شما اینجا هستید: خانهیادداشتبی‌تفاوتی مسئولان و دلزدگی مردم از«سیاست»

بی‌تفاوتی مسئولان و دلزدگی مردم از«سیاست»

پنج شنبه, 11 مهر 1398 ساعت 09:00 شناسه خبر: 4634 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
حمزه فیضی‌پور حمزه فیضی‌پور سیمره

طرهان و لرستان در منجلاب کم‌کاری و بی‌تفاوتی برخی مسئولان و دلزدگی مردم از«سیاست» 

 چون در «سیاست» به تعبیر امروزیش جز کم‌رنگ گشتن ارزش‌ها چیزی را ندیده‌ام که زینت‌دهنده‌ی دین مردم و آبادکننده دنیای عموم و نه پرکردن جیب اطرافیان!! باشد لذا در سیاست و تلاش برای کسب قدرت که فی‌نفسه اشکال ندارد  در شرایط پیش‌رو ما را به سمت  نوعی نگاه بدبینانه کشانده‌اند و این حسب حلاجی ادوار گذشته است. فراموش نمی‌کنیم که به ایام تبلیغات ژست‌ها چه زیبا مردمی بودن را نشانه می‌گیرد اما و اما بعد از انتخابات آنان‌که برده‌اند طلبکار مردمی مظلوم می‌شوند که تک‌تک رای آنان، آن‌ها را «کسی» کرده است و عالی‌جنابی در پشت میزی!!! 

 

سوال این است از رای زنان و مردان ساده‌ی دهات در شهرمان، از رای دخترکان دم‌بخت بی‌جهیزیه، از آرای یتیمان بی‌سرپرست ِخود سرپرست خانوار، از تقلای ساده‌دل جوانان چه گروهی و چه کسانِ خاصی منتهای بهره را می‌برند؟! کثافت‌کاری و باندسالاری در همه‌ی جریانات در طرهان فساد را به همه عرصه‌ها کشانده است: فساد مالی ناشی از رانت‌ها، فساد دست‌یابی غیرمتعارف به شغل و استخدام از راه ناصواب، فساد در کنکور تاکید می‌کنم فساد در کنکور و تبعیض در این عرصه و ندای مرگ استعدادها! تا به حال خیلی از حوزه‌های فساد را در گزارشات دیده‌ایم اما آیا تا به حال مسئولی در این زمینه دردش گرفته؟! آیا آن دانش‌آموز با استعداد اما بدون پارتی و پول میلیونی! چگونه می‌تواند، امیدوار باشد تا حقش را در کنکور بگیرد در حالی که صاحب‌پولان و صاحب‌نفوذان کنکور را هم می‌خرند و البته خریده‌اند! انگار نه انگار قانونی! انگار نه انگار مسئولانی!! به چه کسی باید دل‌خوش کرد تا از عدالت دفاع کند آیا سیاست آلوده می‌تواند عدالت را بر جای اصلی خویش که «صدر« است بنشاند!! آیا با میلون‌ها و میلیاردها خرج کردن تا صاحب میز قدرتی شویم (چه ریاست، چه صندلی سبز بهارستان، چه مدیرکلی) می‌توان ادعای دفاع از عدالت را داشت؟! .... یاس‌آفرینی نمی‌کنم اما حق خود می‌دانم که درد دلم را بگویم که: به هر قیمت دست یافتن به قدرت نتیجه‌اش مرگ عدالت، رو به احتضار گشتن قانون و قوانین، له گشتن حق‌الناس و سرانجام تمسخر مردم است!! 

هرکسی آمد و ما از بلندگویش شنیدیم: سد معشوره!! هرکه آمد و افکارعمومی در طرهان این را زمزمه کرد که ببینیم نظارت و اجرا با چه کسانی است؟! راستی با این نگاه رای مردم ارزش دارد، آیا حق‌الناس است؟! پس امانتداری کو؟ ایمان به روز قیامت و حساب و کتاب کو؟ این‌که یک رای به قولی صدایش از گلوله رساتر است در چنین شرایطی در طرهان ما عینیت می‌یابد؟! زهی خیالم که باطل است!! آنگاه شعار دادن و دفاع از قانون و قانون‌گذاری برای همین مردم مظلوم! چگونه ممکن است شخصی در تمام شرایط متظاهر و گاه خود را به تجاهل هم می‌زند آنگاه در قاموس یک نماینده واقعی از«من و تو و شما» از حقوقمان، از حق و حقوق جوانان در آستانه‌ي نشستن بر میز سرنوشت یعنی کنکور دفاع نماید .... دردآور است این جمله را بگویم که توسعه در لرستان را همه ما قربانی« رییس شدن» و «پشت میزی» پرسه زدن کرده‌ایم!! نه غمی برای تلاشی، نه رخی برای زردگشتن دردی! و نه فکری برای ساختن آینده‌ای، به نوعی همه ما متهمیم! همه در این منجلاب فساد به نوعی نقش‌آفرینی کرده‌ایم. آری به قول شریعتی و به عاریت گرفتن جمله‌اش: آقایان و حضرات محترمِ عباسی‌فرد، اسفندیارپور، دوستی، قبادی  امامی و صاحب کرسی فعلی مجلس همه در کم‌کاری‌ها، در ظلم‌ها و در کاستی‌‌های طرهان و لرستان «متهم و مقصرید و به تبع ما طرفداران شما هم اتهام‌مان بیش‌تر.»

چاپ شده در شماره‌ی 508 سیمره (1398/07/09)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004