شما اینجا هستید: خانهیادداشتالزامات زندگی در شرایط بحرانی...!

الزامات زندگی در شرایط بحرانی...!

سه شنبه, 19 فروردين 1399 ساعت 21:51 شناسه خبر: 5058 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
بهزاد مومنی‌مقدم بهزاد مومنی‌مقدم سیمره

 «مبارزه با کرونا یک جنگ تمام عیار است!» باور داشتن این جمله کوتاه باعث می‌شود مردم و مسئولان کشور خود را در شرایط حساس و حیاتی ببینند و با داشتن چنین دیدگاهی زندگی و مدیریت در شرایط بحرانی را نیز درک کرده و مصائب آن را تحمل نمایند.

همه‌ی ما باید این واقعیت را بپذیریم که احتمالاً در چند ماه آینده نیز نخواهیم توانست زندگی عادی را تجربه کنیم. تحمل چنین وضعیتی اگرچه بسیار دشوار است، اما موقتی بودن آن و ارتباط مستقیم مدت زمان آن با رفتار و سبک زندگی ما باعث می‌شود، الزامات زندگی در شرایط بحرانی را آسان‌تر بپذیریم.

 با وجود این تعداد بسیار زیادی از مردم کشور ناچارند برای کسب حداقل مایحتاج زندگی، به فعالیت خود بیرون از قرنطینه خانگی ادامه دهند. این تناقض که ما برای ادامه‌ی زندگی هم باید در خانه بمانیم و هم در خانه نمانیم، یکی از مشکل‌ترین وضعیت‌هایی است که امروز بخش وسیعی از جامعه درگیر آن است. یکی از راه‌کارهای حل این مسئله اقدامات خیریه و کمک‌هایی است که آحاد جامعه می‌توانند به اقشار آسیب‌دیده بکنند، اما دولت به واسطه‌ی در اختیار داشتن منابع ملّی، تنها مرجعی است که می‌تواند و باید در این مقطع تاریخی این مشکل را به طور کامل مرتفع نماید.

 ما باید بپذیریم که اداره‌ی کشور و به‌خصوص شیوه‌ی بودجه‌ریزی در شرایط بحرانی با حالت عادی تفاوت دارد. بودجه‌ی سال 1399 در تابستان سال گذشته تدوین شده است. تعطیلی مجلس در اواخر سال گذشته و شرایط کرونایی کشور نیز سبب شد تشریفات قانونی تصویب بودجه مختصر شود و قطعاً «کرونا» در چنین بودجه‌ای دیده نشده است.

 امروز مسئله تعداد زیادی از مردم کشور معاش روزانه است. تعداد زیادی از مشاغل از بین رفته‌اند و ما با موج مضاعف بیکاری روبه‌رو هستیم. کمک‌های معیشتی دولت بیشتر شبیه یک شوخی است تا راه حل.

 تنها راه‌برد این روزهای مسئولین سر دادن شعار در خانه بمانیم شده است! بدون این‌که اقتضائات چنین شعاری را درک کرده و شرایط اجرای آن را محقق نمایند!

 از طرفی قیمت جهانی نفت نیز به پایین‌ترین نقطه در سال‌های اخیر رسیده است و منابع دولت باز هم کاهش پیدا کرده است. بانک جهانی نیز درخواست ایران برای وام را رد کرده است. در چنین شرایطی استفاده از صندوق ذخیره ارزی می‌تواند راه‌کاری جایگزین باشد به شرط آن‌که بودجه تورم‌زای 99 را پشتیبانی نکند.

 حقیقت این است که بودجه‌ی سال 99 نه قابل تحقق است و نه قابل اجرا. در چنین شرایطی همه‌ی بخش‌های کشور اعم از اقتصادی، فرهنگی، نظامی، آموزشی، ورزشی، تحقیقاتی و... باید به نفع نظام سلامت کشور کوتاه بیایند و بخش‌هایی از بودجه خود را به نفع اقشار آسیب‌دیده و آسیب‌پذیر در بودجه نظام سلامت و تأمین معیشت مردم سرشکن نمایند.

 انضباط مالی و کاهش هزینه‌های جاری دولت یک ضرورت حیاتی برای کشور است. ما شاید نتوانیم به اندازه‌ی سال گذشته فیلم و سریال تولید کنیم. احتمالاً بودجه ورزش کاهش پیدا خواهد کرد، هم‌چنین شاید نتوانیم به اندازه‌ای که پیش‌بینی کرده‌ بودیم کارهای عمرانی را پیش ببریم و یا در خصوص موضوعاتی که اولویت چندم کشور هستند تحقیقات علمی داشته باشیم و سمینار و همایش برگزار نماییم! این واقعیتی است که همه باید قبول کنیم و با داشتن روحیه‌ی جنگی که  تجربه‌اش را هم داریم به استقبال آن برویم و حاکمیت را برای گرفتن چنین تصمیم بزرگی حمایت نماییم.

 

*تاریخ دریافت این یادداشت: نوزدهم فروردین 99

 

 

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004