شما اینجا هستید: خانهیادداشتچه فضای دل‌نشینی

چه فضای دل‌نشینی

چهارشنبه, 20 تیر 1397 ساعت 12:14 شناسه خبر: 3679 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

جنبه‌های مختلف تاریخ اجتماعی و انفرادی بشر به ما نشان داده است با تلاش متفکران و اندیشمندان، بسیاری از راه‌کارهای درست زیستن آموخته شده و از طرفی دیگر انحراف‌ها و ناهنجاری‌های رفتاری گوش‌زد گردیده است.


آزادگی و آزاداندیشی موجب شده هرچه زمان می‌گذرد در پی پدیده‌های نوینِ دست‌مایه‌‌ی تسهیل زندگی مسالمت‌آمیز، آسایش و رفاه بیش‌تر شود. یکی از این پدیده‌ها یا برنامه‌های ارزشمند و سلامتی‌آفرین همانا ورزش است. دانشمند، فیلسوف و متفکر ایرانی (بوعلی‌سینا) نزدیک به هزار سال پیش در کتاب قانون تاکید کرده‌است برای دوام سلامتی، افراد باید به سه عامل مهم توجه داشته باشند: خوردن، خوابیدن و ورزش کردن.
وی اظهار داشته است:«ورزش کردن از خوردن و خوابیدن واجب‌تر است.» ملت‌هایی که نسبت به وطن و سرزمین خویش احساس مسئولیت کنند، سعی دارند با ترویج همه‌جانبه‌ی این امر حیاتی سلامتی را در میهن خویش نهادینه نمایند. شایسته است مسئولان برای سلامتی و سربلندی ایران عزیز از هزینه‌های مادی و معنوی برای تمام رشته‌های ورزشی دریغ نکنند تا هم‌وطنانی شجاع و سرفراز داشته باشیم. هر مملکتی که مردم و مسئولانش نسبت به ورزش به صورت تفریح و بازی نگاه کنند، بدون شک اعتیاد، کسالت و خمودگی را برای مردمان آن دیار رقم زده‌اند و حتا شجاعت را از آن‌‌ها گرفته‌اند. اگر فردوسی بزرگ می‌سراید:« ز نیرو بود مرد را راستی / زِ سستی کژی زاید و کاستی» هدف وی سلامت و صلابت جسم برای حفاظت از نیروی ذهن و تفکر است. این که ما تصور کنیم ورزش‌کاران افرادی منفعل‌اند و حاضر نیستند جز ورزش به چیز دیگری بیندیشند تصوری خام و بیهوده است، برای نمونه اگر سرگذشت جهان‌پهلوان زمانه‌ی وطن ما یعنی تختی بزرگ را مطالعه کرده باشیم، متوجه می‌شویم او دوستان و یارانی هم‌چون دکترمحمد مصدق و آیت‌الله طالقانی داشت که لحظه‌ای از مهر به وطن و هم‌وطن غافل نبودند، توصیف شخصیت پهلوانی و نوع‌دوستی تختی هم که فراموش نشدنی است.
امروزه رشته‌ها و شکل‌های مختلف ورزشی با استفاده از پیچیده‌ترین وسایل یا بدون هیچ وسیله‌ای وجود دارد که هرکس بدون هیچ عذر و بهانه‌ای می‌تواند ورزش کند، البته ویژگی‌های تنوع ورزشی در شرایط فعلی دو گونه است؛ ورزش‌های جمعی و تیمی مانند: فوتبال، والیبال، بسکتبال و ... و ورزش‌های فردی مانند: کشتی، وزنه‌برداری، ژیمناستیک، شنا، دویدن و ... . در پر بها بودن امر ورزش همین بس که اکنون به صورت رقابت‌های بین‌المللی درآمده و با اقبال خیره‌کننده‌ی جهانیان مواجه شده‌است. در این میان یکی از پرطرف‌دارترین ورزش‌های جهان مسابقات جذاب و هیجان‌آفرین فوتبال است؛ در این نوع مسابقات است که کشورهای مختلف جهان، تلاش‌گری، تکنیک و پیش‌رفت خود را به نمایش می‌گذارند. در شرایط فعلی و با توجه به این‌که متاسفانه، احتمالاً پول معیار تمام ارزش‌ها شده‌است و انسان نمی‌تواند بدون رفع مایحتاج زندگی خود روزگار بگذراند، ورزش از این نظر از وضعیت ویژه‌ای برخوردار است. در چنین اوضاعی ورزش به دوگونه‌ی حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای خود را نشان داده است؛ به‌طور مثال در مسابقات جام‌های قاره‌ای مشاهده می‌کنیم در برخی از رشته‌های ورزشی سرمایه‌گذاری‌های هنگفت می‌شود. در فوتبال، در مسابقات قاره‌ای سرآمدترین و بهترین ورزش‌کاران خرید و فروش می‌شوند (هرچند به کار بردن خرید و فروش انسان‌ها جمله‌ زیبنده‌ای نیست) به همین دلیل کار و مسابقات آن‌ها تامل‌برانگیز و شگفتی‌زاتر است اما در مسابقات جهانی وضع بدین منوال نیست، اغلب ورزش‌کارها تبعه‌ی همان کشوری هستند که به نمایندگی آن در مسابقات جهانی شرکت می‌کنند. در عین حال متوجه شده‌ایم که بزرگ‌ترین گردهمایی به لحاظ ورزشی در مسابقات المپیک شکل می‌گیرد، گرچه هدف و فلسفه‌ی اصلی این‌گونه مسابقات تعامل، شناخت و ارتباط سالم افراد بشر در کره‌ی خاکی است. جالب این‌جاست که اغلب ورزش‌کاران بعد از طی دوران مسابقات با هم دوست می‌شوند. به تجربه ثابت شده‌است به لحاظ روانی و رفتاری بهترین راه خروج از خشونت‌ و استرس‌های بیمارگونه بعد از مطالعه همانا ورزش است. چون در این یادداشت فرصت آن نیست که به ویژگی‌های مثبت و ارزنده‌ی ورزش به‌طور کامل اشاره شود، فقط به مختصری از آن اشاره گردیده‌است. اگر باور داشته باشیم زندگی فردی برای انسان بسیار مشکل است، باید باور داشته باشیم که کوچک‌ترین و ارزنده‌ترین گروه اجتماعی انسان، خانواده است که از حرمت و قداست فوق‌العاده‌ای برخوردار است، همه‌ی موجودات از حریم خانواده‌ی خود حفاظت و حمایت می‌کنند و تا پای جان از آن دفاع می‌نمایند به همین دلیل در عالم انسانی بی‌توجهی به زندگی و سرنوشت خانواده نوعی بی‌ارزشی و بی‌غیرتی محسوب می‌شود، اما بعد از خانواده بااهمیت‌تر از آن هم وجود دارد و آن خانواده‌ی بزرگ و وسیع ملت و وطن است.
بی‌اهمیت قلمداد نمودن میهن، می‌تواند از بی‌توجهی به خانواده بدتر و تبعات شوم‌تری داشته باشد. گذشت زمان ثابت کرده‌است ممالکی که گرفتار فقر، فساد، اعتیاد، تن‌فروشی و سایر انحراف‌ها شده‌اند، بدون شک گرفتار خیانت‌کاران جامعه‌ی خود گشته‌اند.
طرح مسابقات جهانی فوتبال نه تنها به‌خاطر موجودیت تثبیت شده و انکارناپذیر ورزش به ویژه این ورزش پرطرف‌دار می‌باشد بلکه نمایشی از اهمیت دادن به میهن‌دوستی‌ است،
 نمونه‌ی بارز آن حضور مستقیم برخی از سران و مسئولان سرنوشت‌ساز ممالک گوناگون در میادین این‌گونه مسابقات است، همه‌ی این رویدادها هشدار به کسانی است که بهایی برای وطن و هم‌وطن نمی‌بینند و در رابطه با تعهدات اخلاقی و قراردادهای اجتماعی احساس مسئولیت نمی‌کنند هرچند فلسفه‌ی اصلی ورزش‌های جهانی دوستی بین ملت‌هاست در عین حال اگر به خوبی توجه کرده ‌باشیم حالت‌های عاطفی دل‌نشینی در آن‌ها مشاهده می‌کنیم که به ما می‌آموزد وطن یعنی چه؟! این حالت‌های تلخ و شیرین عاطفی(غم و شادی) به ما نشان می‌دهد که گویی وطن آن‌ها در حال تجاوز یا در حال پیروزی است، با وجودی که واقعیت چیز دیگری است. تمام این رویدادها نشان از آن دارد که اگر وطن نباشد نتیجه‌ی آن دربه‌دری و پناه‌جویی افراد بی‌پناه و بی‌آبرویی برای افراد بی‌درد است، کسی که احساس بی‌وطنی کند، ممکن است درونش پر از کینه و نفرت شود و عواطف پاک انسانی از ذهنش زدوده شده باشد، آن‌چه مسلم است در کنش و واکنش‌های مسابقات جهانی ملت ایران همواره منتظر سرفرازی، بهبودی و پیش‌رفت برای وطن خویش بوده‌ و برای چنین آرمانی تا پای جان ایستادگی کرده‌اند اما در چنین رویدادهایی متوجه می‌شویم افرادی مانند علی‌رضا بیرانوند، سنگربان دلاور ایرانی- لرستانی برای سرفرازی میهن خویش شجاعانه می‌ایستد و هم‌چنین وحید امیری دیگر ورزش‌‌‌‌کار سرفراز لرستانی قابل تقدیر است. این رفتارها نشانه‌ی آن است که لرستان محروم پر از همه‌‌گونه استعدادهاست اما متاسفانه مسئولان در حقیقت احتمالاً چنین نگاهی به این مردم دلیر و فرزانه ندارند، به شکلی که احساس می‌کنی قسمت عظیمی از مسايل، مشکلات و ناکامی‌های مردم ایران در لرستان نهفته است زیرا در این دیار فقر، تهی‌دستی و بی‌کاری بیداد می‌کند، به شکلی که آدمی احساس می‌کند مردم لرستان تنها شریک ناکامی‌های مملکت عزیز ما ایران هستند و در مواقع بحرانی هم باید اولین کسانی باشند که به مسلخ جنگ و دفاع از وطن بروند.
به هر روی باید هُشیار بود و با دیدی باز از چنین فضاهای دل‌انگیز وطن‌خواهی بهره جست و از نمایش‌های عظیم مسابقات جهانی لذتی دل‌نشین برد.
*کارشناس روان‌شناسی و مشاوره

*چاپ شده در سیمره 457(19 تیرماه 97)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004