شما اینجا هستید: خانهیادداشتلرستان در پهنه‌ی حمل و نقل کشور به کجا خواهد رفت

لرستان در پهنه‌ی حمل و نقل کشور به کجا خواهد رفت

سه شنبه, 04 شهریور 1393 ساعت 19:31 شناسه خبر: 926 برای نظر دادن اولین باش!
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
seymare seymare

 رئیس‌جمهور، در سفر اخیر به استان چهارمحال‌و بختیاری، اعلام کردند که « دستور ساخت راه‌آهن اصفهان-شهرکرد-اهواز را با بودجه‌یی بیش از یک میلیارد دلار صادر کرده‌اند(همشهری-16مرداد93) این خط آهن با 90کیلومتر تونل در مدت 7سال قابل کاهش به 5سال ساخته خواهد شد.

1-به نظر شماری از کارشناسان حمل و نقل، با اجرای این پروژه‌ی عظیم پرهزینه، کریدور ریلی فعلی شمال-جنوب کشور که از خاک لرستان می گذرد در عمل، به یک خط ریلی درجه 2 و حتا حاشیه‌یی تبدیل و این پازل با ساخت بزرگ‌راه کرمانشاه-ایلام-مهران و راه‌آهن ایلام-کرمانشاه که به گفته‌ی استاندار ایلام از طرح‌های اولویت‌دار کشور است( ایران-26مرداد93) تکمیل هم خواهد شد.
بدین ترتیب، در مجموع، لرستان که در حال حاضر یکی از شریان‌های اصلی ارتباطی کشور به‌خاطر موقعیت جغرافیایی‌اش برای ترانزیت کالاست، از آن پس، از نظر کریدورهای ملی و ترانزیت فراملی به نحوی چشم‌گیر تغییر وضع خواهد داد؛ با کارکردهایی که سطح و اثرشان را آینده نشان خواهد داد.
2- وضعیتی که برای لرستان پیش‌آمده نشان می‌دهد که در کنار خوش‌خیالی و بی توجهی‌های گردانندگان و اثرگذاران استان؛ بر پایه‌ی مدل تحلیلی "اولمن" : فرصت‌های مداخله‌کننده تا چه حد می‌تواند در جابه‌جایی موقعیت‌ها و تغییر نقش مکان‌ها اثرگذار باشد؛ موافق این نظر، فرصت مداخله‌کننده می‌تواند بسته به سطح و عمق‌اش منتج به جایگزینی مکان‌ها به گونه‌یی شود که مکان‌هایی را به حاشیه براند، پیوندهایی را بگسلد یا برکشد و شکل‌های جدیدی از پیوندها را سبب شود و بدین‌ترتیب، در کشوری که فاقد یک سند بالا  دست آمایش سرزمین است و سرزمین ملی از نظر نوسعه، فاقد نقشه‌یی مصوب است که در آن، همه‌ی پهنه‌ی کشور موزاییک شده باشد. هر لحظه، فرصت‌های مداخله‌کننده، می‌توانند شرایطی فراهم سازند که در آن، موقعیتی به‌راحتی جابه‌جا شود.
3-پروژه‌ی خط آهن اصفهان-اهواز سال‌هاست با پس زدن پروژه‌ی خط آهن درود-خرم‌آباد-اندیمشک به‌ویژه از سوی گردانندگان و اثرگذاران اصفهان پی‌گیری می‌شود، ولی به‌رغم تلاش خستگی‌ناپذیر آن استان، در دولت‌های قبل قابلیت پذیرش و اجرا نیافت و اینک در دولت تدبیر و امید مصوب و اجرایی می‌شود؛ پیش از آن، در سال 56 در استراتژی دراز مدت آمایش سرزمین، مهندسان مشاور ستیران برای حل مشکل بخش‌های تنگنایی خط آهن ناحیه لرستان، پروژه‌ی راه‌آهن دورود-خرم‌آباد-دزفول را به عنوان خطی مکمل خط نخست، پیشنهاد کردند که به علت تحولات بنیادی در کشور و شکل‌گیری اولویت‌های جدید، این پروژه تا مدت‌ها از دستور خارج ماند تا زمانی که آقای حسنوند نماینده‌ی وقت خرم‌آباد، پرونده‌ی آن را دوباره گشود و پس از اقدام‌هایی، در نهایت با جمع‌آوری امضای شماری قابل ملاحظه از نمایندگان مجلس، ضمن نوشتن تقاضایی که به امضای هفت نفر از 9نفر نماینده‌ی لرستان نیز رسیده بود، از رئیس جمهور وقت تقاضای صدور دستور آغاز عملیات پروژه‌ را کرد که با تعجب! طبق اظهار استاندار پیشین لرستان به نقل از یکی از نمایندگان استان، رئیس جمهور محترم هرگونه اقدام را منوط به موافقت و امضای دو نفر دیگر از نمایندگان استان می‌کنند!؛ در نتیجه، در حالی که عده‌یی از ما از سال 56 به بعد، مشغول جنگ‌های حیدری-نعمتی و طناب‌کشی‌های محلی بودیم، با بی‌تفاوتی دست‌اندرکاران توسعه‌ی استان و کشور، کار این پروژه اینک در شرایطی که برای اجرای خط آهن جدید بیش از یک میلیارد دلار هزینه می‌شود، به جایی رسیده است که نماینده‌ی خرم‌آباد اعلام می‌کند:« راه‌آهن خرم‌آباد- درود اکنون در مراحل اولیه به سر می‌برد و در صورت تامین اعتبار و پیش‌رفت پروژه طبق برنامه‌ی زمان‌بندی شده، این راه‌آهن تا 6سال آینده به بهره‌برداری می‌رسد.»(همشهری-27خرداد93)، بله! درست نقل کرده‌ام: راه آهن درود-خرم آباد به عنوان پروژه‌یی ابتر و شاید هم سرگرم‌کننده با کارکردی محدود و نه ملی در پروژه‌‌ی درود-خرم‌آباد-اندیمشک! که این اقدام به قول بعضی‌ها حکایت از "دابل استاندارد بودن" تصمیم‌گیری در عرصه‌های توسعه دارد!
4-هر چند بسیاری از فرصت‌ها برگشت‌ناپذیرند، ولی حال که کار به این‌جا کشیده است؛ دست کم می‌شود برای جبران آن‌چه بر سر این استان می‌آید، پروژه‌های جبرانی اجرا شود.
بدیهی است که همه‌ی استان‌های کشور باید توسعه یابند، ولی دولتی که دولت تدبیر و امید نام گرفته است، اینک باید در قبال وضعی که در این رهگذر برای استان لرستان پیش آورده به آینده‌ی شغل‌هایی که در این عرصه ایجاد شده؛ بنگاه‌ها و نهادهایی که طی ده‌ها سال در این منطقه به سبب وجود این کریدور شکل گرفته و موقعیتی که از استان سلب می‌شود نیز با اجرای پروژه‌های جبرانی تدبیری بیندیشد.
شاید یکی از پروژه‌ها در این حیطه، ایجاد خط آهن و آزادراه اصفهان- لرستان- ایلام به عنوان یک خواست حداقلی باشد.
این پیشنهادی است که از سوی نگارنده در سال 87 زیر عنوان " بهره‌گیری از فرصت‌ موقعیت" در فصلنامه متارخ و سپس نشریه سیمره مطرح شد، ولی شاید به علت  این‌که دست‌اندرکاران و تصمیم‌گیرندگان، اصولا به این کریدور که منجر به ایجاد مسیر میان‌بر حمل و نقل شرق به غرب و در نهایت اتصال شرق در کوتاه‌ترین فاصله به کشور عراق می‌شود اهمیتی قایل نبوده‌اند؛ در این زمینه، هیچ واکنشی نشان نداده‌اند.
در این پیشنهاد، با طرح نظر نماینده‌ی ایلام که گفته بود استان ایلام از سه منطقه‌ی کشور یعنی خوزستان، لرستان و کرمانشاه قابل اتصال به راه‌آهن سراسری است.(اطلاعات-دوم بهمن86)؛ عنوان شده بود: اگر استان خوزستان بهترین مسیر اتصال آن استان به جنوب و کرمانشاه بهترین مسیر به شمال باشد، لرستان مناسب ترین مسیر به شرق کشور از طریق اصفهان، دورود-خرم‌آباد ...است و بر این اساس، اجرای این پروژه که در نهایت به معنای اتصال ریلی شرق کشور از طریق ایلام به عراق در مسیری میان‌بر است باید از طرف استانداران و نمایندگان اصفهان، لرستان و ایلام به شدت پی‌گیری شود؛ از سویی، یکی از معاونان استانداری اصفهان اعلام کرده بود که تصمیم داریم اصفهان را از طریق لرستان به ایلام و...وصل کنیم ولی عجیب است که این پیشنهاد از آن زمان تاکنون در حکم یک شئ رها شده در خلأ مطلق، توجه هیچ صاحب عنوانی را جلب نکرده است تا هفته‌های اخیر که نماینده‌ی کوهدشت از گفت‌وگوی خود با مقام‌های وزارت راه و شهرسازی برای اتصال کوهدشت از طریق اسلام‌آباد به ایلام سخن به میان آورده‌اند که اقدامی در این سطح معلوم نیست تا چه حد اثرگذار باشد چرا که اجرای پروژه‌‌ی راه‌آهن اصفهان-اهواز را پیشنهادهای هماهنگ و پیگیر نمایندگان و مسئولان استان‌های اصفهان، چهارمحال و بختیاری و خوزستان در طول سال‌های متمادی پشتیبانی کرده است و اینک نیز برای اجرای پروژه‌ی اصفهان-لرستان-ایلام کاری در همان سطح از سوی استان‌های مسیر مورد نیاز است.
سخن از تدبیر و امید شد و پروژه‌های جبرانی تدبیری
پروژه‌هایی در این سطح به عنوان کریدورهای ملی و فراملی می‌تواند التیامی باشد بر آن‌چه در این استان در راه است.
این پروژه‌های ریلی و جاده‌یی، افزون بر این‌که محورهای جدیدی برای اتصال شرق به غرب را در کوتاه‌ترین فاصله ایجاد خواهد کرد، با خارج کردن نقاطی از لرستان و ایلام از بن‌بست جغرافیایی، باعث پویایی و تنوع کارکردهای آن‌ها می‌شود و مهم‌تر از همه‌ی نقش‌ها، دروازه‌یی جدید نیز به روی استان ایلام خواهد گشود.
هم‌اینک، استان ایلام از نظر شبکه‌ی ارتباطی، استانی تقریبا تک‌محور است که بیش‌تر نظر به شمال و تا حدی جنوب دارد که با ایجاد محورهای ریلی و جاده‌یی در شرق، به استانی چندمحوری تبدیل خواهد شد و با استفاده از این موقعیت، نه تنها به شرق کشور بلکه به آزادراه آسیایی نیز وصل شده و فاصله‌اش از طریق این آزادراه با مرکز کشور هم کاهش خواهد یافت.
این، تنها یکی از پیشنهادهایی‌ست که به نظر صاحب این قلم رسیده است. ان شاءالله که ذهن پویای عزیزان مسئول به راه حل‌های بهتری نظر دارد که به خواست خدا طرح و اجرایشان را شاهد باشیم.

 

 

 

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

سایت‌های مفید

سیمره در شبکه های اجتماعی

گستره‌ی توزیع

غرب و جنوب کشور

ایلام، کرمانشاه، کردستان، لرستان، خوزستان و همدان. همواره‌ی روزگار با سیمره جاری باشید!

سامانه‏‏‏‏‏‏ ی پیام کوتاه سیمره, منتظر پیشنهادها و انتقادات شما هستیم.
30009900998293

درباره سیمره

هفته‌نامه‌ی فرهنگی، اجتماعی، ورزشی

سال چهارهم

نشانی: لرستان، خرم‌آباد، خیابان شریعتی، روبه‌روی راهنمایی و رانندگی، اول زیرگذر شقایق

تلفکس: 06633407004