شما اینجا هستید: خانهیادداشتزیست در آستانه‌ی فروپاشی محیط‌زیست

زیست در آستانه‌ی فروپاشی محیط‌زیست

پنج شنبه, 11 بهمن 1397 ساعت 20:31 شناسه خبر: 4190 1 نظر
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
sharafi.h sharafi.h

مثالی هست که می‌گوید: ببین رنگم، بپرس احوالم. 

رخسار محیط‌زیست کشورما، درتمام ابعاد و اندامش نشان از بیماری و مرگی نابه هنگام و زودرس دارد. این بیماری و مرگ، دارای مقصرانی در بین حاکمان و به نوعی رفتار بخشی از مردم می‌باشد. پایداری سلامت محیط زیست، دریک رابطه« دیالکتیکی» بین انسان و طبیعت معنا می‌یابد. در این رابطه، چنان‌چه توازن لازم از هم بگسلد، به جز سرنوشتی شوم برای تمام موجودات زنده از جمله انسان، چیز دیگری متصور نیست. درست است، که بقای زیست در این کره خاکی راه‌کاری جهانی می‌طلبد، اما نباید از نظر دور داشت که مسئولیت تک تک افراد یک جامعه، به‌ویژه عملکرد و نگرش حاکمان و قدرت‌مداران نقش به‌سزایی در سیر صعودی یا نزولی به سوی بهبود یا نابودی محیط‌زیست خواهد داشت. 

 

در کشور انگلستان در سال 2008 میلادی قانونی مبنی بر تشکیل یک کمیته‌ی تخصصی «آب و هوایی» مستقل از دولت  به تصویب می‌رسد. در این قانون هر دولتی اعم از راست، چپ یا میانه که روی کار بیاید، موظف به اجرایی نمودن مصوبات این کمیته تخصصی است. این روش در برخی دیگر کشورها هم وجود دارد. 

در ایران، چنین کمیته تخصصی مستقل از دولت که بتواند با جسارت تمام، پیشنهادهای محیط‌زیستی خود را بدون ملاحظه‌ی مقامات در هر رده و جایگاهی ارائه دهد و دولت موظف به اجرایی نمودن آن باشد وجود ندارد. 

شوربختا، در میهن ما، بودجه‌ی محیط‌‌زیست هر ساله در ته لیست قرار داشته و گوش شنوایی برای شنیدن و عملی نمودن نظرات برخی متخصصان و سازمان‌های مردم نهاد محیط‌‌زیستی به طور جد مشاهده نمی‌شود. مسئولان کشوری و مدیران مرتبط با این موضوع، بنا به تشخیص و سلیقه‌ی خویش عمل می‌نمایند و به منافع ملی و عمومی در این راستا توجه چندانی ندارند. 

اگر، دولت و مسئولانی دغدغه‌ی راسخ و راستینی نسبت به محیط‌زیست و طبیعت داشته یا دارند می‌بایست مواردی را مد نظر می‌گرفتند از جمله: تشکیل کمیته‌ی تخصصی مستقل از دولت، بودجه و تخصیص کافی سالیانه، تشکیل شورای صلح با محیط‌زیست، تشکیل دادگاه مستقل محیط‌زیستی در رابطه با متخلفان حقیقی و حقوقی محیط‌زیستی، گزارش دولت به افکارعمومی در مورد عمل کرد سالانه خود در رابطه با انجام پروژه‌های بزرگ وکوچک و سایر موضوعات محیط‌زیست، مقابله جدی با سدسازی‌های بی‌رویه به بهانه‌ی توسعه، حذف تمام سوبسیدهای ضد محیط‌زیست و منابع طبیعی، دگرگونی بنیادی در نگرش و سبک زندگی اقتصادی و اجتماعی و...، فاجعه‌ی محیط‌زیستی را علاوه بر مشاهده‌های عینی، در برخی آمارهای دولتی و بین‌المللی می‌توان رصد نمود. در طول این چهار دهه سطح جنگل‌های ایران از 18 میلیون هکتار به حدود 12 میلیون هکتار رسیده یعنی یک سوم جنگل‌ها از بین رفته است. در صورتی، آمار سازمان خواربار وکشاورزی جهان کاهش سطح جنگل‌ها را در ایران به میزان 7 میلیون هکتار ارایه می‌دهد. 

به هر روی، از تعداد56 کشور دارای جنگل در جهان، ایران در مقام شانزدهم قرار داشته، اما هم اینک به مانند بودجه‌ی سالانه‌اش به ته لیست جهانی در حال سقوط است. آمار تخریب، نابودی و آلودگی طبیعت و محیط‌زیست به لحاظ منابع طبیعی، آب، خاک، هوا، حیات وحش و گونه‌های گیاهی نگران کننده‌تر از آن است که به ذهن ما می‌رسد. 

در پایان، پرسش این است،که چرا طبیعت و محیط‌زیست کشور ما در این چند دهه با شتاب به سوی تخریب و فروباشی سوق یافته است؟ حتما دارای پاسخ و چه باید کردی می‌باشد که اگر باز هم دیر بجنبیم و غیرمسئولانه برخورد شود، طبیعت بی‌رحمانه انتقام خویش را از ما خواهد گرفت. 

    *چاپ شده در سیمره‌ی شماره‌ی 483 (10 بهمن 97)

 

 

 

 

1 نظر

  • پیوند نظر  معصومه معصومه یکشنبه, 14 بهمن 1397 ساعت 20:46

    بسیار عالی وجامعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004