شما اینجا هستید: خانهیادداشتخونِ ارغوان‌ها

خونِ ارغوان‌ها

دوشنبه, 26 اسفند 1398 ساعت 13:43 شناسه خبر: 4975 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
محمدحسین آزادبخت محمدحسین آزادبخت سیمره

ارغوان‌ها بیرق‌های خونین خود را پیش از آمدن بهار در گذر «کله‌باد»1 بر سر چوب می‌کنند تا پایان سلطه‌ی زمستان را بشارت دهند. ترکه‌های لخت و ترد بادام بنان، طراوت و سبزی خود را بر رخ عبوس  زمستان می‌کشند. رستنی‌ها که با نفس گرم  تموز  از خواب زمستانی بیدار شده‌اند، پیله‌های خیس دانه‌ها را می‌شکافند و پوسته زمین را قلقلک می‌دهند تا سر از خاک بر‌آورند.

 

درختان تنومند بلوط، نم‌نمک خون گیاهی خود را از ریشه و خاک گرفته تا از آوند‌های چوبی‌شان به بالا ‌بمکند. این درختان ستبر با سر شاخه‌های فراخ خود کله‌باد را تنگ به آغوش می‌کشند تا از شتاب وزیدن او بکاهند. کله‌باد با آخرین رمقش که از تاراج برف‌های قله‌ی کوه‌ ها فرودآمده است، سراسیمه گلبرگ‌های ارغوان را از شاخه‌هایش می‌تکاند تا آن‌ها را در قدمگاه بهار پخش کند.

توده‌های برف در قدمگاه بهار از خجالت آب می‌شوند. آفتاب از حصار یخین زمستان رها می‌شود. پرستوها سر در پی هم نهاده و نغمه خوان آسمان آبی را هاشور می‌زنند و آمدن بهار را هوار می‌کشند. هوا دلپذیر می‌شود تا گل‌ها از خاک سر برآورند. هنگامه‌ی کیهانی، در گستره‌ای از هستی، تدارکاتی بی‌وقفه فراهم می‌سازد تا در آنی بدون تردید، فصل بهار تولد بیابد. بهار با تبعیت از سرشتی ازلی، بر گردونه‌ی دورانی مدار زمین به گرد خورشید سوار می‌شود تا هنگامه‌ای که زمستان باید، از این چرخیدن، در این مدار پیاده شود، جایگزین زمستان گردد و چند صباحی بر این سیاره‌ ی نا‌آرام حکم‌رانی کند.

انسان نیز که جزئی از این هستی است، با سر‌خوشی هم‌نشین بهار می‌شود تا از زیبایی‌های زیستن لذت ببرد. اما انگار امسال، انسان غمگین‌ترین مسافر انتقالی این کره‌ی خاکیست. 

امسال هیولای مرگ‌بار کرونا نیز هم‌سفر انسان در این چرخه‌ی حیات است. این هیولای نامریی جای زیستن بر روی زمین را بر انسان تنگ کرده است و بر همه‌ی قلمرو حیات انسان‌ها چنگ انداخته است. بی توجه به آن‌چه انسان بخواهد و یا نخواهد، کرونا در حال گسترش قلمرو خود بر روی زمین است. 

کرونا قانون خودخوانده‌ی انسان‌ها را که بشر اشرف مخلوقات است، ملغی کرده. کرونا به ساکنان زمین باورانده است که انسان‌ها تنها مالکان زمین نیستند. انسان باید از برج عاج خودخواهی فرو کشیده شود تا دریابد برترین موجود این کره‌ی خاکی نیست. حتا کوچک‌ترین موجودات میکروسکوپی مانند ویروس‌ها که می‌گویند حیاتی بین هستی و نیستی دارند، می‌توانند کره‌ی زمین را به تصرف خود ‌درآورند.

هم‌اکنون که ما سال جدید را آغاز کرده‌ایم، ویروس‌های کرونا در حال پیش‌روی هستند و مرزهایی که انسان در قلمروهای خودساخته، درمی‌نوردند و بیش از ۱۳۰ کشور از جهان را با خود درگیر کرده‌اند. کرونا انسان را به ببری کاغذی تبدیل کرده و او را در قفس خانه‌های خود زندانی کرده‌است. انسان درمانده در مبارزه با کرونا، باید بهار امسال را از پشت نرده‌های پنجر‌‌هایش نظاره کند و شاهد ایثار خون ارغوانی فرزندان عزیزش در پیکار با کرونا باشد.

 

1-kalabad: بادی موسمی که در نیمه‌ی ا‌سفندماه از سمت جنوب در نواحی زاگرس میانی می‌وزد. این باد را پیام‌آور  فرارسیدن بهار می‌دانند و به آن بهارباد نیز می‌گویند.

 

* چاپ شده در شماره‌ی 526 سیمره (1398/12/26)

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004