شما اینجا هستید: خانهیادداشتالشتر دقیقا کجاست؟ (بررسی تاثیر کرونا بر لرستان در حال گذار)

الشتر دقیقا کجاست؟ (بررسی تاثیر کرونا بر لرستان در حال گذار)

سه شنبه, 27 اسفند 1398 ساعت 14:26 شناسه خبر: 4978 4 نظرها
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
مهدی حسنوند مهدی حسنوند سیمره

اعتقاد راسخ دارم، کرونا ما را نخواهد کشت، آن‌چنان که وبا و طاعون نیز چنین نکردند، اما قطعاًیکی از تاثیرات اجتماعی و مردمی‌اش به‌وجود آمدن بدعت‌های جدید و حتا سرباز کردن زخم‌های قدیمی است.

 

دوست داشتم از بهار و تبریک سال نو بنویسم، اما وقتی موج اخبار خاک‌سپاری‌های اسفندماه و فوج فوج مردم مظلومی را که بر تخت‌های بیمارستانی بستری هستند، می‌شنوم، اولویتم مصیبت مردم می‌شود.‌ حرفم از سرِ دلسوزی و برای شناسایی شکاف ِ اجتماعی برجامانده از کروناست.

این‌روزها از زبان عده‌‌ای از همشهریان الشتری‌ام می‌شنوم، چه کنیم که التیام بگیریم؟ از ابتدای شیوع ویروس کرونا، احساس تبعیض در رسیدگی و حتا صدور بیانیه تسلیت و هم‌دردی، حاکی از کتمان عملی و زبانی بخشی از مصائب مردم الشتر است.

 در یک سر طیف، گروهی از قلم به‌دستان و برخی از مردم عوام تحت تاثیر حلقه‌های روشن‌فکری و با ذکر میزان توسعه‌یافتگی استان‌های هم‌جوار مثل همدان، اصفهان و مرکزی و این‌که دیگر نمی‌خواهیم شهروند دسته چندم باشیم، داد جدایی از لرستان سر می‌دهند. در آن سر طیف هم، انگار عده‌ای عمدا می‌خواهند، دیگر اهالی استان حس کنند لرستانی نیستند.

این شکاف را هردو گروه دامن زده‌اند، هم آن همشهری تحصیل‌کرده‌ام که از سر عدم شناخت ریشه‌های تباری و نژادی خود گفته است: وقتش رسیده که به استان جدید هم فکر کنیم. الشتر، نورآباد، نهاوند، تویسرکان و هرسین می‌توانند استان همگن‌تر زاگرس را تشکیل بدهند. دلیل مدعایش هم این است که همین الآن مرکز بنیاد ایران‌شناسی با عنوان زاگرس فعال است که شامل شهرهایی که اسم برده، می‌شود و هم آن مقام دولتی که نمی‌داند، بر اساس اصول ۳و ۲۹قانون اساسی، موظف به تامین مراقبت‌های پزشکی و بهداشتی لازم برای همه‌ی مردم بوده و کتمان حقایق کرونا در جهت جلای عملکرد خود، حاصلی جز کاهش سطح اعتماد عمومی و افتادن مردم در دام کانال‌های خبری معاند و افراد شیاد نخواهد داشت.

مردم هم در میان این دو طیف، از عدم حضور میدانی مقامات کشوری، نماینده‌شان در مجلس شورای اسلامی، استاندار و معاونین ایشان ناخرسندند و گله‌مندند از علیرضا بیرانوند، وحید امیری، غلامرضا محمدی، آرش میراسماعیلی و همه‌ی آن‌ها که نیامدند. مرادشان کمک نقدی و کالایی نیست، می‌گویند چرا دوربین‌ها را به الشتر نیاوردید؟ راست می‌گویند، آخر مسئولان جایی می‌روند که دوربین برود.

اما با این همه، مردم الشتر طرفدار حفظ نظم موجود هستند. ما پاره‌پاره شدن لرستان عزیز را نمی‌خواهیم. نمی‌توانیم که بخواهیم، ما همواره برای آبادی این آب و خاک جنگیده‌ایم و در راه آرمان‌ "لرستان توسعه یافته" تلاش‌ها کرده‌ایم.

نژاد، زبان و اعتقاداتِ ما شیعی-لرستانی است و اتفاقا خوش‌حالیم که الشتر در تاریخ و جغرافیای لرستان واقع شده است. آن‌چه ریشه‌ی‌ ما را محکم کرده، خاطرات مشترک از غم‌ها و شادی‌ها و ترسیدن یا نترسیدن‌ها و دست به دست هم دادن‌ها و هم‌دلی‌های بزرگ در راه لرستان و ایران عزیز است. از جنگ و سیل و زلزله و بیماری و بلایای دیگر گرفته تا مثلا شادیِ پس از گرفتن پنالتی رونالدو توسط علی‌رضا بیرانوند و یا مدال‌آوری پهلوانان میراسماعیلی و غلام محمدی.

 

چگونه راضی کنم!؟

افرادی که ندای جدایی سر می‌دهند، خود برای پیشرفت لرستان چه کرده‌اید و چه تضمینی دارید که در استان جدید همه‌ی خوش‌بختی‌های عالم سراغتان بیاید؟

 

از چه بگویم؟!

آن‌ها که فقط مرکز را لرستان می‌پندارند، می‌دانند ساختن و نگه‌داشتن لرستان چه فرآیندها، اصول و تمرین‌های سختی در بردارد؟ آن‌ها تا چه میزان با تاریخ لرستان و شهرهایش با دقت و جزییات آشنایی دارند؟

مگر نه آن‌که تعداد زیاد محوطه‌های باستانی مربوط به ادوار پیش از تاریخ از جمله ادوار مس و سنگ، مفرغ و آهن گویای تاریخ دور و دراز تمدن موجود در دشت‌های الشتر، نورآباد، کوهدشت، سیلاخور، جاپِلَق، چگنی، پل‌دختر رومشکان، خرم‌آباد و کل لرستان است.

 شاید برای آن‌ها که الشتری‌ها را تنها گذاشتند، باید صحبت‌های استاد حمید ایزدپناه را باز گویم؟

که نقل می‌کند: «شادروان استاد پورداوود عقیده داشت که الیشتر باید مرکز اصلی همان سرزمینی باشد که داریوش در کتیبه‌های خود از آن به نام نیسا نام برده است. سرزمینی که اسبان خوب و مردان خوب دارد. به ویژه آنکه در الیشتر آتشکده‌ای قدیمی موسوم به «اروخش» یا «ارخش» وجود داشته است.

 

سخن آخر:

چقدر ساده‌لوحانه است که بخواهیم در این میان مردم را محکوم کنیم. مگر نمی‌بینید که مردم الشتر با قرنطینه خودخواسته، بدل به الگوی کشوری مبارزه با بیماری کرونا شده‌اند.

فریاد را مگر می‌توان باز گفت؟!

داد را مگر می‌توان نگاشت؟!

کار من نیست

باید که ذره‌ذره خاک لرستان اقتدار و هم‌دلی خود را دوباره بازیابد و بازگوید!

 

 

 

4 نظرها

  • پیوند نظر  ندری ندری چهارشنبه, 28 اسفند 1398 ساعت 23:31

    یک سال از تخریب پل کاکارضا میگذره و کسی هم به فکر این مردم مظلوم نیست
    اگه این یکی پل هم خراب بشه خود به خود مناطق لک نشین از حوزه جغرافیایی لرستان جدا میشن اونوقت استان خودگردان لکستان تشکیل میشه ؟؟؟

  • پیوند نظر  ندری ندری چهارشنبه, 28 اسفند 1398 ساعت 17:25

    یک سال از خراب شدن پل کاکارضا میگذره و چند انسان مظلوم جان خود را از دست دادند * انگار نه انگار اتفاقی افتاده * مسئولین نه تخصص دارند نه تعهد و هیچکی دلش برای این مردم مظلوم نمی سوزد * حال یک سئوال ؟ آیا معاون محترم غذا و دارو در زمان مسئولیتش حتی کوچکترین گامی در راستای توسعه‌ی شهر الشتر برداشتند * جواب مطمئنا نه * بحث برکناری این معاون عزیز اصلا سیاسی نبود . ایشان به خاطر عدم مدیریت و در گیری فیزیکی با شرکت‌های الکل‌سازی و سومدیریت برکنار شد و هیچ ربطی به آقایان نماینده نداشت*
    آرزوی تفکر بیشتر

  • پیوند نظر  صادقی صادقی چهارشنبه, 28 اسفند 1398 ساعت 11:51

    خب در همین علوم پزشکی که شما می‌فرمایید وقتی نماینده هنوز به مجلس نرفتتون میره پیش معاون وزیر و عوض شدن معاون غذا و دارو همشهری خودش رو میخواد ولی نماینده دورود و ازنا حامی ساکی بود
    شما خودتون برای خودتون نمیخوایید، حالا همش بشینیم شعر بگیم

  • پیوند نظر حسنوندمطلق حسنوندمطلق چهارشنبه, 28 اسفند 1398 ساعت 07:54

    با درود
    تبعیض‌ها را فقط در بخش درمان و حوزه دانشگاه علوم پزشکی اشاره می کنم
    در زمان ریاست دکتر ساکی همه اولویت ها و خدمات پزشکی از جمله کانون سلامت در دورود . بیمارستان مجهز و مدرن در دورود و بروجرد دانشکده پرستاری در بروجرد . دانشکده پرستاری در پلدختر و قبلا هم دانشکده پرستاری و مامایی در الیگودرز ساخته شده است و همه ‌‌ی این اولویت ها و خدمات بهداشتی درمانی فقط در شرق و جنوب استان لرستان مد نظر بوده است . شما به عنوان یک آدم با سواد که مسائل اجتماعی و سیاسی را خوب درک می کنید چگونه فکر می کنید ؟؟
    من یک کشاورزم و سواد چندانی هم ندارم ولی خوب متوجه اوضا و احوال سرزمین مظلومم هستم ؟ شما بگید اگه این تبعیض نیسا پس سهم من لک تبار کجاست؟
    لک لکستان نام دیاریم
    بورِنَ تماشا ِغریب واریم
    *******************
    لکستانَکَم لکستانَکم
    بی بَش بی برا بی اُستانکَم
    *********************
    بله اینجوری شد که همه مردم لک نشین ندای لکستان و جدائی از لرستان و کُردستان سر زدند
    لُر______________(لکستان)______________کُرد
    زنده باد ایران عزیز _ مرگ بر تبعیض و نژادپرستی

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004