرگان و دانشمندان مردم را به خواندن کتاب ترغیب و تشویق می‌کرده‌اند. کتاب یک ‌رسانه‌ی سنتیِ قدرتمند است. کتابِ خوب، انسان را آگاه و دانا می‌کند. کتابی که نویسنده‌ی آن بینش و دانش دارد و عمیقاً مسایل و موضوعات جامعه را واکاوی و بررسی کرده‌است مورد استقبال خوانندگان قرار می‌گیرد.


جامعه‌ی کتاب‌خوان، عاقلانه می‌اندیشد و عمل می‌کند. احساسات و عواطف زودگذر در این جامعه، محلی از اعراب ندارد. کارها بر مدار خردمندی می‌چرخد و ضابطه بر رابطه می‌چربد. جامعه‌ی کتاب‌خوان سنجه و معیارش روش‌مند و قانون‌مدار است. این جامعه آگاهانه انتخاب می‌کند؛ در برابر ستم و بیداد سکوت نمی‌کند. این جامعه منتقد است و معترض. در برابر کاستی‌ها و ناعدالتی‌ها کوتاه نمی‌آید و فریاد می‌زند. در این جامعه، کتابِ خوب، یکی از نیازمندی‌های اولیه‌ي زندگی است.
جامعه‌ای که کتاب‌خوان و رسانه‌خوان داشته باشد، چاقوکش، لات، کلاه‌بردار، اختلاس‌گر و ... ندارد یا کم‌تر دارد. این‌جاست که حاکمان ستم‌گر در برابر مردمان آگاه و دانا احساس زبونی و خواری می‌کنند و همواره در پی آنند تا مردم، در ناآگاهی، نادانی و بی‌خبری مطلق به سر ببرند. آن‌ها رسانه‌ها را که دریچه‌های آگاهی‌بخش برای مردم هستند، دشمنان خود می‌پندارند و همواره سعی در خفه نمودنشان دارند. کتاب یاری است مهربان و دانا که بی‌هیچ چشم‌داشتی هر آن‌چه را بخواهی به تو می‌دهد.
با دریغ و درد! امروزه کتاب در جامعه‌ی ما جدی گرفته نمی‌شود. بخشی از این بی‌توجهی به دولتیان و متولیان حوزه‌ي کتاب برمی‌گردد. وزارت ارشاد که خود یکی از متولیان کتاب است، هنوز برنامه‌ی مدون و درستی برای حوزه‌ی کتاب ندارد. صِرف برگزاری چند نمایشگاه، دادن بن به نویسندگان، حمایت از ناشران و ... راه‌کارهایی است که نتیجه‌ی چندان مطلوبی را در بر نداشته است.
دانش‌آموزان هم در مدارس به اجبار کتاب‌های درسی را صرفاً برای کسب نمره‌ای می‌خوانند. وقتی برنامه‌ی آموزش و پرورش «تست‌محوری» است چه انتظاری باید از دانش‌آموز و یا دانشجوی آینده‌ی این مرز و بوم داشت.
در جامعه‌ای که تعداد کبابی‌ها، فست‌فودها، بوتیک‌ها و... بیش‌تر از کتاب‌فروشی‌هاست چه باید گفت؟! وقتی جوان دانشجوی من در یک آن، نام ده‌ها کبابی و فست‌فودی را ردیف می‌کند اما نمی‌داند فلان کتاب درسی‌اش را از کدام کتاب‌فروشی تهیه کند، باز چه باید گفت؟!
وقتی سرانه‌ی مطالعه در کشور ما  بر اساس اطلاعات ارائه‌شده حدود ۱۳ دقیقه است؛ باید غصه خورد و اشک ریخت. در حال حاضر سرانه‌ی مطالعه در کشورمان نگران کننده است. جوانان ما نیازی به مطالعه در خود احساس نمی‌کنند. اما جهان بدون کتاب زنده نیست، زیرا کتاب‌ یک منبع آموزشی در طول تاریخ بوده و هست.
کتاب و کتاب‌خوانی باید به صورت یک درس وارد مدارس و دانشگاه‌های ما شود، از مهدکودک تا دانشگاه و با شیوه‌ی عملی و علمی آموزش داده شود. البته نه چون درس مهم «سواد رسانه‌ای» که چندسالی است وارد مدارس ما شده اما هر معلمی که ساعت کم می‌آورد دو ساعتی سواد رسانه‌ای را برای او در نظر می‌گیرند که نه رسانه می‌شناسد و نه سوادش را دارد!!
با ظهور رسانه‌های جدیدی چون تلویزیون، سینما، ماهواره، و اکنون رسانه‌های قدرتمند اجتماعی، اما هنوز مرگ کتاب فرانرسیده‌است و باید گفت هیچ وسیله‌ی ارتباطی دیگری به سادگی نمی‌تواند جای کتاب را در بین مردم پر کند.
کتاب تنها یک وسیله‌ی ارتباطی برای سرگرمی و پرکردن اوقات فراغت نیست، بلکه گنجینه‌ا‌ی ارزشمند برای حفظ آثار فرهنگی و راهنمایی است برای دانش فنی ما.
کتاب امتیازات و ویژگی‌های منحصر‌به فردی دارد که آن را از دیگر وسایل ارتباط جمعی متمایز می‌کند. این وسیله‌ی ارتباطی برخلاف دیگر رسانه‌های چاپی از جمله؛ روزنامه‌ها و مجلات با گذشت زمان به سرعت کهنه نمی‌شود.
اما چون در عصر کنونی بیشینه‌ی وقت مردم به ویژه جوانان در دنیای مجازی صرف می‌شود، اقبال و توجه به کتاب کم‌تر شده‌است. البته این تنها دلیل بی‌مهری مردم با «یار مهربان» نیست، شاید عمده‌ترین دلیل این باشد که کتاب از لحاظ محتوایی بی‌رونق شده به گونه‌ای که کتاب‌ها دیگر حرفی برای گفتن ندارند.
در کشور ما مثل دیگر کارهای فرهنگی، کتاب هم مورد بی‌مهری مسئولان قرار گرفته و هم مردم. امروزه کتاب‌سازی جای کتاب‌های خوب و پرمحتوا را گرفته است. شمارگان کتاب چنان پایین آمده که گاهی به عدد کم‌تر از 50 می‌رسد! 
آن‌گونه که در سطور بالا آمد، کتاب‌خوانی و مطالعه باید به صورت یک نیاز در سبد خانوارهای ایرانی احساس شود و حضوری پررنگ داشته باشد.
مولانا در یک بیت نغز می‌گوید:
آب کم جو تشنگی آور به دست   تا بجوشد آبت از بالا و پست
یعنی پیش از جست‌وجوی آب باید احساس تشنگی و آب‌خواهی در شما به‌وجود آید؛ وقتی به ضرورت کتاب و کتاب‌خوانی پی بردید، باید چنان کنید که همواره بدون آن نتوانید زندگی نمایید.
اما لذت مطالعه و کتاب‌خوانی بالاترین لذت‌هاست. لئون تولستوی برآن است «در دنیا هیچ لذتی قابل برابری با مطالعه نیست.»
با کتاب و مطالعه باید دوست شد، انس گرفت، در سفر و حضر همراه داشت و خستگی‌های روح و روان را با آن درمان کرد. کتاب‌خانه کم‌تر از داروخانه نیست. تاثیر مطالعه بیش از قرص و کپسول و یا گیاهان دارویی است. کمبود مطالعه در هر شخص و هر جامعه‌ای باشد یک عارضه‌ی نامطلوب و ناگوار است که باید به درمان آن پرداخت.
فرجام سخن این که 23 آوریل (سوم اردی‌بهشت ماه) روز جهانی کتاب است. یونسکو این روز را به نام کتاب نام‌گذاری کرده‌است.
روز جهانی کتاب یک رویداد فرهنگی است که سالانه برگزار می‌شود. در سال 1995 یونسکو تصمیم گرفت که روز جهانی کتاب و حق نشر در این روز جشن گرفته شود.
یونسکو هر سال یک شهر را به عنوان پایتخت جهانی کتاب برمی‌گزیند.
آتن برای سال 2018 و شارجه برای 2019 به عنوان پایتخت‌های جهانی کتاب انتخاب شدند.
تهران نیز یک‌بار در سال ۲۰۰۶ و یک‌بار در سال ۲۰۱۱ برای کسب عنوان «پایتخت کتاب جهان» تقاضا داد که هر دوبار نتوانست به این عنوان دست یابد.
تهران در سال ۲۰۰۶ با یک رأی این عنوان را به تورین ایتالیا واگذار کرد.

منبع: سیمره‌ی 448(97/02/05)

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004