شما اینجا هستید: خانهیادداشتمعجزه‌ی طبیعت در سازوکاری هوشمند

معجزه‌ی طبیعت در سازوکاری هوشمند

چهارشنبه, 29 اسفند 1397 ساعت 19:38 شناسه خبر: 4300 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
sadeq seyfi sadeq seyfi seymare

 1-بهاری دیگر رسیده است، با رویش سبز گیاهان، شکوفه‌ها و گل‌های رنگارنگ و گونه‌گونه‌ی درخت‌. 

پرسش این است که: چرا ما اغلب، تنها تماشاگر یا مصرف کننده‌‌ و یا تخریب‌گر این مظهرهای طبیعت و بن‌مایه‌ها‌ی زیست هستیم بدون این‌که در ژرفای نظام پیچیده‌ی وجود آن‌ها اندیشه کنیم!.

در این حیطه:

آیا هرگز در یک بذر ریز اندیشه کرده‌ایم،!؟ آیا هیچ فکر کرده‌ایم که این دانه‌ی کوچک،«جهانی است» بنشسته در گوشه‌ای!؟ و آیا آن‌جا که هاتف می‌گوید:«دل هر ذره‌ای که بشکافی/ آفتابی‌اش در میان بینی! مصداقی از آن را در یک دانه‌ی بذر هم نمی‌یابیم!؟.

 

آیا هرگز فکر کرده‌ایم که در وجود یک دانه‌ی ریز بذر، جوهری بالقوه هوشمند تعبیه شده‌است که آن‌گاه که نقش می‌گیرد و در خاک، مأوا می‌گزیند، فعال می‌شود و در یک شبیه‌سازی فرضی، بسی پیچیده‌تر از یک کامپیوتر عمل می‌کند!؟ چرا که رایانه، یک سیستم عمل‌گراست که دستور را از کاربر می‌گیرد ولی این دانه‌ی ریز؛ هم دستور می‌دهد، هم طراحی و اجرا می‌کند، دیتاها را از خاک، آب، هوا، رطوبت، دما، نور، ترکیب گاز‌های موجود و ... می‌گیرد و در یک جریان گسترده‌ي‌ فاکتوریل،«n‌» تعداد عمل بر روی آن‌ها انجام می‌دهد تا پس از پردازش، به اطلاعات تبدیل شوند،؛ آن‌گاه نوبت به تصمیم‌گیری می‌رسد؛ این‌جا هم کسی نیست که به آن فرمان دهد؛ کاربر این دانه‌ی ریز، درون خودش تعبیه شده‌است که به آن فرمان می‌دهد: تو باید حالا که«X» روز از مهاجرتت به درون خاک سپری شده است، در ‌موقعیت‌«‌b‌»، شکسته شوی و یکی از دو رشته‌ای را که درونت شکل گرفته است به عنوان ریشه به پایین بفرستی و دیگری را به عنوان ساقه، به بالای خاک روانه کنی؛ تو تنها می‌توانی در خاکی با این میزان اسیدیته و این میزان قلیایی بودن زیست کنی؛ تو باید از هر گونه از انواع کود، این‌چنین خود را تقویت کنی؛ وقتی این میزان حرارت و نور با این میزان آب به تو رسید می‌توانی«‌a» میزان رشد کنی و در حالت‌های دیگر،«a1» یا «‌a2»و ....!؛ تو در چه دمایی باید چه واکنشی از خود بروز دهی؛ تو وقتی روییدی باید برگ‌هایت را با این سازوکار بسازی که نور مورد نیاز را جذب کند؛ نه بیش‌تر و نه کم‌تر؛ رنگ‌دانه‌های تو با این مشخصات فعال می‌شوند؛ حالا برای این کار، این مرحله‌ها را طی کن؛ بعد، در این موقعیت‌ها رنگ‌دانه‌ها را دست‌خوش استحاله کن: سبز روشن، سبز سیر، سرخ، زرد و یا ...؛ تو این اسانس را در خودت تولید کن؛ تو باید در هر دوره‌ی زیست، مناسب با شرایط محیط، دانه‌ی نظیر خودت را بسازی تا نسل‌ات باز زید.

تو، گل قهری! سیستم فینگرتاچ ‌داری! وقتی موجودی تو را لمس کرد، بی‌هیچ درنگی بافت‌هایت را منقبض کن؛ وقتی یک آفت یا نیروی مخرب به تو حمله کرد؛«‌output‌»تو دیگر«‌y‌» نیست بلکه «‌z‌» خواهدبود، تو در طول دوره، این مدت، بیدار و فعال می‌مانی و این مدت به  خواب گیاهی فرو خواهی رفت؛ تو برای ساختن بخش‌های مختلف میوه یا ... این‌گونه عمل کن؛ تو بعد از این منزل‌ها حالا خروجی‌ات را تا «‌T‌» مدت روی شاخه‌ها ذخیره کن  و وقتی محصولت به نقطه‌ی«‌m» رسید، پرینت بگیر و آن را عرضه کن و اگر آن را تا «‌t‌» مدت نچیدند، پیوندت را با محصول قطع کن تا خودش بیفتد یا پلاسیده و خشک شود، چون تو دیگر انرژی اضافی نداری که به او بدهی و باید برای بقیه‌ی مدت بیداریت انرژی ذخیره کنی و ... خدا می‌داند این حالت‌ها تا کجا ادامه می‌یابد!

الله‌اکبر! از این همه هوشمندی، به‌راستی یک دانه‌ بذر از مرحله‌ی کاشت تا به بار نشینی و محصول‌دهی از چند مگابایت حافظه برخوردار است!؟ این همه دقت و سرعت و انضباط، محصول کدام ساز و کارهای نظام‌مند بی‌اشتباهی است که هر دستوری را چنین به جای خود اجرا می‌کند!؟

2- آیا هرگز شاهد جان دادن جانداری بوده‌اید!؟ دیده‌اید که لحظه به لحظه که به پایان عمر هم  نزدیک می‌شود، چقدر مقاوت می‌کند!؟ یک کوه‌نورد اگر پایش لغزید با چه سرسختی، خود را به کوه می‌چسباند!؟ یک گیاه هم در برابر عامل‌های بیرونی چنین است. در برابر هر هجوم و تخریب تا جایی که می‌تواند می‌ایستد و پس از آن اگر از بیرون کمک نرسد ظاهراً پایان خط است چرا که دیگر چیزی در برنامه‌اش پیش‌بینی نشده‌است!

آن‌چه که ما شرایط مساعد برای رشد و زیست گیاه می‌نامیم از زاویه‌ی دیگر، در حقیقت حاصل عمل داده‌ها و داده‌پردازی‌های پرشمار گیاه است  در رایانه‌ی نامریی آن و نه فقط دیکته‌ی محض و یک طرفه‌ی محیط به گیاه؛ یعنی محیط یک پیام به ورودی گیاه می‌فرستند، گیاه آن را به حافظه دایمی خود می‌سپارد و پس از پردازش، با برنامه‌های از پیش طراحی شده‌ی خود مقایسه می‌کند و خروجی آن نتیجه‌ی کار است که به شکل رشد گیاه، توقف رشد، سبز شدن، زرد شدن، قد کشیدن، میوه دادن و ... یا مرگ گیاه ظاهر می‌شود.

و می‌بینید این همه پیچیدگی و عظمت را در یک علف، یک درخت، یک گل، یک خار! و آیا وقتی ما قیچی را بر شاخه‌ی گلی می‌گذاریم؛ یا وقتی با تیشه و اره، بلوطی تنومند را که محصول صدها سال تلاش هوشمند و داد و ستدهای پردامنه، در طبیعت است به خاک در می‌غلتانیم و یا در آتش، به دود و خاکستر تبدیل می‌کنیم، در این فرآیندها اندیشه می‌کنیم!؟ و اگر نبود این شیوه‌ی برخورد وندالیستی، امروز سوگوار آن کهکشان سبز باغ‌های میوه و گل و بلوط‌های به فنا رفته‌ی سرزمین‌مان نبودیم و کجا رفتند آن همه بلوط چتر گستر، آن‌همه سرو بلند قامت کهن‌سال، آن همه درخت گردو، انار، آلو و... بیدمشک، رزهای مخملی، سیاه، شصت پَر، چایی، محمدی، طاووسی و ... کوچه‌باغ‌های غرق در بنفشه، شقایق، مینا، همیشه‌بهار، تمشک و... .

و چه سرنوشتی رقم خورده است برای داشته‌های بی‌بدیل این بوم در مصاف تفکرهای ذره‌ای یا مسئولیت‌گریز، آن‌گونه که فروغ می‌گوید: از لحظه‌ای که بچه‌ها توانستند روی تخته سیاه حرف«سنگ» را بنویسند، سارها سراسیمه از درخت پریدند!.

با چنین فضای اندیشگی است که باید با تمام توان، طبیعت را با همه‌ی گونه‌های گیاهی، با همه گل‌ها، سبزه‌ها، خارها، بوته‌زارها، حیات‌وحش و درخت‌هایش و هر آن‌چه این مادر مهربان و بی‌توقع بر ما روا داشته است، پاس بداریم که این پاس‌داشت، قدردانی از خالق بزرگی است که چنین نعمت‌هایی به ما ارزانی داشته است در مسیر اصلی زنده ماندن‌مان.

نوروزی شاد و سالی پربار برایتان آرزو دارم.

 

 *چاپ شده در شماره‌ی 489 سیمره(1397/12/20)

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004