شما اینجا هستید: خانهیادداشتچه شد که این‌طور شد؟

چه شد که این‌طور شد؟

پنج شنبه, 09 مرداد 1399 ساعت 10:06 شناسه خبر: 5311 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
احمد لطفی احمد لطفی سیمره

 انسان موجودی تنوع‌خواه و به نوعی ترقی‌خواه و مشتاق دارا شدن بهترین‌ها در هر زمینه است. گاهی هم  برای رسیدن به دنیا و آخرت بهتر علیه نظام موجود حاکم بر جامعه‌ی خویش، شورش می‌کند، بدین امید که عدل، داد و پاکی و صداقت و امانت‌داری و زمینه‌ی تعلیم و تربیت بالنده در تمام مقاطع و کار و شغل و نشاط اقتصادی و اجتماعی و خانوادگی و به عبارتی تخصص و تعهد و توان تشکیل خانواده و بنیان محکم آن و تکمیل زیرساخت‌ها و ایجاد کارخانه‌ها و مهار گرانی و  احساس ارزشمندی و مفیدیت  در سطح ملی و  بین‌المللی و هم‌چنین  احساس شخصیت و مباهات به وطن خویش و در مجموع مدینه‌ی فاضله‌ای در ابعاد سیاسی و فرهنگی و بهداشتی و اجتماعی و اقتصادی و اخلاقی و نظامی و کسب وجهه‌ی بین‌المللی و تعامل انسانی با جوامع و ملل مختلف و.... را  بهتر از گذشته داشته باشد.

غافل از آن‌که نفی ارزش‌ها و تلاش‌های حاکمان گذشته ما را به دور تسلسل عقب‌ماندگی ملی و بین‌المللی می‌کشاند.  از طرفی ساختار وجودی کشوری شبیه کشور ما، پر از کارهای نیمه‌کاره و رها شده است. و همین سیاست انگلیسی‌پسند، سال‌هاست که خودش  را برما تحمیل کرده، و حال و روز زندگی ما در مقایسه با گذشته‌ی خویش،  تغییر چندانی  قابل ملاحظه نیست. این در حالی است که قهرمانان و نخبگان واقعی  و رهبران نهضت‌ها قصد مقدس داشتند، ولی بعد از مدتی روند ترقی و تعالی کشور به موارد دل‌خواه آن‌ها منجر نمی‌شود.

  در این دنیای وانفسا که جنگ قدرت و تسویه حساب‌های سیاسی و سوء استفاده‌کنندگان عده‌ای از موقعیت اجتماعی و سیاسی و... خویش غبار درهم شدن حق و باطل و نشر قضاوت‌های گوناگون و ضعف یاعدم مدیریت نمودن اختلافات درونی، میدان را برای قضاوت کنندگان داخلی و خارجی باز گذاشت  تا آن‌جا که شرایط ایجاد شده، مسیر و راه را برای رسیدن به وضعیت مطلوب منحرف کرده و آن را از شفافی به سمت پیچیدگی و کلاف سر در گم شدن مشکلات کشور را موجب شده‌اند.

 در این دنیا هراتفاق و برچسبی که به افراد زده می‌شود، با توجه به چنین جوّ آلوده‌ای که تهیه کرده‌اند، هر خبری شنیدی شایسته است  بگویی؛ "ممکن است"، یا "احتمالا" درسته"، باید در کنارش تحقیق و تفحص کرد.

 در بین مردم متمدن، اگر اخبار چنین وقایعی،  مانند اهانت و برچسب زدن به افراد و یا متهم کردن دیگران، چه دروغ و چه راست، با کمال جسارت می‌گویند؛ همه مردم خوبند، مگر خلاف آن ثابت شود. بنابراین به‌جای قضاوت ِ قبل از جنایت، ابتدا باید فرض را بر برائت فرد یا افراد گذاشت، مگر خلاف آن ثابت گردد. اما در این کشور مظلوم، به علت عدم نظارت دقیق و افسارگسیختگی برخی مدیران و مسئولان جامعه، شرایط را طوری مهیا می‌کنند که  تخم دزدها مبدل به شتر دزد  شوند. یعنی ظلم اندک بود، ولی فراهم کردن زمینه‌ی آن در جامعه، قدرت ستمگری و اجحاف و غارت بیت‌المال و... بیش‌تر  و بیش‌تر گردید. اکنون رییس فلان خیریه را گویا زیر سوال برده‌اند. چنین رفتاری همان‌طور که خانم الهام خوشنام‌وند درمقاله‌اش فرمودند؛ اعتماد اجتماعی مردم را با چنین برچسب‌هایی  به انسان‌های خدمت‌گزار، تضعیف می‌کنند. سازمان‌های مردم‌نهاد را نباید تخریب کرد، اگر در گزینش اولیه دقت نظر می‌شد، دیگر  نباید مسئولان و بزرگان جامعه اعم از مردم‌نهاد و سایرین، خطاهای رسوا شونده انجام دهند ما درمتون فرهنگی و اجتماعی خویش داریم که مردم بر دین و شیوه و سلوک بزرگان خویش هستند (ان الناس علی دین ملوکهم) 

در این جامعه از بس حق و باطل با هم در آمیخته است که تشخیص خادم از خائن با مشکل مواجه شده است. ما چنان بزرگان خویش را گاهی تحقیر می‌کنیم و یا به خاطر رقابت‌های سیاسی پشت تلویزیون ضعف‌های هم‌دیگر را بزرگ‌نمایی می‌کنیم در بین جامعه شکافی عمیق ایجاد می‌کنیم و وحدت و پک‌پارچگی و وفاق اجتماعی را خدشه‌دار می‌نماییم. به‌طور مثال رییس جمهوری یک کشور را چنان خوار و زبون و ممنوع‌التصویر و... می‌کنیم که افراد نه آن‌چنانی شایسته، و رده‌های پایین فرهنگی و اجتماعی بر مبنای قضاوت‌های فرادستان شروع به اهانت و فحش  و ناسزا می‌کنند. هواداران سایر منزوی شدگان هم متقابلاً مبادرت به فحش و اهانت و... به مقامات عالی رتبه‌ی حاکم می‌نمایند. ما اگر چرخش نخبگان را قبول داشته باشیم، با ایجاد شرایط مساوی، زمینه‌‌ی  شرکت همه‌ی نخبگان را  در  انتخابات فراهم می‌کنیم تا  ملت با انتخاب خویش، نخبه‌های دل‌خواه را برگزینند.

درنهایت پیشنهاد می‌شود، نباید برخی نخبه‌ها را به علت دیدگاه جناحی با انگ‌زنی و  تهمت و خوار کردن آن‌ها راه را برای جناح خویش هموار کنیم. ما باید در رفتار سیاسی تجدید نظر کنیم نه هر فردی محبوبیتی در بین مردم  کسب کرد، سایرین  با حسادت و قضاوت بی‌جا طرف مقابل را از میدان خدمت اخراج کنند. امید است همه‌ی ما  به وحدت و نقد منصفانه روی بیاوریم و بزرگان جامعه‌ خویش را از هر طیف و جناحی که هستند، تحقیر و تخریب نکنیم. 

 

 *چاپ شده در شماره‌ی 540 سیمره پنجم امرداد 1399

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004