شما اینجا هستید: خانهیادداشتسخنی با نخوانندگان!

سخنی با نخوانندگان!

شنبه, 03 آذر 1397 ساعت 18:32 شناسه خبر: 4024 1 نظر
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
سیدعلی جزایری/سیمره سیدعلی جزایری/سیمره

هرچند که در مقایسه با اقشار مختلف جامعه، یافتن افراد آگاه و روشن‌ضمیر در بین دانشمندان و تحصیل‌کردگان از احتمال بیش‌تری برخوردار است؛ اما این روزها که جامعه‌ی ما بیش از هر زمان دیگری به دردِ منزلت‌جویی و جایگاه‌طلبی دچار است، فاصله‌ی بین مدرک و سواد و حتا سواد و معرفت بیش‌تر شده و دیگر چون گذشته‌های دور، اخذ مدارک و مدارج دانشگاهی، لزوماً به معنای داشتن سواد تخصصی قابل توجه نیست و یا حتا داشتن سواد نیز ارتقای معرفت و رشد شخصیت را تضمین نمی‌کند.

البته این یادداشت در پی واکاوی آسیب‌های آموزش رسمی (عمومی و آکادمیک) نیست، چه این‌که می‌دانیم افزایش فهم و درک و دریافت به غیر از آموزش و پرورش و آموزش عالی به ارکان تاثیرگذار دیگری چون خانواده و رسانه‌های جمعی و ... نیز وابسته است اما به دلیل جایگاه ویژه‌ی مدرسه و دانشگاه، یقیناً ایراداتی که در گفتار و رفتار و پندار ما وجود دارند و در طی گذر سالیان عمر کم‌تر رفع می‌شوند اگر از کانال‌های مناسب تعلیم و تربیت عبور کرده بودند، قاعدتاً نمی‌بایست شبیه برخی دانه‌های حبوباتی دیرپز در برابر آموزش و اصلاح، آن‌قدر مقاومت به خرج دهند که حوصله‌ی آب سر برود و بخار شود. مثل گفتار الکن و کلمات و جملات ناصوابی که گاهی از زبان عوام و خواص، از تریبون رسمی گرفته تا رسانه‌های اجتماعی، خارج از مجرای دستور زبان و ادب فاخر شنیده می‌شود و یا رفتار خودخواهانه با طبیعت که در مقایسه با آداب ملل کشورهای توسعه‌یافته باعث شرمساری است و یا پندار نامناسب در مورد آدم‌هایی که گناهشان این است که مثل ما فکر نمی‌کنند.
از جمله عادات نامبارک ناشی از آن یادگیری‌های ناقص، عدم تمایل به مطالعه است. نقصی که خود می‌تواند منشأ سایر نقایص باشد. نمی‌توان با جرئت به آمارهای خوش‌بینانه‌ای که سرانه‌ی مطالعه را از دو دقیقه تا حدود هشتاد دقیقه افزایش می‌دهند استناد کرد با دانستن این حقیقت که در این‌گونه داده‌پردازی‌ها، تعداد کتاب‌خانه‌های دانشگاهی و مدارس و انتشارات کمک‌آموزشی و حتا شرکت در کنفرانس‌ها و سمینارها و ارتباطات آموزشی مجازی نیزبه حساب می‌آیند اما در میان ابهام و تردیدهایی که در مورد مقدار دقیق مطالعه وجود دارد، سرچشمه‌ی بسیاری از آسیب‌های اجتماعی را می‌توان در سرانه‌ی سیزده دقیقه‌ای مطالعه‌ی مردم ایران که در نتایج تحقیق پژوهشگاه فرهنگ و هنر آمده، پیدا نمود.
اما چرا این‌قدر مطالعه مهم است؟!
گفته‌اند روزی سیسرون خطیب معروف یونانی برای ایراد خطابه‌اش در برابر سیل مشتاقان حاضر نشد. روز بعد وقتی میزبانان جلسه از وی دلیل نیامدنش را پرسیدند، پاسخ شنیدند که برهنه بودم و با آن حال نمی‌توانستم در برابر مردم ظاهر شوم. گفتند چگونه برهنه بودی حال این‌که تو توانگری و مال و اموالت از حد فزون است. گفت فکرم برهنه بود چرا که مطالعه نکرده بودم.
در اهمیت مطالعه همین بس که یکی از شاخص‌های مهم توسعه‌‌ی فرهنگی سرانه‌ی مطالعه‌ی افراد جامعه است و اگر رسالت دولت‌ها در این حوزه را اشاعه‌ی دانش و معرفت و مبارزه با جهل و مفاسد اخلاقی در جهت ارتقای اندیشه بشر و دست‌یابی به ارزش‌های والای انسانی بدانیم چه چیز مهم‌‌تر از تلاش برای ترویج مطالعه؟
بی‌جهت نیست که انتشار و ترویج فرهنگ مطالعه در کشورهای با سرانه‌ی بالای مطالعه، فرا بخشی دیده شده و با مشارکت دولت و بخش خصوصی، انجمن‌ها، گروه‌های مردم نهاد و شخصیت‌های مرجع انجام می‌پذیرد. در این راستا می‌توان گفت مگر نه این‌که وقوع جرم و جنایت و حتا وجود فقر در بین سطوح پایین مطالعه، نمود بیش‌تری دارد. مگر نه این‌که افراد خلاق، برون‌گرا، کاریزماتیک و آرام و حتا سخنوران و نویسندگان مرهون مطالعه‌ی بیش‌‌تر هستند. مگر نه این‌که سلامتی جان و روان به مطالعه بستگی دارد. مگر نه این‌که موفقیت و شکست آدمی نتیجه‌ی علم و جهل اوست. مگر نه این‌که پروردگار در اولین کلمه ازکلام وحی و در اولین فرمان خود امر کرد بخوان!
پس جایی برای درنگ وجود ندارد. آگاه کردن، وظیفه همه‌ی دانایان و روشن روانان است. می‌دانیم برای افزایش سرانه‌ی مطالعه باید پرورش یک نسل کتاب‌خوان را سرلوحه قرار دهیم چرا که توسعه‌ی فرهنگی، امری زمان‌بر است و در واقع تأثیر کاستی‌های آموزشی دیروز است که باعث شده امروز از مطالعه نکردن و نخواندن در عذاب باشیم.
هر کس هرچه می‌تواند چرا که حتا یک قدم نیز تأثیرگذار است. دنیا هنوز تأثیر اندرو کارنگی بر کتاب‌خوانی مردم آمریکا را فراموش نکرده است.

 

 

*چاپ شده در سیمره 474 (27 آبان97)

 

1 نظر

  • پیوند نظر  امیر امیر سه شنبه, 06 آذر 1397 ساعت 18:05

    سلام ،با این سخنان ومتن (سخنی با ناخواندگان)آقای جزایری به شدت گله مند ومعترضیم اولا تفاوت کسی که یک شب امتحان را بیشتر از کسی دیگر لمس کرده ویا تفاوت بین بعنوان مثال کلاس سوم وچهارم ابتدایی از زمین تا آسمان است .دوما بدترین نوع خشونت ،خشونت گفتاری ونوشتاری است نه خشونت جسمی است باید باتمام توان سیمره ازاین خشونت گفتاری ونوشتاری فاصله بگیرد

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004