شما اینجا هستید: خانهیادداشتمهرِ دانش یا سیاست؟

مهرِ دانش یا سیاست؟

پنج شنبه, 05 مهر 1397 ساعت 20:23 شناسه خبر: 3880 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
seymare seymare

مهر 97 با بیش از 14 میلیون دانش‌آموز آغاز ‌شد. 14 میلیون، جمعیتِ کمی نیست؛ چند برابر برخی از کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس است. مهر 97 در حالی آغاز شده که آموزش و پرورش کشورمان هم‌چنان با دردهای زیادی دست و پنجه نرم می‌کند و سال ‌به سال بر این دردها افزوده می‌شود. بی‌تعارف باید گفت سیستم آموزشی این کشور معیوب، بیمار و ناکارآمد است. تا کنون برای برخی از آلام و دردهای این بیمار در حال مرگ، نسخه‌ای شفا‌بخش پیچیده نشده‌است. به خاطر این که سکانداران وزارت پرجمیعت کشور، در دست کسانی بوده که براساس ضابطه و شایستگی برگزیده نشده‌اند! به دیگر سخن، نگاه مسئولان به این نهاد انسان‌ساز، نگاهی آلوده به سیاست بوده‌است. از طرفی دیگر بیرون از بدنه‌ی آموزش و پرورش هم برخی با دخالت‌های بی‌جای خود باعث شده‌اند تا نظام آموزشی و تربیتی کشورمان نتواند وظیفه‌ی خود را به درستی انجام دهد.


مهر 97 در حالی آغاز شد که بیش از 2 دهه است معلمان نسبت به وضعیت معیشتی‌شان ناخرسندند و هر از گاهی به همین سبب دست به اعتراض‌های تجمعی زده‌اند؛ اعتراض‌های مسالمت‌آمیزی که مسئولان را از خواب گران نتوانسته است پس از چهار دهه بیدار کند! این در حالی است که وضع این قشر تاثیرگذار و آینده‌ساز مملکت نه تنها خوب نشده بلکه روز به روز و سال به سال بدتر می‌شود.
آموزش و پرورش در هر کشوری، پایه و مهم‌ترین نهاد انسان‌ساز به شمار می‌رود، بدین روی نیروهای این نهاد مهم در قیاس با کارمندان دیگر ادارات از هر نظر به ویژه «وضعیت معیشتی» باید تفاوت آشکاری داشته باشند. به یاد دارم در دهه‌ی شصت که با شوق و اشتیاق در کنکور تربیت معلم شرکت و معلمی را با علاقه و آگاهی انتخاب کردم، خیلی از دوستان و هم‌کلاسی‌های دوران دبیرستان مرا سرزنش می‌کردند که معلمی شغل آب و نان داری نیست!!
در آن سال‌ها پایین‌ترین حقوق و مزایا مربوط به معلمان بود. به گونه‌ای که یک معلم نمی‌توانست با حقوق یک سال خود یخچال ساده‌ی ساخت وطنی را بخرد!
به هر روی در سال‌های اخیر نیز به ويژه در سال 97 به دلیل گرانی‌های سرسام‌آور و سقوط ارزش پول ملی که به پایین‌ترین سطح خود رسیده، قدرت خرید کارمندان دولت به ویژه معلمان بی‌نهایت کاهش پیدا کرده و این وضعیت روز به روز بدتر و بدتر می‌شود!
هرچند پس از توافق برجام انتظار می‌رفت تا در سفره‌ی معلمان تغییر مثبتی دیده شود نه تنها دیده نشد بلکه سفره‌ی فرهنگیان کوچک‌تر شد، البته بیم آن می‌رود که مسئولان به بهانه‌ی لغو برجام، بی‌توجهی به آموزش و پرورش را توجیه نمایند.
با پایین آمدن قدرت خرید، برخی معلمان مجبورند به شغل‌های دوم و سوم روی آورند که این خود موجب پیامدهای منفی در کیفیت آموزشی خواهد بود.
این در حالی است که اقتصاددانان، خط فقر در ایران را برای سال 97، پیش از افزایش نرخ دلار و تورم چند ماه اخیر، بیش از 6 میلیون تومان پیش‌بینی کرده بودند، با این حساب حداقل دریافتی معلمان باید به 6 میلیون تومان در ماه برسد که بتوانند یک زندگی معمولی داشته باشند.
به استناد بیانیه‌ی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان ایران، «در تیرماه شاهد بودیم که دولت بر خلاف مصوبه‌ی مجلس حقوق معلمان را بین 6 تا 10 درصد آن هم بعد از چهار ماه افزایش داد که این مسئله چالش و اعتراض معلمان به حکم حقوقی در مرداد ماه را به دنبال داشت.» تا زمانی که نگاه مسئولان به قشر فرهنگی نگاهی صرفاً مصرفی و سیاسی باشد آش همان است و کاسه همان!
هم‌چنین در قانون مدیریت خدمات کشوری وضعیت معیشتی معلمان خوب دیده نشده است. قانونی که در ابعاد مختلف به ضرر معلمان تمام شده؛ زیرا در آن نظام پرداخت مناسبی برای فرهنگیان لحاظ نشد؛ قانونی که به عنوان بزرگ‌ترین بن‌بست در تحول زندگی معلمان نام گرفته است!
وقتی که معیشت و رفاه معلم فراهم نشود نباید از وی انتظار معجزه داشت. نباید از معلمی که به فکر تامین مخارج سنگین زندگی روزمره است توقع داشت دانش‌آموزانی مطالبه‌گر و مهارت‌محور پرورش دهد. با دریغ و درد باید گفت در طول این چهل سال هر دولتی که روی کار آمده برنامه‌ی مدون، علمی و منسجمی برای آموزش و پرورش نداشته است. در طول این چهل سال آموزش و پرورش، وزیری قدر، دانا و باتجربه که از بدنه‌ی این خانواده‌ی بزرگ باشد به چشم خود ندیده‌است.
آموزش و پرورش پیر و کهن‌سال ایران، بیش‌تر جولانگاه سیاسیون بوده تا فرهنگیان، اگر نگاهی گذرا به مدیران رده بالا و میانی تا مدیران مدارس ابتدایی در طول این سال‌ها داشته باشیم، می‌بینیم که انتخاب‌ها از جنس سیاست بوده تا دانش و فرهنگ! و نتیجه‌ی این انتخاب‌های فرهنگ‌کُش، پرورش دانش‌آموزانی غیرمسئول، بی‌انگیزه، بی‌سواد و... بوده‌است و متاسفانه این دور تسلسل باطل هم‌چنان ادامه دارد.
در برخی استان‌ها از جمله؛ لرستان نگاه سیاسی به آموزش و پرورش شدت و حدت بیش‌تری دارد و این نگاه نادرست، هنگام انتخابات پررنگ‌تر می‌شود. دخالت بی‌جا و غیرقانونی نمایندگان مجلس، در انتصاب‌ مدیران آموزش و پرورش ضربات مهلکی به سیستم آموزشی ما وارد کرده‌است. برخی نمایندگان پا را از گلیم خویش درازتر کرده آموزش و پرورش را ملک مطلق پدر خود می‌دانند و حتا در انتصاب مستخدم و سرایدار یک دبستان هم دخالت می‌کنند!!

 آموزش و پرورش و مدیرانش هم به راحتی به این نمایندگان که هنری به‌جز این دخالت‌های غیر قانونی ندارند و دستاوردشان برای حوزه‌ی انتخابیه خود جز این نیست، به راحتی و برای ماندن روی صندلی مدیریت لرزان خود باج می‌دهند. آن‌ها به بهانه‌های مختلفت می‌توانند وزیر را استیضاح کنند و این را البته حق خود می‌دانند. حقی که اگر در راستای تقویت نظام آموزشی کشور باشد نه تنها بد نیست بلکه خیلی هم خوب است. اما همه می‌دانیم که ‌آن‌ها به دنبال باج‌خواهی و تامین منافع باند و گروه خود هستند و آن‌چه در این میان نفله می‌شود و له مردم و نظام آموزشی است که اصلا برای باج‌خواهان مهم به نظر نمی‌آید.
این موارد به نظام آموزشی ناقص و معیوب ما ضربه وارد کرده و می‌کند و کیفیت آموزشی را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. البته چیزی که برای مسئولان مهم نیست کیفیت آموزشی است زیرا در این کشور رویکرد کمی و آماری بر کیفیت غلبه داشته است و این روند اُفتِ چشم‌گیر کیفیتِ آموزشی را در پی دارد و آن را تشدید می‌کند.
براساس یک نظرسنجی «اکثر آن‌چه در مدارس به بچه‌ها یاد می‌دهند، در زندگی‌شان هیچ فایده‌ای ندارد؛ در واقع، نظام آموزشی با تمام قوای خود در حال هدر دادن زندگی فرزندان ایران و سرمایه‌های ملی است.»
(تارنمای عصر ایران)
فرجام سخن این که؛ ماه مهر، ماهِ دانش، بینش و دوستی است. این روز فرخنده را به همه‌ی دانش‌آموزان و فرهنگیان فرهیخته و آزاده‌ی کشورمان فرخ‌باد می‌گویم و برای همه این گرامیان آرزوی سربلندی دارم. امیدواریم معلمان ارجمندی که به خاطر مسایل صنفی همکاران خود دور از خانواده گرفتارِ بند هستند، هرچه زودتر زمینه‌ی آزدی‌شان هموار شود. ایدون باد!

*چاپ شده در شماره‌ی 467 (97/07/05)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004