شما اینجا هستید: خانهیادداشتخسته میان حباب‌های بسیار

خسته میان حباب‌های بسیار

شنبه, 23 تیر 1397 ساعت 08:47 شناسه خبر: 3689 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

اِ طور آخِر دال، بازی دال‌پَلون  /  هاوا مَدِریم، ئو نمه‌کوئِم

شاید حکایت این روزهای بسیاری از مردمان این سرزمین، ترجمانی از سروده‌ی «عزیز بیرانوند» شاعر خوش‌قریحه‌ی هم‌استانی‌مان باشد که در صدر این نوشته آمده است. تصویرسازی شگرف این بیت به‌‌ویژه برای ما که با قوانین و ظرایف بازی «دال پَلون» آشنایی داریم، واقعیات و سرنوشت محتوم زندگی روزمره‌مان را در ذهن متبادر می‌کند.

آخرین «دالِ» بازی باقی‌مانده است و حریف سعی در سرنگونی آن دارد. دال اما مغرور و خاموش ایستاده است و با هر ضربه‌ی حریف به طرفی خم می‌شود. گویی این ما هستیم در قالب دالِ آخر بی‌آن‌که قدرتی برای عرض اندام داشته باشیم، برای بر خاک نیفتادن مقاومت می‌کنیم. هر ضربه ما ضعیف‌تر می‌کند، درد بسیار می‌شود و ما را تابی می‌دهد و تکانی. درد می‌کشیم اما ایستاده‌ایم. ضربه پشت ضربه آیا این ضربه‌ی آخر خواهد بود؟ باز هم تکانی و پس و پیشی دیگر و باز هم تحملی دیگر و این زنجیره ضربه و تحمل تا به خاک افتادن دال ادامه خواهد داشت.
اکنون ماییم که یک طرف ایستاده‌ایم و قامتمان از شدت تحمل دردهای بسیار در حال خم شدن است. ما را به تحمل و بردباری در برابر فشارهای اقتصادی تشویق می‌کنند بی‌آن‌که بدانند سرنوشت تن رنجورِ خسته‌ی ما حکایت همان دالِ آخر بازی دال پلون است. انصاف دهید مگر می‌شود در این روزها با انبوهی از رخدادهای خرد و کلان که حکم همان ضربات پی در پی و توامان بازی دال پلون را دارد اعم از مشکلات دلار، آب، برق، تحریم، برجام، خشکسالی، فقر و...که هر کدام یکی پس از دیگری و به شکل زنجیره‌ای بر سر ما مردم آوار می‌شوند، خوشحال بود و دیگران را امید داد به قول حافظ« کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد».
حالا این ذهن خسته‌ی درمانده را تصور کنید وقی می‌شنود رییس سابق بانک مرکزی می‌گوید؛ موجودی حساب آقازاده‌های ما در بانک‌های خارجی بیش از ذخایر ارزی کشور است. چه اتفاقی افتاده است پولی که باید خرج فراهم کردن امکانات اولیه برای مردم محروم استان‌های کشور باشد در جیب کسانی است که قرار است در کنار ما باشند و شرایط سخت را تحمل کنند. مگر می‌شود این را شنید و درمانده نبود؟ مگر می‌شود در قرن حاضر که کشورهای کوچک با اندک ثروت‌های خدادادی با تکیه بر اراده، توان و گزینش افراد توانمند و شایسته در حال عرض اندام برای دیگر کشورهای دنیا هستند، گروهی از هم‌وطنان ما در آرزوی نوشیدن آب سالم باشند؟
مردم می‌بینند، می‌خوانند و قضاوت می‌کنند. محاصره آقازاده‌ها و نورچشمی‌های ارزبگیر چنان عرصه را بر مردم این سرزمین تنگ کرده است که کور سوهای امیدواری را یکی یکی در حال خاموشی می‌بینند. این تنها پرده‌ای کوچک از واقعیات تلخ این روزهاست. فهرست ارز بگیران دولتی و نوع هزینه شدن ثروت مردم را نگاه کنید تا گوشه‌ی دیگری از این پرده‌ها را ببینید. شکر خدا همه مسئولان که به هنگام انتخابات وعده‌های آن‌چنانی می‌دهند و می‌خواهند تمام مشکلات کهنه و نو این مملکت را به طرفه‌العینی حل کنند، با بروز مشکلات و سر بر آوردن بحران‌های گوناگون در قامت منتقد ظاهر می‌شوند و ضمن نارضایتی از اوضاع پیش آمده همه تقصیرها را برگردن دیگری می‌اندازند. بی آنکه بدانند این همان جایی است که امید از بین می‌رود و مردم خسته و درمانده می‌شوند.

ما را همه شب نمی‌برد خواب
ای خفته! روزگار دریاب
در بادیه تشنگان بمردند
وز حله به کوفه می‌رود آب
« سعدی »
*روزنامه‌نگار

*چاپ شده در سیمره 457(19تیرماه 97)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004