شما اینجا هستید: خانهیادداشتاز تلنگاری تا روزنامه‌نگاری

از تلنگاری تا روزنامه‌نگاری

چهارشنبه, 21 شهریور 1397 ساعت 10:00 شناسه خبر: 3830 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

یادش بخیر! وقتی در کنار دکتر رستمی، دلمان لک می‌زد برای دست‌نوشته‌هایی که چاپ و انتشار آن‌ها در نشریه‌ی سیمره نیازی به ویرایش نداشته باشند.
کمی به عقب برگردیم، وقتی که سردبیر نشریه، چشم به راه دست‌نوشته‌های دوستان می‌ماند، دست‌نوشته‌هایی که یا از راه پست ارسال می‌شدند و یا سردستی به دفتر نشریه تحویل داده می‌شدند.


‌ از نویسندگان حرفه‌ای که بگذریم، باقی دست‌نوشته‌ها، به راستی دست‌نویس بودند و نویسندگان تازه‌کار، گاهی نتوانسته بودند پیام خود را با واژه‌‌ها و با آواهای نوشتاری، به خواننده برسانند.
خیلی از دست‌نویس‌هایی که به دفتر نشریه می‌رسیدند به دلیل نداشتن آیین نگارش و ساختار جمله‌بندی و حروف‌چینی منتشر نمی‌شدند، یعنی قابلیت انتشار پیدا نمی‌کردند. خلاصه این که اگر کسی دست‌نویسش در نشریه چاپ و منتشر می‌شد به راستی به جرگه‌ی «اهل قلم» می پیوست.
زمان زیادی زمین‌گیر شد تا «ایمیل» یا «پست الکترونیکی» وارد صحنه‌ی زندگی ماها و البته کار، برای صاحبان نشریه آسان‌ترشد.
نویسندگانی که تا دیروز دست‌نویس خود را یک هفته پیش از انتشار نشریه، با نشانی و کدپستی دفتر نشریه ارسال می‌کردند، حالا به شکل حروف‌چینی شده با کم‌ترین زمان به نشانی پست الکترونیکی (ایمیل) نشریه می‌فرستادند.
جلوترکه آمدیم به نسل «وب‌نویس‌ها» برخوردیم. بازشدن فضای مجازی و رواج دنیای «وبلاگ‌نویسی» آغاز تحولی در شیوه و سبک نویسندگی و نگارش در ایران شد.
کم‌ترکسی پیدا می‌شد که «خرده هوشی و سرسوزن ذوقی» داشته باشد و از وبلاگ‌نویسی خبر نداشته باشد.
دیری نگذشت که «وب‌نویسی» باب شد و «وبلاگ نویسان» دنیای جدیدی برای خود کشف کردند.
تاب و تب دنیای وبلاگ‌نویسی چنان داغ شد که به آموزش و پرورش رسمی کشور رسوخ کرد و «وبلاگ نویسی» یکی از  جمله «مسابقات فرهنگی هنری» دانش‌آموزان دوره‌‌های ابتدایی تا متوسطه به حساب آمد.
در بحبوحه‌های «وبلاگ» و «فیس‌بوک» بودیم که رسانه‌های گروهی دردسترس، «وایبر» و «لاین» و «واتساپ» و «تلگرام» دنیای همه‌ی ما را غافل‌گیرانه یا به زبان لک‌ها «ناهلمونه» تسخیرکردند!
در رقابت‌های تنگاتنگ «لاین» و «واتس» و «وایبر»، این «تلگرام» بود که گوی سبقت را از اپلیکیشن‌های دیگر ربود و به سلیقه‌ی ایرانیان خوش آمد.
دیری نپایید که گوشی‌های ساده‌ی مردم به دورانداخته شدند و کوچک و بزرگ و پیر و برنا قرض و قوله کردند و صاحب گوشی‌های هوشمند شدند.
خیلی راحت مردم حریف‌های خود را در دنیای مجازی یافتند و گروه‌های دونفره تا هزاران نفره تشکیل شد. مردم مثل قایقی بر اقیانوسی از اطلاعات و آگاهی‌های هرچند سطحی یا عمیق، شناورشدند.
در برنامه‌ی تلگرام سخن‌های ناگفته و پرسش‌های تازه‌ی زیادی مطرح شد و همین پرسش‌ها باعث شد که هرکس در فراخور خود پاسخی داشته باشد و چنین شد که مردم نیز برای درج و یا بارگذاری پاسخ‌های خود با صفحه کلیدهای نوری گوشی‌های همراه خود کلنجار رفتند و سرآخر «تلنویس» شدند!
امروز، خیلی ازمردم، خیلی راحت می‌توانند با واژه‌ها و با ادبیات نوشتاری با دیگران حرف بزنند و ناگفته‌های خود را در تلگرام گفتنی کنند.

تلنگارها امروز، سهم زیادی در تولید محتوای اپلیکیشن تلگرام دارند. تلنگارها اگرچه پشتوانه‌ی بزرگی برای نشریه‌ها و مطبوعات به حساب می‌آیند، اما هنوز باید بپذیریم که خیلی از «تلنوشته‌ها» قابلیت چاپ و انتشار در مطبوعات را ندارند.
به تعبیری می‌خواهیم بگوییم هنوز، از «تلنگاری» تا «روزنامه‌نگاری» راه‌های نرفته‌ای مانده است. میانه‌ی این دو باهم براساس علم منطق «عموم و خصوص مطلق است» هر روزنامه‌نگاری می‌تواند، تلنگار باشد اما هر تلنگاری نمی‌تواند روزنامه‌نگار باشد.
روزنامه‌نگاران، افزون برمهارت‌های هنری و نوشتاری، خود را متعهد می‌دانند که به مرام‌ها و مرام‌نامه‌های نویسندگی و حرمت قلم پایبند و درقبال آن‌چه می‌نویسند هم در برابر قانون و هم در برابر اخلاق انسانی و خدای بزرگ پاسخ‌گو باشند.
روزنامه‌نگاران، عناصر سرزنده و ایثارگر و مدافعان حقوق مردم در خط اول مبارزه با ناراستی‌ها و کژی‌ها و انحرافات قدرت از مسیر قانون هستند. طبیعی است که در این میان از سوی قدرت، محدود و تهدید و تطمیع و یا تنبیه و تقبیح و... شوند اما آن‌چه این صنف را جاودانه می‌کند. «حقیقت‌طلبی» و «جسارت‌انتقاد» آنان از قدرت است.
امیدواریم همه‌ی تلنگارها روزی به تثبیت خود برخیزند و قبای زیبای روزنامه‌نگاری برتن کنند چه! کسی از بزرگان می‌گفت:«اگر جامعه‌ای توسعه‌نیافته است باید اول گردن روزنامه‌نگاران آن جامعه را بزنند.»
این سخن اگرچه پوسته‌ی خشنی دارد اما حقیقتی در درون آن پنهان است و آن این است که سهم روزنامه‌نگاران و مسئولیت اجتماعی آنان درقبال پیش‌رفت جامعه را گران‌سنگ دیده است.
*چاپ شده در سیمره 465(21 شهریور97)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004