شما اینجا هستید: خانهیادداشتمقصرتعرض‌ها کیست؟

مقصرتعرض‌ها کیست؟

چهارشنبه, 23 خرداد 1397 ساعت 12:05 شناسه خبر: 3598 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

- نوجوانانی که هنوز مهارت نه گفتن را آموزش ندیده‌اند.
-نوجوانانی که تغییرات روحی و جسمی دوران بلوغ را به خوبی نمی‌شناسند.
نوجوانانی که از سر کنجکاوی در هر کجا به دنبال پاسخ سوالات جنسی می‌روند؛ جز پرخطرترین گروه‌های در معرض آزارواذیت‌های جنسی به شمار می‌روند.


بر اساس تحقیقات حدود۵۰ درصد از انواع تجاوزها در مورد نوجوانان اتفاق می‌افتد. یعنی چه باور کنیم و چه انکار کنیم نیمی از این جمعیت پرنشاط فعال و آینده‌ساز همواره در معرض خطرات این‌چنینی هستند.
این خطرات همواره از سوی دوستان خانوادگی، افراد غریبه و در حال حاضر از سوی ناظم یک مدرسه که روح و روان یک گروه از دانش‌آموزان دبیرستانی را مورد تخریب قرار داده است به وقوع پیوسته  و آسیب سنگینی بر خانواده‌ها و جامعه وارد کرده است.
طبق نظرسنجی‌های انجام شده معلمان و آموزگاران از بالاترین سطح اعتماد خانواده‌ها در جامعه برخوردار هستند، با توجه به این جنایت هولناک خواه و ناخواه این اعتماد کم‌رنگ خواهد شد و والدین همواره دل‌شوره‌ای بابت فرزندانشان به همراه خواهند داشت پس از برملا شدن ماجرای تجاوز به دانش‌آموزان در مدرسه و پخش شدن ویدئوی اعتراض‌آمیز مادر یکی از قربانیان این مدرسه در فضای مجازی واکنش‌های زیاد و مختلفی به آن نشان داده شد و هر کس از زاویه دید خویش موضوع را تحلیل و بررسی نمود.
مسئولین آموزشی متولیان فرهنگی و دینی و غیره را متهم قلمداد نمودند. البته واضح است که مقصر اصلی این جنایت حیوانی، ناظم مدرسه بوده است اما هیچ‌کس نگفت شاید خود ما هم در به وقوع پیوستن چنین حوادث شومی مقصر باشیم.
ما هم مقصریم زیرا عادت کرده‌ایم منزل‌هایی با چند اتاق خواب تهیه کنیم تا کودک و نوجوان از چشم ما دور باشد و با خیال راحت به کارهای خود رسیدگی کنیم غافل از این‌که در گذشته به علت ارتباط تنگاتنگ اعضای یک خانواده کوچک‌ترین تغییر جسمی و روحی هرکدام سریع به چشم می‌آمد و همه برای آن چاره‌اندیشی می‌کردند اما با حبس کردن بچه‌ها در چار دیواری اتاق‌ها و صحبت‌های به ندرت و تلگرافی کجا می‌توان پی به حال وخیم روحی و جسمی آنان برد؟ چگونه به خلوت نوجوانی که با چنین حال زار و وحشت زده به کنج تنهایی پناه برده می‌توان راه پیدا کرد و او را از تلاطم این گرداب رهایی داد؟
جدا از مشکلاتی که جامعه زمینه‌ی ظهور آن‌ها را رقم می‌زند همواره دو دسته مهم‌ترین عامل بروز این تجاوزها هستند. در تعرض‌هایی که دامنه‌ی گسترده‌ای از آسیب آن تا جوانی و حتا تشکیل خانواده و قطعاً تا آخر عمر به فرد صدمه می‌زند و نمی‌تواند همانند یک فرد معمولی در جامعه زندگی کند.
این دو دسته عبارتند:
1-خانواده‌هایی که از دادن آموزش‌های لازم به فرزندان خود کوتاهی کردند.
2- فرزندانی که به دلیل سخت‌گیری بیش از حد والدین از گفتن وقایع‌ای که در بیرون از منزل اتفاق می‌افتد واهمه دارند.
ناخواسته باعث بروز آسیب‌های اجتماعی زیادی خواهند شد که مهم‌ترین آن پاسخ مثبت به تقاضاهای جنسی دیگران خواهد بود. نکته‌ی مهم تربیتی در بسیاری از خانواده‌ها این است که سعی می‌کنند فرزندانی تحویل جامعه بدهند که در برابر امر و نهی بزرگ‌ترها همیشه سکوت کنند و بله‌قربانگو باشند در حالی که تفاوت بین بزرگ‌ترهایی چون والدین و غریبه‌ها را برایشان تشریح نکرده و آن‌قدر از آنان می‌خواهند رعایت احترام بزرگ‌ترها را بنمایند که چشم و گوش بسته هر درخواستی را گردن نهند، غافل از این‌که آینده‌ی آن‌ها را با مشکلاتی وسیع مواجه خواهند کرد و زمینه سوء‌استفاده‌های زیادی ناخواسته فراهم می‌شود.
برای درمان این مشکل سعی کنیم حق انتخاب به کودکان بدهیم یعنی در مواقع مخالفت آن‌ها فقط یک راه جلوی پای آن‌ها نگذاریم و با تهدید یا قهر آن‌ها را مجبور به پذیرفتن خواسته‌ی خود نکنیم زیرا بعداً همین رفتار را در مقابل تهدیدات دیگران در بیرون از منزل خواهند داشت، صبر کردن را به فرزندان بیاموزیم به خواسته‌های آن‌ها فوراً جامه عمل نپوشانیم در برابر داد و بیداد آن‌ها تسلیم نشویم.
کودکان باید بدانند؛ از قلدری کردن رفتارهای بی‌ادبانه و پرخاش‌گرانه‌ی دیگران هرگز نهراسند و در برابر چنین افرادی از خود ضعف و ناتوانی بروز ندهند. با توجه به سن و سال و موقعیت کودکان ارزش‌های حاکم را کم‌کم و به مرور زمان برای آن‌ها تشریح کنیم و خطراتی که این ارزش‌ها را تهدید می‌کند آن‌ها را مطلع سازیم.
پنهان‌کاری نیز روشی است که فرزندان از والدین می‌آموزند و در مواقع مختلف اسرار و رازهای شخصی خویش را از آنان مخفی می‌کنند و به دلیل عدم توانایی و احاطه به موضوع با شکست مواجه می‌شوند.
برای درمان این آسیبِ اجتماعی مهم تقویت مهارت نه گفتن، اساسی‌ترین گام به شمار می‌رود به امید آن‌که روزی برسد که شاهد تجاوزهای تکان دهنده‌ای از این دست نباشیم و فرزندانمان با امنیت خاطر در مدرسه و فضاهای عمومی حضور پیدا کنند و دل‌شوره‌ی والدین بدرقه راهشان نباشد.
* نویسنده و پژوهش‌گراجتماعی

*چاپ شده در سیمره 453(20خرداد97)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004