شما اینجا هستید: خانهیادداشتای غرق هزار درد بی‌دوا وطن!

ای غرق هزار درد بی‌دوا وطن!

چهارشنبه, 17 مهر 1398 ساعت 17:54 شناسه خبر: 4642 1 نظر
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
elham hajivand elham hajivand seymarre

دیر زمانی است که یادمان نمی‌آید خبری خوب از گوشه‌ای از وطن شنیده باشیم. آن‌قدر تکرار و تکرار شده که گوشمان خبر خوب را نشنیده می‌گیرد زیرا باورش سخت که نه، تقریباً غیرقابل باور است. وقتی خبر مبتلا شدن هم‌وطنانِ هم‌زبانم را به ویروس ایدز از تلویزیون شنیدم، هزاربار در دلم دعا کردم که ای کاش خبر کذب باشد و ای کاش مثل تمام خبرهایی که هر روز می‌شنویم دروغ باشد... اما نبود. 

 

خبر تکذیب نشد و باز ایران را غمی بلعید که این‌بار شاهد مرگ تدریجی مردمانش باشد. مردمانی که پس از گذشت صد‌سال هنوز صدای سم اسب‌ها و شلیک گلوله‌هایشان به جان دشمن و آوای کِل کشیدن زن‌هایشان از سر شادیِ پیروزی بر دشمن از پایتختی که روزی اجنبی را از آن‌جا راندند به گوش می‌رسد. بختیاری‌هایی را که همیشه حافظ وطن بودند، انگ بی‌آبرویی زدند تا خطای خودشان را ماله بکشند....

آن‌قدر هر لحظه با موارد دردآور در کشور روبه‌رو هستیم که اگر عمد و قصدی در کار نبوده و اتفاقی موضوعی پیش آمده باز هم مردم ناخودآگاه به دولت‌مردان و مسئولان ربطش می‌دهند، به کسانی که ککشان هم نمی‌گزد. برای این که در هر شرایطی موردِ ظن مردم نباشید دست از اعمال نفرت‌انگیزتان بردارید.

بی‌شک حرف مردمی قابل قبول است که تمام نیرنگشان در حق هم بر سر کشت و کار و کم و زیاد آب زمین‌هایشان است، نه بهیاری که از فشاری که بالای سرش است هر چیزی را به زبان می‌راند و نه شمایی که کوچک‌ترین دروغتان همین بیچارگی است که بر سر مردم چنار محمودی آمده است.

در خبرها اعلام می‌شود که فردی را دیدیم که لباس مردم آن منطقه بر تنش نبود و متوجه شدیم که فرزند یکی از ضد انقلاب‌های معروف است! از این که هر اتفاقی در مملکت می‌افتد، به جریانی خاص وصل می‌کنید چه چیزی عایدتان می‌شود جز بیش‌تر فاصله گرفتن مردم!

وضعیت لردگان در هاله‌ای از ابهام مانده و هیچ مسئولی حاضر به گفتن واقعیت نیست تا بیش‌تر از این نمک بر زخم مردمی که خود را مرده می‌پندارند، پاشیده نشود. بدبختی گریبان مردم و مملکت را گرفته و با این کلک‌های تاریخ مصرف گذشته کسی خام نمی‌شود حتا آن روستایی بخت برگشته‌ای که معلوم نیست برای تست کشف داروی ایدز مورد بی‌رحمی قرار گرفته است. طبق روال عادی مردم را اغتشاش‌گر تلقی می‌کنند... 

چطور تمام افراد آلوده به ویروس، یک شبه فهمیدند که گرفتار شده‌اند؟ بی شک ماجرا چیز دیگری است وگرنه طی سالیان که مردم برای ازدواج و زایمان و بیماری‌های مختلف آزمایش خون می‌دادند حداقل یک نفر متوجه می‌شد که چه بیچارگی گریبان گیرش شده! یا شاید هم همه تبانی کرده‌اند که مسئله‌ای بتراشند مخلوط با جان و آبرویشان که اغتشاش کنند!!! ایران آن‌قدر مشکل دارد که اگر هر روز یک مورد برای اعتراض باشد نزدیک به نیم قرن طول می‌کشد و نیاز نیست تعدادی روستایی پی این باشند که نقشه بکشند. آیا دیگر این مردم می‌توانند زندگی عادی داشته باشند؟

به جای پیگیری و التیام زخمی که به جان و روحشان وارد شده با آبرویشان بازی می‌شود که چنین است و چنان است.

احتمالا پیرمرد ۷۰ساله روستایی که قطعا همسرش هم سن و سال خودش است معتاد تزریقی بوده یا رفتار پر خطر داشته که ناقل ویروس به همسرش شده؟ یا شاید ما خارج از این مرز و بوم زندگی می‌کنیم و نمی‌دانیم زن روستایی ۷۰ساله دست از آبرو کشیده و خارج از خانه اش رفتارهای پرخطر پیشه کرده و ناقل بیماری به همسرش است!!!

یا شاید بچه‌های یک ساله و شش ساله و و و سرنگ آلوده به دست با هم بازی می‌کنند یا مورد سواستفاده‌های جنسی قرار گرفته‌اند و ناقل بیماری شده‌اند...

چنارمحمودی اگر روسپی خانه هم بود با این سرعت بیماری به این مهلکی همه گیر نمی‌شد...

خبر ۲۰:۳۰ مستندی پخش می‌کند که تعداد محدودی از اهالی به ویروس Hiv مبتلا و عوامل دشمن هم وارد روستا شده‌اند و مردم را به تظاهرات تحریک کرده‌اند!...

هیچ‌کس منتظر تایید این خبر از سوی دولت نیست، زیرا محال را حتا ممکن هم نمی‌دانیم...

قلب انسان از این همه شقاوت به درد می‌آید که مردم تا حد مرگ هم به بیچارگی رسیده‌اند و تهمت ناروا خورده‌اند اما فردا همین‌ها باید پای صندوق‌های رای بیایند و باز شما را در جایی بنشانند که الحق لایقش نیستید...

باشد که رستگار شوید...

 

*چاپ شده در شماره‌ی 509 سیمره 1398/07/17

 

 

 

1 نظر

  • پیوند نظر  بختیار بختیار چهارشنبه, 17 مهر 1398 ساعت 21:19

    احسنت، دورود به شرفتان
    این خانم همیشه حرف حق را می زنند اما کو گوش شنوا

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004