چاپ کردن این صفحه

نگاهی کوتاه به فضای مطبوعاتی استان لرستان

یکشنبه, 21 ارديبهشت 1399 ساعت 15:08 شناسه خبر: 5150 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
محسن رستمی محسن رستمی سیمره

مطبوعات را رکن "چهارم دموکراسی" در جوامع امروزی دانسته‌اند که از نقش و جایگاه مهمی در "آگاه‌سازی" و روند "نهادینه شدن" آن در جامعه برخوردار هستند. به‌ویژه در جوامعی که سازوکارها و مکانیزم‌های مشخص در حوزه‌ی "نهادهای مدنی" و "فعالیت احزاب"- که  مدافع حقوق عمومی و منافع مردم هستند- ندارند و یا قادر به ایفای نقش خود نباشند و یا به طرق  و صورت‌های مختلف مورد تهدید و یا دست‌اندازی نهادهای قدرت قرار داشته باشند. 

 

مطبوعات آزاد، مستقل و بدون وابستگی قادر خواهند بود حداقل کورسوی امیدی به‌رغم فشارها در دفاع از حقوق عامه برعهده  داشته باشند که البته در این راه هزینه‌ها وآسیب‌هایی نیز متوجه آن‌ها خواهد بود. به‌هرحال آن‌چه که قابل ذکر و حائزاهمیت است؛ مطبوعات مستقل با ره‌یافت‌های اصولی  قادر خواهند بود که در توازن قدرت و نظارت  و حرکت به سمت شفافیت و اصل مسئولیت و پاسخ‌گویی و دفاع از منافع عمومی مردم نقش وکارکردی مثبت ایفا نمایند. 

استان لرستان به لحاظ شاخص‌های توسعه نتوانسته در جایگاه حقیقی و واقعی خویش قرار گیرد  و از مشکلات و نارسایی‌های فراوان رنج می‌برد و دچار محرومیت‌های مضاعف می‌باشد‌. اعلام شاخص فلاکت نمودار واقعی همه چیز می‌باشد، جالب است موقعی که گفته می‌شود لرستان محروم است و در زیرساخت‌ها و مباحث بنیادین کار شگرفی صورت نگرفته است بعضی‌ها اخم می‌کنند و می‌گویند:«‌چرا  لرستان را محروم‌ می‌دانید؟» حال با اعلام  شاخص فلاکت‌ به خوبی مشخص شد وضعیت از آن‌چه که هست به مراتب خراب‌تر است.  موقعی با این گزاره مواجه می‌شویم که ریشه‌ی محرومیت در لرستان تاریخی است ضعف‌ها و ناکارآمدی‌ها هم توجیه می‌شود قطعا شرایط  از این بهتر هم نخواهد شد چون از روز ازل بوده و برون‌رفت از آن محال است. همین معضلات و مشکلات به تبع حوزه‌های دیگر را نیز تحت تاثیر قرار داده که مطبوعات نیز از این قاعده مستثنی نیستند.

بدون شک قوی‌ترین عامل در نقش‌آفرینی یک مطبوعه بحث «مستقل بودن» آن است که بدون تاثیر از حواشی پیرامونی در انجام رسالت و وظیفه‌ي ژورنالیستی‌اش قادر به ایفای نقش باشد. 

متاسفانه در چشم‌انداز کلی مطبوعات در استان جز در چند مورد مابقی فاقد حداقل‌های یک رسانه با کارکردهای نیمه‌حرفه‌ای می‌باشند و بسیاری از آن‌ها با توجه به تامین نیازهای مالی و ضعف مفرط دراین زمینه عملاً به "روابط عمومی" بسیاری از "ادارات "و "سازمان‌ها "مبدل گشته‌اند  و وظیفه‌ي سخن‌گویی و مجیزگویی را بدون توجه به جایگاه والایی که مطبوعات ازآن بر خوردار هستند، انجام می‌دهند و در سویی دیگر به لحاظ کمیت مطبوعات با وفور فراوان نشریات مواجه‌ایم که با بررسی و نگاهی کلی به فرم و ساختار آن‌ها درخواهیم یافت که فاقد شاخصه‌ها و نشانه‌های حقیقی یک مطبوعه با چهارچوب‌های تعریف شده در این عرصه هستند که فاصله زیادی با آن‌چه که یک نشریه و رسانه از آن انتظار می‌رود، هستیم.

امروزه با توجه به بسط و گسترش فضاهای مختلف رسانه‌ای و خبری و به‌ویژه فضای مجازی که در کمترین زمان و فرصت و اخبار و داده‌های فراوانی را در دسترس همگان و عموم مردم قرار می‌دهد.

 اساسا انعکاس اخبار و بازتاب آن در نشریات خطا و ضعف، محسوب می‌شود. رسانه‌ها باید این واقعیت را مدنظرداشته باشند و از انعکاس اخبار تکراری و سوخته خودداری نمایند. نشریاتی قوی و توانمند خواهند بود که به سمت و سوی «تحلیل» و تبیین موضوعات مختلف "سیاسی" ،"اجتماعی" و "فرهنگی" بروند  که غنا و بار معنایی به لحاظ کیفیت را به دنبال دارد  که در ترغیب و استقبال مخاطب از نشریات و مطبوعات اهمیت بسیار دارد 

 با توجه به وجود چندین نشریه که به‌رغم امکانات محدود و سختی‌های این راه انصافا  توانسته‌اند پیش‌نیازهای اولیه و ساختاری  را به لحاط کیفیت و ‌تنوع در مطالب و موضوعات گوناگون در عمل حفظ نمایند، مابقی نشریات فاقد هرگونه"جذابیت" و "کنش ارتباطی"‌‌ در توجه به محتوا و مباحث روز برای جذب مخاطب هستند. این امر باعث رکود و بی‌رونقی این سطح از نشریات در استان شده‌است و تا رسیدن به نقطه محوری و مطلوب فاصله زیاد دارند، امری که گریبانگیر عرصه‌ی رسانه‌ای استان شده و جا دارد که  برای آن راه‌کار و چاره‌ای اندیشیده شود که عملا عرصه و فضا بر نشریاتی که در اسلوب‌های  مشخص و استاندارد و کارکردهای  تعریف شده مطبوعاتی فعال هستند، سخت‌تر کرده و یک‌تنه بار کم‌کاری و بی‌تحرکی آنان را باید نشریات دیگر به دوش بکشند. امید است که در راستای تقویت مطبوعاتی که به الزامات کار روزنامه‌نگاری آگاهند و در این زمینه احاطه و تبحر لازم را دارند دست‌کم برای حفظ و ماندگاری آن‌ها دراین وانفسا مورد توجه بیش‌تر قرار گیرند.

 

* چاپ شده در شماره‌ی 531 سیمره/ بیستم اردی‌بهشت 1399