شما اینجا هستید: خانهیادداشتما و این سه ماه تلخ

ما و این سه ماه تلخ

سه شنبه, 24 دی 1398 ساعت 09:15 شناسه خبر: 4827 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
فردین کریمی فردین کریمی

1- زندگی روالمند است، قاعده دارد.

2- درست است که گاهی این روال و قاعده‌پذیری زندگی اجتماعی، خسته کننده می‌شود و ما را دلزده می‌کند، اما محاسنی هم دارد. مثلاً زندگی اجتماعی را قابل پیش‌بینی می‌کند. امکان برنامه‌ریزی را فراهم می‌کند و مهم‌تر از همه، یک نوع امنیت وجودی به معنی حالت مطلوبی از ذهن و روان که در خلال ترجیح و علاقه انسان به داشتن حیات اجتماعی، بدون هرگونه وقفه و مزاحمتی ایجاد می‌کند. امنیت وجودی در سایه‌ی محیط مادی کنش‌گری با ثبات ممکن و در وضعیت پایداری از ساختارهای اجتماعی شکل می‌گیرد که به ایجاد نوعی اعتماد منجر می‌شود که لازمه‌ی زندگی و کنترل احساسات و عواطف در مقابل اضطراب است.

 

3- اضطراب فلج کننده‌ی شخصیت و زداینده‌ی هویت است. روان فرد هر چقدر هم توسعه‌یافته باشد، اضطراب بر آن اثرگذار است. بحث فقط بر سر میزان این اثرگذاری است. 

4- بعضی رخدادها با الگوهای تکرار شونده زندگی در تناقض هستند، با جریان عادی زندگی اجتماعی در تضاد هستند و پس از وقوع، زندگی اجتماعی دچار وقفه می‌شود، ساخت اجتماعی را از هم می‌پاشد و بی‌نظمی را به جای نظم اجتماعی می‌نشاند.( دینی به نقل از پیران)*، این رخدادها، مصیبت هستند بر فرآیندهای روانی و ذهنی، بر رفتار، بر سازمان اجتماعی و زندگی فرهنگیِ جمعیت درگیر با مصیبت، اثر پایداری می‌گذارد. 

5- هر مصیبت، منحصر به فرد است، اما در تاثیرگذاری‌ها شباهت‌هایی باور نکردنی به هم دارند. 

6- انسان در سخن و عمل آغاز می‌شود و تلاش می‌کند پیوستگی زندگی را حفظ کند.

 حدود سه ماه است که اتفاقات رخ داده، جامعه‌ی انسانی‌مان را در ترکیب عجیب و پرقدرتی از احساس بهت، حیرت، ترس و اضطراب فرو برده است. اعتراضات آبان‌ماه، به خشونت کشیده شدن آن اعتراضات و استفاده از قوه‌ی قهریه توسط دولت و کشته شدن تعدادی از معترضین که هنوز تعداد آن اعلام نشده است، ترور سردار قاسم سلیمانی، حمله موشکی تلافی‌جویانه‌ی ایران به پایگاه نظامی آمریکا در عراق، افزایش تنش و بالا رفتن احتمال جنگ میان ایران و آمریکا، سقوط هواپیمای بویینگ 737 و اصرار کارشناسان خارجی بر اصابت غیرعمد موشک از پدافند ایران و در مقابل، اصرار مسئولین و کارشناسان داخلی بر آتش‌سوزی و سقوط هواپیما به دلیل وجود نقص فنی، و در ادامه بعد از چند روز اعتراف بسیار تلخ  مسئولین مرتبط با موضوع در داخل کشور به رخداد اشتباه و سهو در شلیک و برخورد موشک به دلیل خطای انسانی و در نتیجه سقوط و انفجار هواپیما و کشته شدن همه‌ی مسافرین این پرواز. 

توانش هر کدام از این اتفاقات در درگیر کردن جامعه با موضوع آن‌قدر زیاد است که به تنهایی می‌تواند اثرات مخربی بر جامعه داشته‌باشد که نمی‌توان به سادگی از کنار آن‌ها گذشت. وضعیت بهت، حیرت، ترس و اضطراب، روال طبیعی زندگی نیست و اولین چیزی را که تهدید می‌کند امکان وجود حالت مطلوبی از ذهن و روان به دلیل وجود احساس امنیت وجودی است که ابتدایی و ضروری‌ترین سطح کنش‌گری انسان است.

 با افزایش اضطراب و فزون‌تر شدن این تهدید، اعتماد میان انسان‌ها دچار کاستی می‌شود، ساختارهای دیرپای جامعه دچار لرزش و شخصیت جامعه فلج و  دچار بی‌هویتی می‌شود و داشتن هرگونه دوراندیشی و برنامه‌ریزی اجتماعی، سخت می‌شود...

در آخر اما، تنها این انسان است که می‌تواند دوباره آغاز شود. وظیفه‌ی انسان کنشگر امروز در این میان، خنثی نبودن و ایستادن در میانه مصائب، اقدام به عمل و از طرف دیگر تلاش برای باز تولید پیوستگی زندگی است، هر چند اگر سخت به نظر برسد. 

* پیران، پرویز؛ جامعه‌شناسی مصائب جمعی و نقش آن در مدیریت بحران ناشی از حادثه، فصل‌نامه‌ی رفاه اجتماعی، سال سوم، شماره ۱۱.

*چاپ شده در سیمره 520(23 دی‌ماه98)

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004